 |
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](images/GlobaCoolingGraph.jpg)
Posted on: July 02, 2009
Nieuws van Physicsworld laat zien dat Global Warming door het IPCC te hoog wordt geschat door onjuiste en slecht gefundeerde aannames van aërosolen effecten in de atmosfeer;
stuur dit doorHet effect van de reflectie van zonnestraling door aërosolen in de atmosfeer is een van de grootste onzekerheden in het begrijpen van klimaatverandering. Nieuw onderzoek laat zien dat de officiële schattingen van koeling door aërosolen te groot zijn geweest, wat betekent dat een toename van de totale opwarming kleiner zal zijn dan eerder werd gedacht.
Aërosolen zijn kleine zwevende deeltjes in de atmosfeer die zonnestraling verstrooien of absorberen, een gecombineerde verschijnsel bekend als het directe aërosol effect. Aërosolen die verstrooien - zoals sulfaten, nitraten en organisch koolstof - koelen de Aarde af door een gedeelte inkomende straling terug de ruimte in te reflecteren, terwijl absorberende aërosolen, zoals koolstof (roet, gevormd door onvolledige verbranding van fossiele brandstoffen), de atmosfeer opwarmen.
Wetenschappers weten dat de verstrooïng opweegt tegen de absorptie, en dus dat het directe aërosol effect in totaal leidt tot een globale afkoeling. Er wordt beweerd dat het kan hebben bijgedragen tot een daling van de mondiale temperatuur rond het midden van de 20e eeuw, en maskering van de opwarming door broeikasgassen, die dan later verder zal toenemen als strikte controles op aërosol-emissies van kracht worden.
In haar verslag van 2007 schat het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) dat het directe aërosol effect een netto afkoeling van -0,5 W/m² tot gevolg heeft, hetgeen opwarming als gevolg van antropogeen kooldioxide met bijna een derde zou maskeren. De foutenmarge was echter enorm groot, -0,9 tot -0,1 W/m².
Deze onzekerheid werd vooral veroorzaakt door verschillen in de manier waarop het effect werd berekend. Een optie is het gebruik van computermodellen die schattingen maken van de uitstoot van stoffen die aërosolen produceren en vervolgens van de aërosol productie de absorptie en verstrooïng berekenen.
Het alternatief is het gebruik van de satellieten die de hoeveelheid aërosolen in de atmosfeer meten, in combinatie met metingen op grond niveau van de relatieve sterkte van de aërosol verstrooiing en absorptie. Satellietwaarnemingen geven grotere schattingen voor de koeling.
Gunnar Myhre van het Internationaal Klimaatresearch in Oslo heeft gebruik makend van het Oslo CTM2 aërosol model en metingen van de Spectroradiometer aan boord van NASA's Terra en Aqua-satellieten samen met de gegevens van grondstations van het Aerosol Netwerk van zonne fotometers aangetoond dat er twee belangrijke redenen voor dit verschil zijn.
De eerste daarvan is het feit dat de berekeningen gebaseerd op de satelliet metingen ten onrechte veronderstellen dat de relatieve concentraties van de verschillende aërosolen in de atmosfeer constant zijn gebleven gedurende het gehele industriële tijdperk.
Dit vormt het probleem omdat het vast stellen van de koelende werking van antropogene aërosolen werkt met aftrek van het effect van aërosolen die van nature al aanwezig zijn in de atmosfeer, met andere woorden uitgaande van de relatieve sterkte van de verstrooiing en absorptie voor het industriële tijdperk.
Het blijkt nu echter dat de uitstoot van roet (koolstof) is toegenomen met een factor van meer dan zes, en dat de toename van de verschillende verstrooïende aërosolen is gestegen met maar een factor van slechts drie of vier.
De tweede reden is dat satellieten niet in staat zijn geweest om gegevens te verzamelen over aërosol verstrooïng boven lichte oppervlakken - zoals de polaire ijskappen - omdat de lichtverstrooïng van het oppervlak zelf al zo sterk is. Dit heeft geeft geleid tot overschatten van de globale afkoeling door aërosolen omdat de dichtheid van aërosolen boven de ijskappen veel lager is.
Door de twee benaderingen in overeenstemming te brengen, berekende Myhre een nieuwe schatting van -0,3 W/m² voor de koeling door het directe aërosol effect.
Hij zegt dat dit de toekomstige prognoses van de opwarming van de aarde vermindert. Dit komt omdat de verwachte daling van de aërosol productie in werkelijkheid niet zal leiden tot een dusdanige temperatuurstijging zoals eerder gedacht werd.
Sterker nog, hij schat dat het rechtstreekse aërosol effect op dit moment maar 10% van de opwarming van de aarde compenseert.
------------------------------------------------einde
Dit aërosol effect is maar een van de zovele factoren (feedbacks) die het IPCC uit de mouw schud en in haar modellen stopt, waarbij getallen als input gebruikt worden die een veel te grote onzekerheidsmarge hebben om ook maar iets zinnings op te kunnen leveren.
Dit gegoochel met getallen wordt alleen maar gebruikt om de modellen te tweaken zodat ze gelijk gaan lopen met de gemeten waarden van de temperatuur. Er gaat totaal niets voorspellends van uit.
Verder is het frappant dat alle feedbacks die in de modellen gestopt worden zorgen voor een hogere uitkomst, dus ten alle tijde opwarming.
Posted on: June 30, 2009
Onderstaand onderzoek werd deze week gepubliceerd in het tijdschrift Geosphere;Volgens een nieuwe theorie gaf een reeks van cataclysmische vulkaanuitbarstingen onze planeet zijn huidige polaire ijskappen, en duwde het normale klimaat in een vries-dooi cyclus van ijstijden die tot op heden voortduurt.
Hoewel velen menen dat het poolijs als permanent moet worden gezien, heeft dit ijs op aarde een relatief kort verleden.
Tot ongeveer 34 miljoen jaar geleden was onze planeet veel warmer dan nu het geval is; de Noordpool was een grote moeras (alligators heersten in noord Canada dat 25 graden Celsius warmer was dan nu!), Antarctica's bergen waren heuvels met slechts een paar kleine gletsjers. Er bestonden geen natuurverschijnselen zoals ijskappen.
Op niet volledig bekende wijze koelde het aardse klimaat vrij plotseling af. IJs vormde zich permanent op de polen en begon op te trekken naar de evenaar.
Steven Cather van het New Mexico Institute of Mining and Technology en een team van onderzoekers denken nu dat ze weten waarom. Zij stellen dat een reeks van grootschalige vulkanische uitbarstingen die zich uitstrekten over bijna het geheel van het huidige Mexico, evenals delen van New Mexico, Arizona, Colorado en Idaho enorme hoeveelheden as in de atmosfeer spuwden.
"Al dat stof in de atmosfeer gaat het zonlicht dan blokkeren" zegt Cather. "Maar er is geen bewijs dat het meer dan een paar jaar per uitbarsting duurde, misschien een paar decennia.
Maar het gebeurde veelvuldig. De Silicic Large Igneous Province (SLIP) barstte uit in honderden explosies tussen 50 en 15 miljoen jaar geleden. Elke uitbarsting was gigantisch, Mount Pinatubo die de aarde globaal afkoelde met 0,5 graad Celsius was hiermee vergeleken een dwerg.
Het team schat dat de uitbarstingen in totaal 400.000 kubieke kilometer as de atmosfeer in spuwden, genoeg materiaal om de Kaspische Zee vijf keer mee te vullen.
Het cumulatieve effect op het klimaat was enorm, en de eens zo warme planeet veranderde in de ijskoude aarde die wij nu kennen.
En hoewel de directe effecten van de uitbarstingen nu uitgevaagd zijn, zorgen de feedback van ijskappen, wind patronen en veranderingen in de aardbaan er voor dat we nog steeds in de glaciale cyclus van ijstijden vast zijn blijven zitten.
---------------------------------------------------------------- einde
Aangaande de feedback van de ijskappen wordt er op gedoeld dat deze meer straling direct terug kaatsen naar de ruimte dan water of landmassa zou doen (zie albedo), zodat er zonder ijs van nature een hogere temperatuur zou ontstaan.
In hoeverre deze theorie correct is zal m.i. nog moeten blijken maar duidelijk blijkt uit het verhaal echter wederom dat de normaal gemiddelde temperatuur op aarde veel hoger is dan nu (10°C globaal met tot 25°C hoger op de polen) zoals bij geologen al sinds de vorige eeuw bekend.
De aarde wordt voornamelijk door het albedo van de ijskappen naar een lagere temperatuur gedwongen door continue verhoogde reflectie van het zonlicht.
Deze ijskappen zijn door verstoringen ontstaan en horen er normaal niet te zijn.
Indien iemand meent opwarming van het klimaat te zien kan hij dus rustig concluderen dat het natuurlijk evenwicht zich tracht te herstellen, en hoeft geen toevlucht te worden gezocht in een fantasie als de broeikastheorie!
Posted on: June 08, 2009
Jawel, dit was de boodschap van de klimatologen in de jaren zeventig. In onderstaande clips zien we hoe klimatologen en andere experts bewijzen stelden te hebben voor een nieuwe komende ijstijd, en geloof het of niet maar veel experts die ons toen waarschuwden zitten nu in het Global Warming kamp.Zelf super alarmist James Hansen de adviseur van Al Gore ontwikkelde een programma om een nieuwe ijstijd te voorspellen.
Dit heeft alles te maken met het begrip "folow the money".
Ik wil vooraf stellen dat wanneer en zelfs of we een nieuwe ijstijd krijgen voorlopig slechts speculatie blijft. Het volledig mechanisme achter de langdurige (100.000 jaar) cycli zijn nog niet duidelijk, slechts gezien de looptijd van het 11.000 jarige interglaciaal waar we nu in zitten lijkt de tijd rijp voor een omslag.
