 |
|
Vergeet de peak oil doemscenario's, wereldwijd is voor honderden jaren voorraad aan schaliegas en schalie-olie gevonden. Europa met Nederland voorop snijdt zichzelf gigantisch in de vingers door de enorme Europese voorraden te negeren om een fictieve energieschaarste in stand te houden t.b.v. de klimaatlobby.
Gas kost door de schaliegasrevolutie in de VS 80% minder dan in Europa, en wordt nu in vloeibare vorm verscheept. Decennia lang was energie-export taboe in de VS om niet verder afhakelijk te worden van het Midden-Oosten. Nu gaan de VS rond 2017 Saudi-Arabië inhalen als grootste olieproducent door overwachte successen bij de schalie-olie winnning.
Ondanks settled science en de vaste overtuiging van de gelovers in zoiets, hebben onderzoekers een nieuwe oceaancyclus van 100 jaar ontdekt. De Pacific Centennial Oscillation is zoals EL Nino en La Nina, en een cyclus die wereldwijd neerslag en weerpatronen beïnvloed.
De ontdekking moet helpen om de werking van de oceaan/atmosfeer interacties te kunnen begrijpen die wereldwijd regen, droogte, bosbranden, overstromingen, aardverschuivingen en stormen reguleren. Had ik nu niet ergens gelezen dat men de oorzaak van al deze natuurverschijnselen al had gevonden?
Al eerder heb ik aangegeven dat voorstanders van geo-engineering lijden aan grootheidswaanzin, grenzeloze overschatting van de huidige klimaatkennis of totaal gebrek hieraan.
Het International Journal of Global Warming waarschuwt nu ook voor het toepassen van geo-engineering. Dit vanwege onvoldoende kennis omtrent de rol van aerosolen, roet, stof, waterdamp, wolken en de interacties hiertussen. Onbezonnen geo-acties kunnen leiden tot een global cooling die de planeet in een levenloze ijsbal kan veranderen. Volgens onderzoeker Heintzenberg zijn er een scala aan feedbacks die een rol spelen, en is het pijnlijk dat vooral de feedbacks rond aerosolen en wolken hoog onzeker zijn. Aangezien de modellen hier falen zal geo-enginering eerder problemen veroorzaken dan oplossingen. Van de werking van de onzekere factoren moet volgens Heintzenberg de kennis eerst net zo hoog zijn als die van de broeikasgassen. En dat is nu juist het bekende AGW rookgordijn. De kennis van de werking van broeikasgassen op het klimaat is natuurlijk volstrekt onvoldoende als de werking van alle andere genoemde componenten en hun feedbacks niet bekend zijn!!!
Op de site van NSIDC valt te lezen hoe wetenschappers zeker weten waarom het Poolijs sneller smelt. “The whole study was based on ruling out one possible cause after the other.” “In the end, only the increase in CO2 remained on our list of possible drivers,” Notz said, “We find a clear, physically plausible correlation of increasing CO2 and decreasing sea-ice cover.”
Wauw, je gaat er dus vooraf gewoon vanuit dat je alle mogelijke oorzaken al kent en maakt hiervan een lijstje. Als je dan gaat onderzoeken, en oorzaken op je lijstje blijken het toch niet te zijn dan streep je die door. Uit de eliminaties van oorzaken blijkt dus eigenlijk dat vooraf al je kennis toch niet helemaal voldoende was om zo'n lijstje te maken en er aan vast te houden. Toch kies je dan voor de oorzaak op je lijstje die als laatste overblijft, want omdat je de rest onvoldoende had ingeschat en elimineerde weet je zeker dat je deze oorzaak wel goed had en dat je kennis nu wel helemaal compleet is! En je zegt dan dat je een 'duidelijke fysische aannemelijke correlatie' hebt gevonden. Wat maakt het nog uit dat correlatie geen oorzakelijk verband is.
Het 'groene graaien' grijpt wereldwijd om zich heen. Het toeëigenen van land en grondstoffen voor milieuprojecten is een ingrijpend en groeiend verschijnsel. Deze moderne diefstal wordt legaal verklaard door te wijzen op de 'groene' doelstellingen en milieuagenda's zoals biobrandstofplantages, biodiversiteit, CO2 reductie, ecotourisme en afkoopschema's. Eigenaren moeten afstand van alle rechten doen, of krijgen regels voor herstructurering, toegangseisen, gebruik en management opgelegd.
De groenen blijken de kennis uit de koloniale tijd te hergebruiken, maar dan in de naam van het milieu. Het is echter booming business voor pensioenfondsen, durfkapitalisten, grondstofhandelaren, touroperators, leger en groene activisten. Bovenstaande sluit aan op de methoden van Agenda 21. Zie hier hoe groene actiegroepen Nature Conservancy en African Wildlife Foundation het land innamen van een stam van 2000 personen in Kenya.