Voor wat betreft de kortere klimaatcycli die door de zon veroorzaakt worden kunnen we wel meer zeggen over de komende eeuw, hierover meer na de clips.
De volgende opmerkingen uit clip 1 springen er uit;
»1977 was de ergste winter in meer dan honderd jaar, volgens de klimatologen komt de nieuwe ijstijd sneller dan verwacht.
»onze huidige regelmatige seizoenen zijn abnormaal en bestaan pas sinds de laatste 10.000 jaar (volkomen mee eens).
»glacioloog zegt over Noord Canada: de laatste 3000 jaar koelt het al af, de zomers zijn kouder en droger, de gletsjers groeien fors de laatste 300 jaar, ze zijn nu even ver als 8000 jaar geleden, de zomer van 1972 was extreem het winterijs bleef liggen dit was volgens de lokale eskimo's nog nooit eerder gebeurd.
»weerstations over heel Antarctica laten zien dat de temperatuur dramatisch gedaald is in de laatste 30 jaar, meestal meer dan 2°C
»de ijstijd komt binnen 200 jaar, het hele Noordelijk Halfrond wordt steeds kouder!
Ja, en dit was dus allemaal gebaseerd op dezelfde temperatuur gegevens die nu volgens de alarmisten (en soms dezelfde personen) nu bewijzen dat de aarde al vanaf begin vorige eeuw opwarmt door CO2 (Hoezo manipulatie van gegevens).
Duidelijk is in ieder geval dat klimaatalarmisme niet nieuw is, de boodschap veranderd echter elke 30 jaar radicaal en de media smult er van.
Deel 2 bespreekt het boren naar gegevens op Groenland tot 1400 meter diep (tot 100.000 jaar oud ijs);
»98.000 jaar geleden startte de laatste ijstijd, de omslag vond plaats binnen 100 jaar.
»we hebben bewijs dat de nieuwe ijstijd er aan komt?
»sedimentmonsters uit de oceaan laten 8 glacialen in de laatste 700.000 jaar zien (dit klopt)
»veranderingen in de baan van de aarde betekenen dat de ijstijd er zeker aan komt?
Deel 3 bespreekt de gevolgen van de strenge winter 1976-1977 rond Buffalo. Dit heeft op zich nog niets met een ijstijd te maken maar kijk toch maar eens naar de impact die gewoon een strenge winter op onze moderne maatschappij heeft, aangezien dit is waar we de komende decennia rekening mee moeten houden gezien de situatie en cycli van onze zon zoals ik eerder heb beschreven hier, hier en hier.
Dus dalende temperaturen en geen oplopende zoals de klimaatreligie ons wijs probeert te maken.
»er viel sneeuw gedurende 44 dagen achtereen, en geen materieel was hier tegen opgewassen ook niet de inzet van het leger
»mensen konden zich door de kou niet lang buiten begeven, het bedrijsleven lag stil. Er was geen voedsel, vervoer en energie
»De gasvoorziening naar woonwijken werd afgesloten door ingestelde noodmaatregelen. De elektriciteitsvoorziening viel ook regelmatig stil
»voor miljoenen mensen was er een levensbedreigende situatie door voedselgebrek en onderkoeling.
»dalende temperaturen zijn het grootste probleem voor de toekomst
Op het einde zien we klimatoloog Steven Schneider filosoferen over de komende ijstijd en jawel, ook dit heerschap zit nu in het Al Gore kamp ons te waarschuwen voor dood en verderf door opwarming van het klimaat.
Wat ik duidelijk wil maken is het volgende. Onze visieloze politici (inclusief EU) zetten vol in op de CO2 reductie en zogenaamde 'alternatieve' energievoorziening. Dit wanbeleid gaat als we met zijn allen niet oppassen in een nog hogere versnelling na een vervanging van het Kyoto verdrag waarover de heren eind dit jaar in Kopenhagen gaan debateren, en waar de AGW profeten met stapels vervalste rapporten aan gaan komen die zogenaamd bewijzen dat het allemaal nog veel erger is dan de voorspellingen uit hun computer speeltjes.
Ik zeg vervalst omdat veel zaken al in de media zijn gekomen na voorlopige besprekingen afgelopen Februari, en werkelijk kant nog wal raken.
Dit terwijl overduidelijk blijkt dat alle projecties over temperatuur, ijsomvang, zeespiegel etc. er allemaal ver naast zitten. Er is in werkelijkheid temperatuurdaling, steeds meer ijs en afname van de zeespiegelstijging.
De leugens leiden nu al tot gigantische belastingheffingen en geldverkwisting, maar kunnen straks ook massaal levens gaan kosten.
Er dreigt groot gevaar voor onze energievoorziening als men ons steeds afhankelijker wil gaan maken van volstrekt onbetrouwbare en onrendabele energie-opwekking door windmolens en zonnepanelen.
Het geïnstalleerde vermogen aan windenergie wordt voor maar 20 a 25% daadwerkelijk opgewekt, en juist in de winter zien we langdurige perioden waarin er geen wind is en dus energieopwekking nihil is. Dit is al duidelijk zichtbaar geweest de afgelopen winter in West Europa.
Bij de huidige temperaturen wordt dit nog stiekem voor ons gecamoufleerd door fossiele brandstof centrales gewoon op de achtergrond onder stoom te houden.
Zonnepanelen leveren in de winter ook maar een fractie van hun vermogen, en wat als het ook nog weken lang sneeuwt, nihil dus.
Stelt u zich de winterse omstandigheden uit bovenstaande beelden eens goed voor, op een tijdstip waarin we dan afhankelijk zijn van deze alternatieve energie ellende.
Buffalo had nog gewoon volle capaciteit 100% fossiele energie ter beschikking maar kon deze winterse omstandigeheden al niet aan.
Uitgaande van wat de zonnecycli ons vertellen gaan we vanaf nu aan temperatuur inleveren met een dieptepunt rond 2040 dat 45 tot 65 jaar zal aanhouden (Abdusamatov). Aangezien we zeker naar een Dalton mimimum en wellicht nog dieper gaan kan nu al gezegd worden dat winters nog strenger kunnen worden dan die we in de jaren zeventig hebben gezien.
Nee, ik zeg niet dat we naar een 'ijstijd' oftewel glaciaal gaan. Maar laat ik meteen even duidelijk maken waar we het in dat geval precies over hebben.
Wellicht verassend voor velen, maar de aarde bevind zich al vanaf 2,6 miljoen jaar geleden tot heden juist in een ijstijd ofwel een ijs-era. Binnen deze ijs-era zijn er cycli van langdurige (ca. 90.000 jaar) koudere perioden (glaciaal) die gemakshalve vaak ijstijden worden genoemd, en warmere perioden (ca. 12.000 jaar) waarin we nu zitten die interglaciaal heten.
75% van de tijdsduur dat de aarde bestaat waren er geen ijs-era, de normale temperatuur gedurende deze periodes was 8 tot 10 °C hoger dan nu. De 2 graden opwarming die de IPCC voorziet tot 2100 door CO2 of zelfs een onzinnige 6 graden in sommige pseudo-wetenschappelijke docu's hetgeen volgens hen ongekend is en de aardbol onomkeerbaar zal doen verschroeïen is dus een aantoonbaar grote leugen.
Wanneer de aarde weer uit deze ijs-era geraakt zal de temperatuur gewoon weer 10 graden omhoog schieten. Alle veranderingen die dit met zich mee zal brengen zullen volstrekt natuurlijk zijn en het leven zal zich er op aan passen zoals al ettelijke malen eerder is gebeurd, en geen mens geen technologie geen computermodel of totale CO2 uitbanning zal er iets aan kunnen veranderen.
En wie weet betekent de lange interglaciaal waar we nu in zitten wel dat we momenteel juist uit het huidige ijs-era gaan komen, dus dat ze gaat eindigen.
Het merendeel van de mensheid heeft het probleem dat het zich de aardse tijdschalen (tot 4.650.000.000.000 jaar) niet kan voorstellen, en dus veranderingen op deze schaal ook niet. Dit geldt ook voor de schare klimaat alarmisten.
Geologische veranderingen zijn voor hen iets van erg lang geleden en zien we niet meer gebeuren. Men denkt te leven in een statische wereld waarin een verandering abnormaal is en 'opgelost' moet worden, dit omdat men ver af staat van de natuurwetten en er aan gewend is dat de Wetenschap ons zoveel en zover gebracht heeft dat men meent dat onze huidige levensstandaard normaal is en dit voor lief neemt terwijl men tegelijkertijd bijna niets van Wetenschap en natuurkrachten begrijpt.
We zijn echter slechts een speelbal van het Universum. Niets is blijvend, verandering is de standaard en dan ook nog eens richting 'wanorde' ofwel fudamentele onomkeerbare degradatie.
Dit volgt uit de tweede hoofdwet van de Thermodynamica, de Entropie. Hoewel het een ervaringswet betreft, is ze vanaf de Oerknal op alle natuurlijke processen van moleculair gedrag tot aan de ontwikkeling van het heelal de dominante wet der wetten. Een volgende keer ga ik hier dieper op in.
98% van alle ooit voorkomenede flora en fauna is ergens onderweg in de aardse ontwikkeling uitgestorven. Vele beschavingen zijn ten onder gegaan, door eigen toedoen of door de keiharde wetten der natuur(rampen). Vele natuurrampen die de moderne mens nooit gekend heeft zijn ook cyclisch van aard en zullen dus ook terug keren.
Belangrijk is wat de zon ons kan vertellen. terugkomend op de zonnecycli wil ik er op wijzen dat de relatie tussen zonneactiviteit en temperatuur op aarde al honderden jaren zichtbaar is, alhoewel alle fysische mechanismen die een rol spelen nog niet bekend zijn.
Er zijn diverse cycli bekend die de zon doorloopt van 11-jarige zoals we hieronder zien tot 1500-jarige, en hiermee kunnen zonne-fysici verwachtigen voor de komende eeuw maken.
De zon bevind zich nu al in een bijzonder ongewoon rustige fase na een 100 jarige actieve fase. NASA gaat nu zelfs extra onderzoek doen en zie hoe prof. de Jager op zijn pagina zegt dat de zon nu zo dood als een pier is.
Zie verder onderzoek van Abdusamatov (nieuwsitem) en Landscheidt.
Samenvattend weten we dat er regelmatige en terugkerende lange en kortere cyclische externe factoren zijn die de temperatuur op aarde in meerdere resp. mindere mate op en neer doen bewegen in patronen waarvan we sommige tot honderden miljoenen jaren terug kunnen volgen uit diverse proxies.
Er is dus een oeroud ritme dat we kunnen herleiden en gebruiken om te voorspellen.
Voor wat CO2 betreft is bekend dat deze over miljarden jaren totaal geen verband laat zien met de temperatuur en gestaag steeds lager is geworden (was 20 keer hoger dan nu). In het Ordovicium was er zelfs een ijstijd terwijl de CO2 concentratie 12 keer zo hoog was als nu.
De klimaat experts die beweren dat CO2 nu plots de temperatuur stuurt beweren in dus feite dat de fysische wetten zouden zijn gewijzigd, uiteindelijk zal de Global Warming hypothese het grootste wetenschappelijk bedrog in de historie blijken!
De capaciteit van onze eigen gasbel is ver voor 2040 al lang verdwenen (2030), wat zijn de gevolgen van dit alles voor onze energievoorziening en levensomstandigheden in de winters tot het jaar 2100.
Den Haag en Brussel staan met hun neus in de wind te turen en blijken totaal geen visie te hebben die aansluit bij de realiteit. Alles is gericht op stijgende temperaturen en dus is er geen enkel plan van aanpak om de komende echte problemen het hoofd te kunnen bieden.
Hun daden berusten slechts op geloof van slecht één door hen zelf gefinancierd instituut (IPCC) dat verzinsels in computermodellen test zonder naar de werkelijkheid te kijken, en rapportjes maakt op basis van slechts 4% van door hen zelf geselecteerde klimaat- en gerelateerde onderzoeken.
Politici zij geen praktisch ingestelde mensen en denken in termen van compromissen sluiten en consensus bereiken. Dus hebben ze goede adviseurs nodig, maar als je stelselmatig elk tegenwoord in het klimaatonderzoek zonder voorbehoud onder tafel schuift, ontkent of torpedeert en skeptische onderzoekers beschimpt, dreigt met ontslag en geen onderzoeksgeld meer geeft is er dus geen sturende correctie meer en blijft slechts tunnelvisie over.
Zelf zullen ze de fysica die het klimaat stuurt nooit begrijpen en hebben ze nog nooit gehoord van de falsifieerbaarheid van een wetenschappelijke theorie (Karl Popper).
De huidige ingeslagen weg kan al binnen enkele jaren een onomkeerbare catastrofe inleiden. Wat te doen als je in moeilijke economische tijden al enorme vermogens gemeenschapsgeld hebt vernietigd door in niet werkende alternatieve energieystemen te investeren, de inkomsten uit aardgas verleden tijd zijn en bij de Russen om (peperduur) gas moet bedelen voor centrales die er niet (meer) zijn en dus eerst ook nog gebouwd moeten worden en waarvoor geen dubbeltje gereserveerd is.
De energieprijzen die we nu betalen en voor de helft al uit belastingen bestaan zullen dan een lachertje blijken, tenminste gedurende de gematigde maanden want in de winter wordt het dan voorlopig de allesbrander.
Sinds een aantal weken kan elk artikel via de email link rechtsboven doorgestuurd worden, en hierbij nodig ik u uit om hiervan nu gebruik te maken om uw omgeving eens wakker te schudden.
Posted on: May 29, 2009
Wetenschappers van Oxford University vieren vandaag de eerste test van Albert Einstein's theorie van de zwaartekracht op het Afrikaanse eiland waar het baanbrekende experiment heeft plaatsgevonden.Vandaag 29 mei is de 90e verjaardag van de eerste test van Einstein's theorie van de zwaartekracht: een test die de weg gebaand heeft voor o.a. de zwaartekrachtslens toepassing die nu door astronomen gebruikt wordt om te zoeken naar de nog onbegrepen donkere materie en donkere energie in het Universum.
Wetenschappers zullen bijeen komen tesamen met de plaatselijke bevolking van het eiland Principe voor de westkust van Afrika. Het was hier op 29 mei 1919 dat Arthur Eddington sterren kon waarnemen die zich in werkelijkheid achter de zon bevonden tijdens een totale zonsverduistering. Dit bewees dat de zwaartekracht van de zon licht daadwerkelijk afboog net als Einstein's theorie van Algemene Relativiteit zei dat het zou doen, terwijl licht zich normaal rechtlijnig voort plant in de Ruimte.
Superzware objecten in het heelal kunnen zo eerder genoemde zwaartekrachtslenzen vormen die het licht van achtergelegen strerren(stelsels) zelfs dusdanig vervormen dat we hier op aarde meerdere malen hetzelfde sterrenstels zien op verschillende (schijnbare)posities, en waarvan het licht van de ene positie er soms maanden (tot meer dan een jaar) langer over doet om ons te bereiken dan het licht van de andere positie. En dat terwijl de lichtsnelheid 300.000 km/s is.
Sterlicht dat vlak langs de zon scheerde bleek 1.75 boogseconden af te buigen met een onnauwkeurigheid van plus of min 0.06 terwijl Einstein van tevoren 1.72 voorspelde.
"Het succes van het experiment van Eddington stuurde schokgolven door de wetenschappelijke wereld en wijzigde de spelregels voor fysici en riep een reeks nieuwe vragen op over waaruit het heelal om ons heen bestaat en hoe tijd en ruimte zijn begonnen."
Eddington deed zijn eerste waarnemingen in Oxford in Januari 1919 en stuurde een team naar Sobral in Brazilië om de totale zonsverduistering vast te leggen, terwijl hij zelf naar Principe ging. Tijdens de vijf minuten van totale verduistering slaagden beide teams er in om enkele duidelijke foto's van de sterren te maken die in vergelijking met eerdere opnames de theorie van Einstein zouden bevestigen.
Dr. Weszkalnys, een antropoloog van het Keble College en Oxford en een van de belangrijkste organisatoren van het evenement, zegt: "In 2009, het Internationale Jaar van de Sterrenkunde, vonden we het vooral belangrijk dat de rol van een klein eiland als Principe in de geschiedenis van de wetenschap niet vergeten werd.
Posted on: May 17, 2009
Vandaag kwam ik onderstaande temperatuurgrafiek tegen. Hij is nota bene bijgehouden door GISS, welke rechtstreeks 'gemanaged' wordt door super klimaatalarmist James Hansen.Het bereft metingen vanaf 1880 te Godthab Nuuk, en dat betekent dat we hier het temperatuurverloop zien van een station op Groenland. Het Groenland dat gezien zijn naam inderdaad eens een stuk groener was (diverse dorpen langs de kust in de Vikingtijd, en zie hier) dan nu, maar dat volgens de klimaatfilosofen en hun modellen in steeds rapper tempo weg smelt en zorgt voor een duizelingwekkende zeespiegelstijging.
Eind jaren tachtig was Godthab Nuuk al warmer dan nu maar wat nog veel merkwaardiger is, is dat het tussen 1930 en 1944 gemiddeld zo'n 2 graden warmer was dan de afgelopen 15 jaar.
Het is zelfs duidelijk dat er vanaf 1930 tot heden een daling van de temperatuur is te Godthab Nuuk. Ligt er op Groenland dan een bijzondere ijsmassa die tegen de fysische wetten in sneller smelt als de temperatuur daalt?
Nee, het komt overeen met het feit dat het Groenlandse ijs helemaal niet aan het afnemen is. De snelstromende watermassa's die zich s'zomers een weg banen door de ijsvlakte en zo graag door de media getoond worden als 'bewijs' zijn er al miljoenen jaren geweest en s'winters komt er weer meer ijs voor terug.
Bedenk dat Godthab Nuuk aan de smalle kuststrook ligt en zie dat de gemiddelde temperatuur hier zelfs de laatste decennia amper boven 0 uitkomt (wel tussen 1930 en 1944).
Maar ter plaatse van de gigantische ijsmassa van Groenland die tot 3 kilometer dik is, is het nog stukken kouder met temperaturen tot -50°C.
Posted on: May 11, 2009
Onderstaande clip bevat een voordracht van Dr. Sallie Baliunas (Astrofysicus).Ze gaat in op de extreme klimaatveranderingen tijdens de Kleine IJstijd.
Zeer strenge winters, ook milde winters, droogte, stormen, hagelbuien waaruit een meter hagel viel enz.
Veel extremen die mensen destijds nooit eerder meegemaakt hadden en volgens velen nooit eerder in de geschiedenis gebeurd waren. Het was het werk van heksen en duivelaanbidders die door satan het weer lieten veranderen (net als zoals nu wordt beweerd middels CO2).
Duizenden van de gewaande boosdoeners en skeptici werden 'berecht' en ter dood gebracht (ook heden zijn er fanatieke klimaatalarmisten die skeptici willen laten berechten).
Lees een artikel van Baliunas en Soon hier
Posted on: May 10, 2009
Onlangs verscheen het boek getiteld Hemel en Aarde. Het is geschreven door één van Australië's belangrijkste wetenschappers in de aardwetenschappen, Professor Ian Plimer. Hemel en de Aarde is een briljant boek geschreven door iemand die niet geïntimideerd is door de vijandige meerderheid of intellectuele manieren. Het boek telt 500 pagina's, en de 2311 voetnoten zijn het product van 40 jaar onderzoek.