Een minder bekend draaiboek van de naar wereldwijde dictatuur ijverende VN is Agenda 21. De individuele rechten van de mens moeten hierbij wijken voor de welzijn van het geheel (de commune), en het gevaar waarvoor de offers gerbracht moeten worden is natuurlijk global warming. Het draait bij Agenda 21 om zaken als het milieu, 'duurzame' ontwikkeling, het opleggen van nieuwe normen en waarden aan de mensheid en eco-vriendelijke gemeenschappen (lees pressie en indoctrinatie van een nieuw te vormen geloof). De VN probeert Agenda 21 wetgeving in te voeren onder de paraplu van klimaatafspraken. Het streven van Agenda 21 is het legaal kunnen onteigenen van bezittingen van burgers zoals huizen, auto's, land en boerderijen, en het opleggen van beperkingen aan uw reisgedrag en eetgedrag.
Wie denkt dat dit allemaal niet zo'n vaart zal lopen kan lering trekken uit het feit dat de staat Alabama nieuwe wetten heeft aangenomen specifiek om Agenda 21 infiltratie tegen te gaan. Dit ongetwijfeld ingegeven door het feit dat de VN stilletjes in landen als Honduras zichzelf al enorme stukken land van boeren heeft toegeëigend om palmolie plantages op te zetten als uitvoering van het Clean Development Mechanism. Vorig jaar zijn daar doden gevallen onder boeren die tevergeefs protesteerden tegen de diefstal van hun land. Update: Ook Arizona, Kansas, Tennessee en Texas City nemen maatregelen om burgers te beschermen tegen VN's Agenda 21.
In the Telegraph schrijft Paddy Regan van de universiteit van Surrey over de angst, dogma's, ondermaatse kennis en gebrek aan relativering omtrent radioactiviteit. Er staan twee fraaie voorbeelden ter relativering in die ik er even uit wil lichten.
1. De Italiaanse minister van buitenlandse zaken riep landgenoten in Tokyo op om terug te keren vanwege het verhoogde stralingsniveau aldaar. In feite was het niveau in Tokyo echter lager dan het stralingsniveau dat van nature altijd aanwezig is in Rome (uit de gesteenten). 2. Er is een mythe gecreëerd waarbij alle straling onnatuurlijk en gevaarlijk is. Het menselijk lichaam ontvangt echter continu radioactieve straling uit het heelal en uit de grond. Bovendien vervallen er elke seconde 7000 kalium- en koolstofatomen binnen in ons lichaam waar radioactieve straling bij vrij komt.
Alweer een duidelijke bevestiging dat warmere perioden gepaard gaan met minder extremen door de kleinere temperatuurgradiënten die ontstaan (zie MEP)!
Een nieuwe onderzoek toont aan dat de intensiteit van de Indiase moessons na 1860 is afgenomen. Men onderzocht hier de intensiteit vanaf 1740 a.h.v. zuurstof-18. De zwakke moessons die men vond komen overeen met de bevindingen uit ijsboorkernen, druipsteengrotten en historische bronnen. Het is opmerkelijk dat er een geleidelijk afnemende trend zichtbaar is vanaf 1860 tot heden. Dit met een gelijktijdige toename van de temperatuur, maar een afname van het temperatuurverschil tussen het zeewater van de tropen en de Indische oceaan en een afname van het temperatuurverschil tussen oceaan en het continent. Er werden bovendien cycli van 22,6 - 59,0 en 110,9 jaar gevonden die het gevolg zijn van variaties in zonneactiviteit.
Op basis van diverse proxies rond de Middellandse Zee over de laatste 7000 jaar stelden onderzoekers de stormactiviteit vast. Zij vonden 7 perioden met verhoogde activiteit te weten 6300-6100, 5650-5400, 4400-4050, 3650-3200, 2800-2600, 1950-1400 en 400-50 jaar geleden. De laatste periode overlapt de Kleine IJstijd, en alle andere genoemde perioden vallen ook samen met koude perioden van de Atlantische oceaan. De Middeleeuwse Warme Periode (1150-650 jaar geleden) daarentegen kende juist een lage stormactiviteit.
De onderzoekers noemen veranderingen in zonneactiviteit als oorzaak voor de veranderingen in zeewatertemperatuur, en de sterkste afnames in zeewatertemperatuur schijnen de verhoogde stormactiviteit te verklaren. Als het klimaat opwarmt zullen stormen waarschijnlijk duidelijk afnemen.
Volgens onderzoek door de universiteit van Florida is houtkap in tropisch regenwoud niet het grote gevaar voor natuurbehoud zoals lang verkondigd. Selectief kappen van bomen (uitdunnen) blijkt volgens analyse van 100 studies aanvankelijk effect te hebben op de biodiversiteit en koolstofcyclus, maar na verloop van tijd hersteld dit zich voor 85 tot 100%.