Plimer schrijft: Inzicht in het klimaat vereist een samensmelting van astronomie, zonnefysica, de geologie, geochronologie, geochemie, sedimentologie, tektoniek, paleontologie, paleocologie, glaciology, klimatologie, meteorologie, oceanografie, ecologie, archeologie en geschiedenis.
Plimer is Australië's meeste vooraanstaande geoloog. Aldus denkt hij anders over 'tijd' dan de meesten van ons. Hij gebruikt in het boek een ultra lange blik in de geschiedenis. Hij bekijkt klimaat in geologische, archeologische, historische en moderne tijd.
Hij schrijft: De historische klimaatveranderingen, zeeniveauveranderingen en de catastrofes worden in het aardse gesteente geschreven. Veel van wat wij over klimaatverandering te lezen krijgen is onzin. De computermodellen waarop veel van de huidige 'wetenschappelijke' beweringen gebaseerd is, beschrijft hij als; "primitief".
De fouten, onregelmatigheden en tekortkomingen in de computermodellen zullen ter zijner tijd worden ontmaskerd. (Toevallig moest het IPCC van de Verenigde Naties het solitaire top wetenschappelijke lichaam voor klimaatverandering vorige week toegeven dat sommige van zijn computersmodellen onjuist zijn.)
Plimer ontkent klimaatverandering niet, maar weerlegt fundamenteel de meeste veronderstellingen en projecties die over de oorzaken worden gemaakt, meestal door weerkundigen die een verschillend perspectief van tijd hebben.
Het is weinig opzienbarend dat de catastrofale meningen over de toekomst van de planeet in vruchtbare bodem vallen. De geschiedenis van tijd toont aan dat ontvolking, sociale verstoring, uitsterven, ziekte en de catastrofale droogten plaats vinden in koude tijden… en al het leven en de economieën juist in warme tijden floreren.
De aarde is dynamisch, ze verandert altijd en evolueert. We zitten momenteel in een interglaciaal van een ijs era. Als we de laatste 6 miljoen jaar bekijken, was de Aarde warmer dan het nu sinds 3 miljoen jaar is. De ijskappen van het Noordpoolgebied, Antarctica en Groenland die we nu zien zijn geologisch gezien ongewoon. Poolijs is slechts aanwezig gedurende minder dan 20 percent van geologische tijd.
Hier volgen een aantal argumenten en conclusies uit het boek:
Hebben we te maken met een gevaarlijke opwarming van de Aarde? Nee.
Ligt de waargenomen temperatuur in de 20ste eeuw buiten de bandbreedte van de normale veranderlijkheid? Nee. Het Aardse klimaat wordt gestuurd door de ontvangst en distributie van zonne-energie. Ondanks deze cruciale relatie wordt de zon nu op een zijspoor gezet als belangrijkste drijfveer van ons klimaat. De klimaatmodellen in de supercomputers zijn primitief vergeleken met de complexe dynamiek van het Aardse klimaat, en ze negeren het essentiële verband tussen klimaat en zonne-energie.
Om klimaatverandering tot slechts één variabele te reduceren (CO2), of zelfs een miniem deel hiervan - het menselijk veroorzaakte CO2 - is geen wetenschap. De toekomst te proberen voorspellen gebaseerd op basis van één enkel variabele (CO2) in het buitengewoon complexe natuurlijke systeem is dwaasheid. Maar als astronomen de redelijkheid hebben om aan te tonen dat het klimaat eerder door zonneactiviteit dan de emissies van CO2 wordt beinvloed, worden zij in de hoek gezet als dinosaurussen die ouderwetse wetenschap bedrijven.
Gedurende de geschiedenis van de Aarde is de CO2 concentratie in de atmosfeer vele malen hoger geweest dan momenteel. Atmosferisch CO2 volgt temperatuurveranderingen, het leidt niet tot temperatuurverandering.
CO2 is geen vervuilende stof. Opwarming en een hoge CO2 concentratie brengen welvaart en een langere levensverwachting.
De hypothese dat de menselijke activiteit tot Global Warming kan leiden is erg vreemd omdat het strijdig is met bewezen kennis van de zonnefysica, astronomie, geschiedenis, archeologie en de geologie. Maar bewijsmateriaal lijkt niet meer van belang te zijn. Elk werk dat gepubliceerd wordt dat niet binnen de hypothese past, wordt genegeerd.
Er wordt telkens gezegd dat de wetenschap van de door mensen veroorzaakte opwarming vast staat. Maar de bewering van sommige wetenschappers dat de bedreiging van de veroorzaakte opwarming voor 90 procent zeker is (of zelfs 99 procent) is een loze kreet. Het heeft geen enkele wiskundige of bewijsbare basis.
Echte natuurlijke waarnemingen verschillen duidelijk van de resultaten die door de bijna twee dozijnen computers gebruikte klimaatmodellen worden geproduceerd. Deze klimaatmodellen overdrijven de gevolgen van de menselijke emissies van CO2 in de atmosfeer omdat slechts een paar van alle natuurlijke variabelen worden meegenomen in deze modellen
Het natuurlijke klimaatsysteem is veel complexer dan de simpele computermodellen.
De oprichting door de V.N. van het IPCC in 1988 bood milieugroepen de kans om Global Warming ineens hun belangrijkste thema te maken. De werkwijze van het IPCC is verwant met milieuactivisme, politiek en opportunisme. Het is zeker niet gebaseerd op wetenschap.
Het huidige fanatisme rond de menselijk-veroorzaakte klimaatverandering is vergelijkbaar met de overtuigingen van Creatonisten en godsdienstige fundamentalisten.
Posted on: May 02, 2009
Fysicus James Marusek plaatste onlangs het volgende stuk op zijn weblog aangaande de huidige toestand van de zon en de mogelijke vooruitzichten voor de toekomst:De zon is bijzonder rustig nu ze overgaat naar Solar Cycle 24. De AP-index is een proxy-meting voor de intensiteit van de zonne-magnetische activiteit omdat deze het geomagnetisch veld op Aarde verandert. De AP-index voor februari en maart is "5" een lichte opleving na de drie opeenvolgende maanden van "4's" (november 2008 - januari 2009).
Een Ap index van "4" is het laagste niveau sinds de geregistreerd metingen begonnen in januari 1932. Dit zonne-minimum heeft nog een lange weg te gaan eer het officieel beïndigd kan worden verklaard.
Per eind Maart is het cumulatieve aantal vlekkenloze dagen (dagen zonder zonnevlekken) op 586 dagen gekomen. De overgangen in de Solar Cycles (SC16-23), hierna te noemen de laatste zonne-cycli minima hadden gemiddeld 362 cumulatieve vlekkenloze dagen. Die minima varieerden van 227 tot 568 vlekkenloze dagen.
Aangezien de huidige overgang nu meer dan 568 vlekkenloze dagen, is het duidelijk dat de zon een nieuwe fase is in gegaan. Het is nu duidelijk dat het Grand Maximum dat nadrukkelijk aanwezig was gedurende het grootste deel van de 20e eeuw tot een abrupt einde is gekomen.
De oude zonne-cycli (SC 10-15) telden gemiddeld 797 vlekkenloze dagen, meer dan het dubbele van die van de recente zonne-cycli. Die zonne minima varieerden van 406 - 1028 vlekkenloze dagen.
Een toename van het aantal cumulatief vlekkenloze dagen tijdens een zonne-minimum correleert met een vermindering van het aantal zonnevlekken over de gehele zonnecyclus. De oude zonne-cycli produceerden in totaal 38% minder zonnevlekken dan de recente zonne-cycli.
We staan nu op een kruispunt, twee paden liggen voor ons. Beide zijn gemarkeerd met een bord dat luidt: "Gevaar" Op één pad liggen enorme zonnestormen te wachten. Op het andere pad liggen enkele decennia met ijzig koude temperaturen en wereldwijde hongersnood.
Beide zijn gerelateerd aan de huidige staat van de zon. De zon bevond zich de afgelopen eeuw in een "Grand Maximum". Dit was de oorzaak van een groot deel van de natuurlijke opwarming die de aarde heeft ondegaan. Maar zoals blijkt uit dit zonne-minimum, is de zon aan het veranderen.
Het kan (1) terug naar de oude zonne-cycli of (2) de zon kan nog stiller worden zoals tijdens het "Dalton Minimum" of naar een Grand Minimum zoals het "Maunder Minimum" afzakken. Het is nu nog te vroeg om te voorspellen welke kant het op zal gaan, maar beide mogelijkheden vormen een bedreiging.
1) terugkeer naar de "oude" cycli (Solar Cycles 10-15)
Omdat de oude zonne-cycli minder zonnevlekken produceerden, zou men kunnen concluderen dat we een periode met minderd zonnestormen zullen krijgen. Maar dit is niet zo, integendeel. De oude zonne-cycli kenden zeer intense zonnestormen.
De grootste zonnestorm in de moderne tijd bekend als het Carrington Event van 1-2 September 1859 vond plaats tijdens Solar Cycle 10. Buiten het Carrington Event waren er verschillende andere grootschalige zonnestormen tijdens de oude zonne-cycli. Deze massale zonnestormen traden op 12 Oktober 1859, 4 Februari 1872, 17-18 November 1882, 30 Maart 1894, 31 Oktober 1903, 25 September 1909 en 13-16 Mei 1921.
Dit kon gebeuren omdat de oude zonne-cycli enorme zonnevlekken produceerden. Het was alsof het magnetisch energieveld er nog steeds was en nog vrij moets komen maar dan gedurende een kortere periode, zodat de zonnevlekken toenamen in omvang en kracht.
Als een zonnestorm van de omvang van het Carrington Event vandaag zou optreden, zou het effect op onze moderne technologisch afhankelijke maatschappij enorm zijn.
De grootste bedreiging zou liggen in het verlies van stabiele elektrische stroom voorziening. Een enorme zonnestorm kan veel van de grootste hoogspannings transformatorem vernietigen. Deze zijn kostbaare (ongeveer 10 miljoen per stuk) en vervanging ervan kan oplopen tot een jaar of meer.
Volgens een Amerikaans rapport zou een grote zonnestorm "leiden tot grootschalige stroomuitval voor meer dan 130 miljoen mensen en 350 grote transformatoren het risico van blijvende schade oplopen".
Stelt u zich het effect voor van een totale energie blackout van maanden tot jaren over de hele wereld. Het verslag zegt vervolgens "grote stormen hebben de potentie tot het veroorzaken van elektriciteitsnetwerk storingen en transformator schade van ongekende proporties, langdurige stroomuitval en langdurige reparatie tijden en tekorten voor meerdere jaren."
(2) De Zon glijd rustig naar een Dalton Minimum of zelfs een Grand Minima af zoals een Maunder Minimum.
Klimaatverandering wordt voornamelijk gestuurd door de natuur. De wetenschap heeft langzaam een deel van de fundamentele mysteries van de natuur ontdekt. Ons Melkwegstelsel produceert kosmische straling. Dit zijn geladen deeltjes met bijna de lichtsnelheid die afkomstig zijn van exploderende sterren (supernovae). Omdat ze lading bezitten wordt hun reis sterk beïnvloed door magnetische velden. Onze zon produceert een magnetisch veld dat zich uitstrekt tot de rand van ons zonnestelsel.
Dit veld buigt veel van de kosmische straling uit de buurt van de Aarde. Maar als de zon rustig wordt (minimale zonnevlekken), kan dit gebied ineenkrimpen waardoor hoge energetische kosmische straling dieper door kan dringen in ons zonnestelsel.
Als gevolg hiervan botsen meer deeltjes met de hogere luchtlagen en dringen door tot de lagere atmosfeer, waar ze kleine deeltjes vocht ioniseren die water druppeltjes vormen en uitgroeien tot wolken. Lage bewolking weerkaatst zonlicht terug de ruimte in, en een toename van het aardse wolkendek zorgt voor een wereldwijde daling van de temperatuur.
Als de zon nog rustiger wordt dan de oude zonnecycli die meer dan 1028 vlekkeloze dagen kenden, dan zullen we terecht kunnen komen in een Dalton Minimum of misschien zelfs een Maunder Minimum. Deze situatie zal decennia lang stand houden.
Verschillende zonnefysicy hebben voorspeld dat dit begint bij Solar Cycle 25, tien jaar na heden. Maar enkele hebben voorspeld dit nu al zal gebeuren in Solar Cycle 24. Een dusdanig rustige zon zal de temperaturen wereldwijd in een duikvlucht brengen. We zullen lagere temperaturen ervaren die we in meer dan 200 jaar niet hebben gezien.
Temperaturen zijn reeds aan het dalen. Satellieten bieden meestal de meest accurate atmosferische temperatuur metingen over de hele wereld. Vanaf het topjaar 1998, zijn de lagere troposfeer temperaturen wereldwijd gedaald met ongeveer een halve graad Celsius door de zwakkere zon. Dit ondanks het feit dat tijdens dezelfde periode, de kooldioxide concentratie (op Mauna Loa) is gestegen met 5% van 367 ppm naar 386 ppm.
De grootste dreiging van een Dalton Minimum of Maunder Minimum is hongersnood en sterfte (miljoenen tot honderden miljoenen wereldwijd) te wijten aan kortere groei-seizoenen en slechtere weersomstandigheden. In het verleden hebben deze koude barre weersomstandigheden naast grote hongersnoden, ook geleid tot grote epidemieën.
Recente perioden met een rustige zon waren het Dalton Minimum (1790-1830 AD), het Maunder Minimum (1645-1715 AD) en het Sporer Minimum (1420 tot 1570 AD). Het Maunder Minimum en Sporer Minimum waren zonne Grand Minima en elk werden aangeduid als de Kleine IJstijd.
Tijdens de Grote Vorst (1683-1684) in Engeland was de Theems volledig bevroren gedurende twee maanden, het ijs was er 11 cm dik. Zee-ijs werd gemeld langs de kusten van Zuidoost-Engeland, en ijs blokkeerde vele havens. Het Kanaal bevroor zodat het ijs tussen Dover en Calais Engeland en Frankrijk met elkaar verbond. De Theems bevroor bij Londen in de jaren 1649, 1655, 1663, 1666, 1667, 1684, 1695, 1709 en 1716.
Tijdens de Kleine IJstijd, werd het groei-seizoen in Engeland en continentaal Europa te kort en onbetrouwbaar, en dit leide tot schaarste en hongersnood. Deze problemen waren echter nog niets vergeleken met de meer noordelijk gelegen landen: Gletsjers groeiden snel in Groenland, IJsland, Scandinavië en Noord-Amerika, waardoor grote stukken land onbewoonbaar werden.
Het Arctische pakijs strekte dusver zuidelijk dat verscheidene rapporten beschrijven dat Eskimo's in hun kajaks in Schotland aan land gingen. Finlands bevolking daalde met een derde, die van IJsland met de helft, de Viking kolonies in Groenland werden compleet verlaten, evenals veel Inuit gemeenschappen.
Posted on: April 29, 2009
Aangezien we hier bij de klimaat onderwerpen steeds vaker het begrip 'Kosmische Straling' tegen komen lijkt het mij zinvol om hier eens wat dieper op in te gaan.Reeds eerder schreef ik in een artikel dat kosmische straling geen elektromagnetische straling is. De term Straling is ongelukkig gekozen en soms wordt er daarom beter over 'Kosmische Stralen' gesproken. Onder kosmische straling verstaan we namelijk geladen deeltjes bestaande uit voornamelijk Protonen (90%), atoomkernen (voornamelijk lichte maar ook kernen zwaarder dan IJzer zijn gezien) en Elektronen die vanuit de ruimte de aarde bereiken. De meeste vinden hun oorsprong vrijwel zeker in Supernovae, maar ook in Neutronen Sterren en Zwarte Gaten.
Kosmische straling is onder te verdelen in twee soorten: primaire kosmische straling en secundaire kosmische straling.
Onder primaire kosmische straling verstaan we de deeltjes die vanuit de ruimte de atmosfeer binnen komen. Als deze deeltjes op de atmosfeer botsen zal het grootste gedeelte uiteen vallen in meerdere andere (lichtere) deeltjes, het verval van primaire stralingsdeeltjes. Deze lichtere deeltjes kunnen het aardoppervlak bereiken en noemen we secundaire straling.
Kosmische straling werd ontdekt aan het begin van de vorige eeuw. Men wist toen al dat er op aarde radioactieve stoffen voorkomen en dat deze stralen uitzenden. De Oostenrijker Victor Hess besloot in 1912 in een luchtballon op te stijgen en hoog in de lucht de afname van die straling te meten.
Maar het stralingsniveau bleek op grotere hoogte juist toe te nemen! Daaruit concludeerde hij dat er een andere soort straling van bovenaf moest komen en noemde dit daarom kosmische straling, omdat hij onterecht meende dat het elektromagnetische gamma straling betrof. Hier is dus de ongelukkige benaming ontstaan.
De energie van kosmische straling wordt uitgedrukt in elektronvolt (eV). 1 elektronvolt is de energie die een elektron wint als het een potentiaalverschil van 1 volt doorloopt.
De meeste kosmische straling heeft een energie tussen de 100MeV en de 10 GeV. Boven de 1 GeV komen de deeltjes steeds minder voor. Deeltjes met een energie van 10 GeV komen vijftig keer minder voorkomen dan die van 1 GeV. Deeltjes met een energie van meer dan 10²° eV zijn dus erg zeldzaam. Maar in 1993 is in Utah een deeltje gedetecteerd met een energie van 3x10²° eV.
Galactische kosmische straling is straling die van buiten ons zonnestelsel komt. Deze bestaat uit kernen van atomen, die in een paar miljoen jaren versneld zijn. Ze reizen dan ook met bijna de lichtsnelheid. Waarschijnlijk worden ze versneld door supernovae.
Galactische kosmische straling wordt ook beïnvloed door de zon. Als de deeltjes vanuit de melkwegstelsel binnenkomen, komen ze in het magnetisch veld van de zonnewind terecht. Dit veld zorgt ervoor dat de deeltjes energie verliezen. Hoe groter het magnetische veld hoe groter de energie afname.
Deeltjes met lage energie zullen de aarde niet bereiken. De sterkte van het magnetische veld is echter op zijn beurt weer afhankelijk van de activiteit van de zon. Als de zon actiever is zal er dus minder galactische kosmische straling op de aarde terecht komen. De correlatie met zonnecycli zijn duidelijk te zien als we de hoeveelheid galactische straling bekijken.
Abnormale kosmische straling bevat meer Helium dan Protonen en meer Zuurstof dan Koolstof. Abnormale kosmische straling ontstaat uit neutrale atomen in de ruimte. Ze komen de heliosfeer (magnetisch
veld van de zonnewind) binnen en worden geïoniseerd.
Door de zonnewind worden de ionen dan naar het uiteinde van de heliosfeer geblazen waar ze versneld worden en uiteindelijk weer in de buurt van de aarde terecht komen. Deze vorm van straling heeft niet zulke hoge energieën als de galactische kosmische straling.
Zoals gezegd bestaat de meeste kosmische straling uit atomen die hun elektronen verloren zijn en versneld zijn door supernovae. Maar hoe lang zijn deze kernen onderweg naar de aarde? De methode om dit te bepalen is hetzelfde als de ouderdomsbepaling middels de Koolstof14-methode.
De proxy is hier echter Beryllium. Beryllium heeft een radioactief isotoop Be¹° met een halfwaardetijd van 1,6 miljoen jaar. Het blijkt dat kosmische straling gemiddeld 10 miljoen jaar onderweg is naar ons melkwegstelsel.
Kosmische straling met een energie groter dan 1018 eV kan alleen ontstaan vanuit een zeer groot object, of een zeer groot magneetveld. Stel dat deze hoogenergetische straling binnen onze melkweg ontstaan is, dan zou deze nabij de aarde onstaan moeten zijn. Het magnetisch veld van de melkweg is namelijk niet sterk genoeg om deze deeltjes vast te houden. Als de straling ergens aan de rand van het melkwegstelsel zou worden geproduceerd dan zou deze de melkweg verlaten niet op aarde te detecteren zijn.
Stel dat de oorsprong van deze straling niet binnen de melkweg ligt maar verder weg. De deeltje zouden onderweg botsen met achtergrondstralings fotonen (= elektromagnetische straling). Deze fotonen zijn ontstaan 300.000 jaar na de Oerknal. Telkens wanneer een deeltje met zo’n foton botst verliest het energie. Het zou dan dusdanig veel energie verloren hebben wanneer het op aarde aankomt dat deze niet meer extreem hoog is. Hoog energetische deeltjes kunnen dus niet van ver komen. De grens ligt op 160 miljoen lichtjaar.
Toen men begon met onderzoek naar kosmische straling dachten de wetenschappers dat er geen kosmische straling voor zou kunnen komen met een energie hoger dan 4x1019 eV vanwege de demping van de achtergrondstraling. Maar het blijkt dus wel het geval zijn, en de bron hiervan wordt nog volop onderzocht.
Op aarde meten we dus de secundaire kosmische straling die ontstaat als een primaire kosmisch deeltje op de atmosfeer botst. Het primaire deeltje vervalt en door de vele interacties met de atmosfeer ontstaat een zogenaamde shower aan secundaire deeltjes en sommige bereiken de aarde.
Wetenschappers zijn nog op zoek naar bronnen van de hoogenergetische kosmische straling. Het probleem is dat deze straling erg zeldzaam is, een energie van 10²° eV komt ongeveer eens per vierkante kilometer per eeuw voor.
Als we buiten zijn gaan er door ons lichaam een paar duizend kosmische stralen per minuut, maar kosmische straling bedraagt toch slechts een paar procent van de totale achtergrondstraling op aarde.
De meeste deeltjes die ontstaan in de shower hebben een korte levensduur en vervallen heel snel weer. Uiteindelijk zullen er op het aardoppervlak nog maar een paar verschillende soorten deeltjes terecht komen. Voornamelijk vrije Elektronen, Neutrino’s en Muonen.
Elektronen hebben lading van -1, massa van 9x10-31 kg en een gemiddelde levensduur van ongeveer 1024 jaar.
Muonen hebben ook lading -1, maar een massa van ongeveer 2x10-28 en vervallen gemiddeld in ongeveer 10-6 seconde. Omdat ze echter met de lichtsnelheid bewegen komen ze toch nog op het aardoppervlak terecht.
Het grootste gedeelte van de energie van Kosmische Straling wordt bij de botsingen omgezet in warmte. Er is aldus ook een relatie tussen Kosmische Straling en de temperatuur van de atmosfeer.
Posted on: April 21, 2009
Natuurlijk is het onmogelijk om de kop van dit artikel vast te stellen binnen de historie van de aarde, maar het is precies wat de klimaatalarmisten telkens weer doen door gegevens van meetsystemen die pas enkele jaren of decennia in werking zijn op deze wijze in de media naar buiten brengen.Het betreft veelal satelliet waarnemingen die pas vanaf de jaren tachtig en later in werking zijn getreden.
Maar toch, we kijken hier naar de data van IARC_JAXA die gestart is in Juni 2002 en we zien dat op dit moment de gemeten ijsomvang groter is dan alle andere jaren in deze periode (rode lijn).
Denk nog even aan de beweringen vorig jaar zomer in de media dat al het Noordpoolijs verdwenen zou zijn, in feite is de omvang toen nog groter gebleven dan het jaar daarvoor en op het dieptepunt was dit nog altijd bijna 5 miljoen vierkante kilometer. Hier past Nederland ruim honderd keer in.
Maar volgens velen zal het dit jaar toch echt helemaal ijsvrij worden???
Maar dames en heren onwetende klimaatalarmisten, smeltend Noordpoolijs heeft niets te maken met de temperatuur van de atmosfeer. De warmte inhoud van de atmosfeer is veel te klein om de vereiste energie hiervoor te leveren, en bovendien is de wamtegeleidingscoëfficiënt ook nog eens 24 keer zo klein als die van water.
Het afsmelten wordt veroorzaakt door het temperatuurverschil met het zeewater, en derhalve zijn wijzigingen in de oceaanstromingen rond de Noordpool hiervoor verantwoordelijk. Zonnestraling kan tot honderd meter diep het oceaanwater opwarmen, maar de Infraroodstraling van de atmosfeer komt niet verder dan een milimeter diep, dus een factor 100.000 verschil. Dus wat is de energiebron die de oceaan temperaturen en stromingen drijft, de zon.
Dus onthoud :Het broeikaseffect kan de oceanen niet opwarmen en dus poolijs niet laten smelten!!
Hoe is de situatie op de Zuidpool? Hier was onlangs een stuk ijs afgebroken dat volgens de media een gigantisch stuk van het Antartisch ijs zou zijn, maar in termen van oppervlak betreft dit echter een ijsklontje om in termen van volume maar te zwijgen.
Bovenstaande grafiek die alleen betrekking heeft op het aandeel zee-ijs laat zien dat dit momenteel ruim een miljoen vierkante kilometer groter is dan gemiddeld en ook snel toeneemt. Zie ook hoe dit al vanaf 2007 behoorlijk oploopt in vergelijking met voorgaande jaren totaan het begin in 1979.
En kijk, ook hier zagen we vorig jaar al meer zee-ijs dan ooit gemeten.
Voor wat betreft het ijs dat op het vasteland van Antarctica ligt (90% van totaal), dit neemt altijd toe omdat de temperatuur hier op 3 kilometer hoogte altijd ver onder het vriespunt ligt. Het enige verlies zit in ijs dat onder de enorme druk van kilometers dik naar de buitenrand wordt geperst en hier in zee naderhand afbreekt en dus niet smelt.
Een natuurlijk proces dat al miljoenen jaren gaande is, en in de onwetende media bestempeld wordt als smeltend poolijs.
Zeespiegelstijging door smeltend ijs kunnen we voorlopig dus ook wegstrepen, als men nu bij de Deltacommissie zijn volle verstand ook gaat leren gebruiken zal dit een hoop onzinnige inspanning en geld uitsparen.
Wat bij sommigen ook niet bekend is; ijs dat in het water drijft zorgt niet voor stijging van het waterniveau bij smelting. De massa is al continu in evenwicht met het water volgens de wet van Archimedes.
Posted on: April 13, 2009
Na het vorige artikel waarin NOAA oceaanstromingen verantwoordelijk houdt voor de helft van de opwarming in de vorige eeuw, komt nu NASA met onderzoek waaruit blijkt dat aerosolen met name de Noorpool warmer maken. Op de website van NASA staat het volgende:Terwijl broeikasgassen het middelpunt zijn in de discussie over het klimaat, zijn volgens onderzoek miniscule deeltjes in de atmosfeer (aerosolen) de oorzaak van een groot gedeelte van de opwarming van de Noordpool sinds 1976.
Aerosolen afkomstig van natuurlijke oorsprong en door menselijke activiteiten kunnen het klimaat rechtstreeks beïnvloeden door reflectie of absorptie van zonnestraling. De kleine deeltjes doen dit ook indirect door wolkenvorming te initiëren en door de eigenschappen van wolken te veranderen m.b.t. reflectie van zonlicht.
Beelden van een elektronenmicroscoop. In A zijn de ovale
deeltjes Sulfaten, de pijlen staan bij kleinere roetdeeltjes.
In B vergroting van de roetdeeltjes. In C vliegas.
deeltjes Sulfaten, de pijlen staan bij kleinere roetdeeltjes.
In B vergroting van de roetdeeltjes. In C vliegas.
In het nieuwe onderzoek gebruikte NASA een gecombineerd oceaan-atmosfeer model om te bekijken hoe gevoelig diverse regionen zijn voor veranderingen in CO2 ,Ozon en aerosolen hoeveelheden.
De onderzoekers vonden dat vooral regionen op de midden en hoge breedtegraden gevoelig zijn voor aerosolen. De resultaten lieten zien dat aerosolen 45% of meer van de opwarming veroorzaakt hebben ronde de Noordpool gedurende de laatste 30 jaar. Dit is gepubliceerd in het April nummer van Nature Geoscience.
Binnen de vele soorten aerosolen bleken sulfaten en roet bij eerdere onderzoeken al een rol te spelen. Sulfaten die vrij komen bij verbrandingsprocessen verstrooien zonnestraling en hebben een netto koelend effect. In de laatste 30 jaar is de emissie hiervan met 50% afgenomen door verbeterde technologie. Het koelend effect door Sulfaten is hierdoor dus afgenomen.
Tegelijkertijd is er meer roet in de atmosfeer gekomen, voornamelijk veroorzaakt door Aziatische landen middels industriële activiteiten, diesel en biobrandstof. Het roet absorbeerd zonnestraling en heeft een sterk opwarmende invloed op de atmosfeer.
Regels voor minder uitstoot van Sulfaten vanaf 1970
hebben voor meer opwarming gezorgd
De gebieden die het sterkst reageerden zijn dezelfde die ook de grootste temperatuurstijging hebben laten zien sinds 1976. 1,5ºC stijging op de Noordpool sinds 1970, maar op de Zuidpool waar aerosolen minder invloed hebben slechts 0,3ºC.
Dit komt doordat de Noorpool dicht bij Europa en Noord Amerika ligt die de meeste aerosolen verspreid hebben de laatste 100 jaar. Omdat er ook weinig regen valt worden er weinig aerosolen uit de atmosfeer gespoeld, dus blijven de deeltjes langer in de lucht.
Omdat afnemende hoeveelheden Sulfaten en toenemende hoeveelheden roet beiden zorgden voor opwarming kon de temperatuur snel oplopen. Toenemende aerosolen zorgen ook voor versterkings factoren die opwarming versnellen als sneeuw en ijs afnemen.
Er wordt gedacht dat aerosolen een kleine invloed hebben zegt onderzoeker Shindell maar dit is niet zo, bij de middelhoge breedtegraden en de Noorpool is de invloed net zo sterk als die van broeikasgassen.
We zullen weinig resultaat boeken voor het klimaat als we alleen maar naar CO2 blijven kijken zegt Shindell.
Aerosolen blijven normaal gesproken een paar dagen tot weken in de atmosfeer hangen. Broeikasgassen worden geacht tientallen jaren hierin te blijven. Deskundigen denken dat veranderingen in aerosolen veel meer invloed op de tempeartuur hebben in de komende decennia.
EINDE ---------------
Als we de balans nu gaan op maken dan krijgen we dus met 50% opwarming door oceaanstromingen en 50 % opwarming door aerosolen een aandeel voor het CO2 broeikaseffect van 100-50-50= ..... 0?
Posted on: April 11, 2009
Het is niet juist om opwarming alleen toe te schrijven aan CO2 volgens een analyse van amerikaanse klimaatonderzoekers. Variaties in temperatuur en droogte hebben duidelijke natuurlijke oorzaken.Wijzigingen in oceaanstromingen hebben voor een groot gedeelte van de opwarming gezorgd in de afgelopen decennia en ook voor bijna alle droogte perioden volgens het gerenomeerde amerikaanse NOAA weersinstituut.
De meeste klimatologen kijken tegenwoordig alleen nog maar naar CO2 en hebben geen oor meer voor suggesties m.b.t. natuurlijke oorzaken die ze meteen als niet wetenschappelijk terzijde schuiven aldus NOAA.
West Canada is twee graden warmer geworden maar Oost Canada in het geheel niet, dit komt door windpatronen die verband houden met oceaanstromingen in de Stille Oceaan.
Broeikasgassen kunnen voor opwarming zorgen, maar de vraag is hoeveel dan en waarom is het dan niet overal gelijk?
Het moet benadrukt worden dat we het klimaat niet zo goed begrijpen als we graag denken, betrouwbare metingen zijn er pas vanaf 1948 en satelliet metingen eind jaren '70.
Beleidsmakers moeten weten of natuurlijke veranderingen of vervuiling de oorzaak is van lokale situaties zoals de droogte in California en Texas.
Diverse regionen laten verschillende patronen zien, sommige in het Westen van de U.S. warmen op maar het Zuidwesten en Canada niet.
Oceanen hebben een enorme warmte-inhoud (4 miljoen keer zoveel als de totale atmosfeer!) en staan warmte en waterdamp af aan de atmosfeer die landinwaarts stroomt. Dit is waar het onderzoek zich op focust.
Sommige temperatuurveranderingen in Noord Amerika van de laatste 50 jaar zijn veroorzaakt door wijzigingen in de oceaanstromingen blijkt uit het onderzoek. De natuurlijke invloed is behoorlijk en heeft wellicht de helft van alle opwarming van Noord Amerika veroorzaakt.
Het onderzoek vond verder:
» een temperatuurstijging van 0,9 °C in de laatste 56 jaar.
» twee graden verschil tussen Oost en West. Dit verschil is niet wat we zouden verwachten als alleen CO2 de oorzaak zou zijn, dan zouden beide twee graden moeten stijgen.
» variaties in Noord Amerika worden hoogstwaarschijnlijk beïnvloed door de zeewatertemperatuur via atmosferische circulaties, vooral in de winter.
» het is onwaarschijnlijk dat toegenomen droogte veroorzaakt is door Global Warming, de schuld ligt bij verandering van oceaanstromen. De huidige droogte in Texas bijvoorbeeld worden veroorzaakt door de La Nina, een oceaanstroming die periodiek optreedt net zoals El Nino. Deze blokkeert vochtige lucht richting vasteland.
Posted on: April 08, 2009
In de winter van 2007-2008 is de Warme Golfstroom sterker geworden in vergelijking met 2000-2006 volgens een artikel in Nature Geoscience.De verbaasde onderzoekers vroegen zich eerder af of opwarming de golfstroom afzwakte.
Koud water met hogere dichtheid (s.m.) in de Noord Atlantische oceaan zink naar beneden rond Groenland. Het pomp als het ware water in het onderste deel van de Thermohaliene Circulatie (het grote oceaantransport). Door dit weg stromende water wordt warm oppervlaktewater vanuit de tropen naar het noorden aangetrokken langs de bovenste stroom van de Thermohaliene Circulatie.
Dit proces helpt CO2 dat door oppervlakte water wordt opgenomen te transporteren naar diepere waterlagen (CO2 opname in koud water is groter). Het transporteert dus warm water richting Europa waardoor s'winters de atmosfeer door de oceaan warmer wordt gehouden, waardoor de temperaturen hier hoger blijven dan ze zonder de golfstroom zouden zijn (vergelijk dit bijvoorbeeld met Noord Amerika).
Het research team het Woods Hole Oceanographic Institution bestudeerden gegevens van een netwerk van meetstations in boeien rond Groenland van het Argo netwerk. De boeien (onderdeel van 3000 stuks) meten tot 2 km diep temperatuur en zoutgehalte van het water en sturen de data naar een satelliet.
Warm water in de Noord Atlantische Oceaan staat warmte af aan de lucht, koelt af en zinkt.
Door opwarming van de atmosfeer eind vorige eeuw was de stroom dalende koud water afgenomen, maar in de winter van 2007-2008 zonk het water voor het eerst sinds 1999 tot meer dan 1000 meter diep. Vanaf deze diepte wordt het meegenomen door de Thermohaliene Circulatie.
Het is volgens de onderzoekers te complex om toekomstige veranderingen in de stromingen te voorspellen.
De toename van de stroom koud water is zeker versterkt door de lagere lucht-temperaturen t.o.v. de voorgaande 7 jaren. Dit houd verband met de zg. Noord Atlantische Oscillatie (NAO), een wisselende cyclus in de atmosfeer met hoge en lage-drukgebieden. Nu waaide daardoor koude lucht uit Canada over de oceaan.
Analyse van satellietdata en boeien laat zien dat een grote hoeveelheid pakijs en zoet water tijdens de zomer van 2007 in de Labrador Zee terecht is gekomen. Dit bevroor weer in de winter waardoor het ijs verder van de kust kwam te liggen. Hierdoor kon koude lucht verder zuidelijk over het koude ijs trekken in plaats van over warmer oceaanwater, zodat het met lagere temperatuur bij de Labrador zee aan kwam. Het water kon daardoor meer afkoelen en dieper zinken.
Hiermee zorgde de grote hoeveelheid smelwater in de Labrador Zee voor meer afbraak van het ijs op de Noordpool hetgeen zorgde voor de sterke afname van poolijs in 2007.
Dus de afname van poolijs die meestal aan klimaat opwarming wordt toegeschreven helpt mogelijk de golfstroom op gang en het afvoeren van CO2 in de atmosfeer.
Hiermee lijkt een nieuwe negatieve terugkoppeling in het klimaatsysteem gevonden te zijn die temperatuurverhoging reduceert. Al Gore beweerde in zijn film dat de golfstroom zal stoppen, maar het tegenovergestelde lijkt dus te gebeuren.
Alle computer modellen nemen oceaanstromingen niet mee (veel te gecompliceerd) en ook geen temperaturen van het zeewater noch van de atmosfeer er boven, en dit bestrijkt zoals we weten maar liefst 70% van het aardoppervlak. Er is dus wel data maar dit wordt terzijde geschoven.
We worden geacht te geloven dat de globale temperatuur bepaald kan worden uit metingen op slechts ca. 10% van het aardoppervlak waarvan alle op het vaste land en bijna allemaal gelegen in stedelijk gebied onderhevig aan UHI hetgeen afwijkingen to +11°C kan betekenen.
Posted on: April 01, 2009
Diverse malen heb ik hier in mijn posts gewezen op de gevaarlijke onderliggende agenda van de milieu en klimaat-beweging i.s.m. regeringen, het streven naar controle, macht en beperking van de vrijheid van het individu.Den Haag wil elk huishouden verplichten de slimme energiemeter te laten installeren. Netwerkbeheerders krijgen krijgen via dit apparaat zeer nauwkeurige privé-informatie binnen en slaan dit op in computerbestanden.
In het westvoorstel van minister Van der Hoeven staat dat de netwekbeheerder aangifte gaat doen als men geen digitale meter wil, waarna strafvervolging wordt ingesteld met als gevolg een boete van 17.000 Euro of zes maanden detentie wegens het plegen van een economisch delict en dus een strafblad!!
We weten inmiddels dat de overheid ons zoveel mogelijk probeert te betuttelen, maar dit is regelrechte terreur.
We moeten bedacht zijn voor het hierna volgen van stapsgewijze invoering van tot nu ongekende vormen van regelgeving in ieders privé leven, gezien de volstrekt buiten porportionele maatregelen waarmeen men dreigt om deze spion bij u binnen de deur te krijgen onder het mom van 1 a 2% energiebesparing.
Deze officiële reden van invoering is namelijk te onbeduidend om een weigering als een zwaar economisch delict te kunnen rechtvaardigen. De realiteit omtrent de beweegredenen voor deze dwangmaatregel zal pas duidelijk worden nadat de apparaatjes in de meterkast uw bewegingen openbaar maken aan Big Brother.
De Netwerkbeheerder gaat proberen vast te leggen wanneer u douchet, hoe warm en hoe lang. Of u zelf kookt of de magnetron gebruikt. Na de energiemeter zal men de slimme watemeter introduceren om ook uw toiletgebruik en ander verbruikspatronen te registreren.
Ik laat aan het aan uw fantasie over om te bedenken wat er hierna verder nog staat te gebeuren als wij deze Stasi infiltratie nu zomaar over ons heen laten komen.
De privacy en beveilging is volgens de woordvoerders natuurlijk waterdicht, maar blijkt na onderzoek zo lek als een mandje (zie video) zodat ook ongewenste derden (hackers) uw dagelijks gedrag kunnen gaan bestuderen.
Volgens de Universiteit Tilburg is de invoering in strijd met het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens. Opmerkelijk dat onze regering die altijd haantje de voorste is met uitvoering van Europese regels ze nu aan hun laars probeert te lappen.
Honderdduizenden hebben de meter al zonder medeweten in de meterkast gekregen of onder valse voorwendsels, zoals door Essent die beweert dat plaatsing al wettelijk verplicht is.
De geplaatste meters worden nu al gebruikt om te proberen om zoveel mogelijk het gedrag van de bewoners te achterhalen.
Wie nu zelf elektriciteit opwekt en terug levert aan het net is straks ook het haasje, de 'slimme' digitale meter draait dus niet terug en er zal op eigen kosten een tweede meter geplaatst moeten worden (ca. 500 Euro). Dat zal mensen niet aansporen om zelf energie op te gaan wekken, en bovendien verspilt de meter zelf meer energie (½% van uw verbruik). Dit maakt de reden tot invoering al behoorlijk krom.
Ook kan er een tariefstruktuur ingevoerd worden, als zo u stout bent geweest om te veel te verbruiken in de piekuren volgt een hogere rekening.
In het wetsvoorstel zien we o.a. staan 'Ook kunnen de leveranciers met deze meters het energieverbruik van de eindgebruikers beïnvloeden om bijvoorbeeld piekverbruik te voorkomen'. Dus net als u onder de douche bent gaan staan kan de leverancier besluiten de gaskraan te knijpen omdat u anders te veel verbruikt!
Ja, de meter kan op afstand de energie toevoer knijpen of sluiten. Aangezien dit sluiten technisch niet gelijk is aan het huidige afsluiten van energie wordt het juridisch en technisch ook stukken gemakkelijker voor de leverancier om de energietoevoer te stoppen om wat voor reden zij dit ook nodig achten.
Het riekt dus tevens naar de mogelijkheid tot energie besparen onder dwang, de behoefte aan energie neemt niet snel genoeg af om aan de (Kyoto) verdragen te voldoen dus zoekt men manieren om de energieafname van het gepeupel simpelweg zelf te reduceren.
Eind dit jaar loopt het Kyoto verdrag af en willen de groenen nieuwe nog strengere CO2 reducties op gaan leggen. Aangezien (te laat) duidelijk is dat de ingeslagen weg van 'duurzame' wind en zonne-energie volstrekt ontoereikend is om straks genoeg energie te kunnen leveren, proberen de milieu-kopstukken hun wilde fantasiën er door te rammen.
Indien u de slimme energiemeter ook liever niet in uw meterkast ziet verschijnen, teken dan de petitie op wijvertrouwenslimmemetersniet.nl en stuur dit bericht door
meer nieuws en meningen hier
Posted on: March 30, 2009
Onderzoekers van de University of Waterloo (Canada) hebben satelliet metingen over de periode 1980 tot 2007 onderzocht m.b.t. Ozon en Kosmische Straling.Deze periode bestrijkt twee 11 jarige zonnecycli en dus de hiermee gepaard gaande variaties in Kosmische Straling (CR).
Het onderzoek laat een duidelijke relatie zien tussen CR en Ozon afname, met name in het geval van het 'Ozongat' boven de Zuidpool.
De resultaten vormen bewijs voor een fysisch mechanisme van een door CR gestimuleerde door elektronen geactiveerde reactie van Halogeen moleculen.
Paars is CR, rood en groen van twee Ozon meetstations
In het verslag staat;
Er is veel belangstelling in studies naar de effecten van CR op het klimaat van de Aarde, met name m.b.t. wolkenvorming in de lagere atmosfeer op 3 km hoogte en Ozon afname in de stratosfeer.
Eerst genoemde heeft geleid tot verschillende scenario's for klimaatopwarming, terwijl laatst genoemde gezorgd heeft voor een onbekend mechanisme voor de vorming van het Ozon gat.
De ontdekking van de CR-wolken correlatie door Svensmark en Friis-Christensen heeft aanleiding gegeven tot experimenten om het fysische mechanisme er achter te onderzoeken (CLOUD).
De CR-Ozon relatie werd eerst ontdekt door laboratorium werk van Lu en Madey. Het Ozon gat ligt precies boven de Zuidpool en op 18 km hoogte
waar de ionisatie door Kosmische Straling maximaal is.
De resultaten kunnen niet verklaard worden met het photochemische model dat tot nu toe voorgesteld is.
Bron
Uit andere onderzoeken is al eerder gebleken dat het door milieulobby verzonnen model van Ozon-afbraak niet juist is.
Ook wil ik er op wijzen dat ook in dit geval de campagne van de eco-fanaten gestart is met overdrijving en misinformatie over de werkelijkheid om publiek en media te bespelen. Deze lieden benoemden het verschijnsel van Ozon afname direct als het 'Ozongat', en deze naam wordt nu nog steeds gebezigd. Er is echter nooit een 'Ozongat' geweest, het gaat slechts om een lagere concentratie van Ozon t.o.v. de omringende laag.
Daarnaast kan men niet ontkennen dat de Ozon variaties er altijd al zijn geweest
Kijk voor meer info hier en hier
Posted on: March 28, 2009
Toename van de concentratie kooldioxide in de atmosfeer wordt door klimaatalarmisten gecorreleerd aan de toename van fossiele brandstoffen.Onderzoeker Tom Quirk heeft deze aanname getest middels de tijdvariatie tussen de concentratie op het Noordelijk en Zuidelijk Halfrond. In een nieuwe publicatie in Energy and Environment schrijft hij:
De laatste 20 jaar zijn steeds meer hoeveelheden CO2 uit fossiele brandstoffen in de atmosfeer vrij gekomen. Dit bedroeg 5 GigaTon in 1980 tot 7 GigaTon in 2000, 95% hiervan is op het Noordelijk Halfrond vrij gekomen.
gelijkmatig verdeeld werd.
Als 75% van de CO2 uitgestoten wordt ten noorden van de dertigste breedtegraad is tijdvertraging te verwachten vanwege sterke jaarlijkse variaties in geschatte hoeveelheden die in de atmosfeer achter blijven.
Een simpel model met de gegevens van Koolstof-14 met een CO2 mengtijd van een jaar laten zien dat een verandering in de concentratie op het Noordelijk Halfrond na een half jaar op het Zuidelijk Halfrond meetbaar zou moeten zijn.
Als echter gekeken wordt naar de gegevens van meetstations op Hawai en de Zuidpool op het Zuidelijk Halfrond, blijkt dat veranderingen op de Zuidpool eerder te zien zijn dan op Hawai.
Er lijkt dus geen tijdvariatie te zijn tussen beide Halfronden, en dit betekent dat de jaarlijkse CO2 variaties een andere globale oorsprong moet hebben.
Posted on: March 23, 2009
Bekijk de 35 leugens uit de science-fiction film van deze gevallen politicus inclusief de 9 die in Engeland al door de rechter verboden zijn voor verdere verspreiding, en de verklaringen.
Bekijk de 35 punten in text formaat hier.
Het Engelse gerechtshof noemde An Inconvenient Truth misleiding en politieke propaganda.
Hier wordt de film op zelfs 75 punten afgebrand.
Posted on: March 21, 2009
Na de diverse onjuiste verwachtingen van NASA omtrent SC24 gaat men nu onderzoeken starten naar het aanhoudende zonneminimum.De studie is getiteld 'Causes and Consequences of the Minimum of Solar Cycle23' en gaat de relaties tussen de zon, planeten en heliosfeer op het minimum bestuderen.
Het behelst een driejarig project a 1.5 miljoen dollar per jaar.
NASA schrijft:
We zitten heden in het midden van het minimum aan zonne-activiteit die het einde van zonnecylus 23 markeert. Terwijl deze eindigt stellen we vast dat de zon bijzonder rustig is geweest gedurende dit minimum.
Dit is duidelijk te zien aan de zonne-activiteit en de reactie hierop rond de ruimte om de aarde. Bijvoorbeeld:
Oorzaken
» Laagst gemeten zonne radioflux sinds start meting in 1947.
» Druk van de zonnewind is op zijn laagst sinds begin v.d. ruimtevaart.
» Ongewoon steile helling van de dipool van de zon.
» Magnetisch veld v.d. zonnewind 36% zwakker dan tijdens SC22.
» Nagenoeg geen zonnevlekken.
» Afwezigheid van een normale equatoriale stromingsband.
» Kosmische straling op bijna record hoog niveau.
Gevolgen
» Met uitzondering van 1934 had 2008 meer Kp perioden dan ander jaren.
» Samengetrokken ionosfeer en bovenste atmosfeer v.d. aarde.
» Opmerkelijke aanhoudend terugkerende geomagnetische activiteit.
We hebben nu dus de ongekende mogelijkheid om de rustige heliosfeer te bekijken nu de zonneactiviteit zo laag is.
Over de zonnewind berichtte NASA eind vorig jaar al het volgende:
De zonnewind verliest vermogen, we zien het laagste niveau in 50 jaar.
De gemiddelde druk van de zonnewind is sinds 1995 met 20% afgenomen. Dit is tevens het laagste niveau sinds het begin van de metingen 50 jaar geleden.
Metingen worden gedaan door de SWOOPS sensor aanboord het Ulysses ruimtestation. Ulysses draait om de zon in een baan over de beide polen en equator.
de groen