Dit is niet het geval na de aanleg van palmolieplantages voor biobrandstoffen waarbij alles met de grond gelijk gemaakt wordt. Als het bos eenmaal weg is, hersteld het zich vrijwel niet. Dus de alarmboodschappen van de milieuorganisaties in de vorige eeuw blijken onjuist te zijn geweest, maar dezelfde organisaties zijn nu zelf voorstander (en in feite veroorzakers en initiatoren) van grootschalige vernietiging van regenwoud en het onteigenen van grond van arme boeren.
Na jaren 'debateren' volgens Physorg over 20.000 kilometer aan gletsjers in China, Pakistan en India blijken er helemaal geen gletsjers weg te smelten, maar zelfs aan te groeien. Tot nu toe was bestudering ter plaatse een moeilijke onderneming. Maar een Frans team bekeek nu 3D satelliet beelden tussen 2000 en 2008 en vonden geen massaverlies maar mogelijk een kleine toename.
Ondanks dit staat het verhaal verder bol van excuses om het massaal verpreidde angstbeeld van het IPCC voor het Zuidelijk halfrond niet verder aan te tasten. De Himalaya smelt werd eerder al weerlegd door het Wadia Institute of Himalayan Geology, Universities of California and Potsdam en University of Colorado.
Eerder deze week schreef ik over de brief aan NASA aangaande haar ondeskundig handelen in de klimaatwetenschap en media. In diverse media en door NASA zelf werd dit afgedaan als onzin, maar Real Science toont nu een media bericht uit 1986 met al vergaande alarmistische NASA uitspraken.
We lezen " Het ozongat bewijst het "broeikaseffect" dat de aarde opwarmt en overstromingen, droogte, en menselijke ellende zal veroorzaken binnen een paar decennia en zonder maatregelen uiteindelijk het uitsterven van de mens. We krijgen aanzienlijke klimaatverandering in de komende paar decennia aldus Robert Watson van NASA, als we er niets aan doen kan de globale temperatuur stijgen met 10 graden!" Welnu, die paar decennia zijn al voorbij. We zien dat de huidige doomsday boodschappen 25 jaar geleden al gebezigd werden, en dit was al ver voordat het IPCC met 'het bewijs' kwam opdraven. NASA heeft als tegenprestatie miljarden dollars aan onderzoeksgeld ontvangen, heeft gefaald en ontkent toch in alle toonaarden.
In het nieuwe SREX rapport schrijft het IPCC dat niet vast is te stellen of het klimaat extremer wordt, zoals ook al eerder in de draft stond "De onzekerheden omtrent de richting van klimaatextremen de komende 20 tot 30 jaar is relatief groot omdat deze waarschijnlijk klein zijn t.o.v. natuurlijke klimaatvariabiliteit".
Maar de media die het rapport bespreken blijken volstrekt het tegengestelde te verkondigen, zij indoctrineren de lezers en kijkers met "ongeëvenaarde en dodelijke zware stormen, droogte, zware regen, hittegolven, tropische cyclonen, volksverhuizingen en armoede". De media verspreid dus aantoonbaar aperte leugens, maar er blijkt een oorzaak te zijn. De grote international lobbygroep GCCA heeft namelijk een memo naar 300 zusterorganisaties gestuurd waaronder de bekende partners in crime Greepeace, Oxfam en WWF. GCCA instrueert zijn leden in een 'aktieplan' om "ondanks de grote onzekerheden die het IPCC heeft bevestigd, toch te benadrukken dat extreem weer ontstaat door climate change, wees niet bang om dit te doen". Dit moet om voor de zekerheid mogelijke risico's serieus te nemen ook al kan de wetenschap dit niet bevestigen!!! Kijk eens aan, wetenschap is totaal onnodig. Verzin gewoon een risico, dit wordt automatisch een mogelijkheid en daarom moet er aktie ondernomen worden. De voorspellingen van Nostradamus zijn toch ook uit gekomen?
Een paper in the Journal of Climate beschrijft satellietonderzoek naar Europese zomers vanaf 1980 in relatie tot bewolking. Men kon een deel van de variatie in zomertemperatuur verklaren met wolkenbedekking. Tussen 1984 en 2007 is de bewolking boven Europa afgenomen maar toegenomen boven Oost-Europa. Als gevolg hiervan nam de temperatuur toe in de delen met minder bewolking, en stagneerde of nam af in de delen met meer bewolking. In de warme gebieden was een toename van IR-straling te zien in combinatie met een afname van gereflecteerd zonlicht (door wolken). De onderzoekers concluderen dat bewolking de belangrijke factor is voor de temperatuur of de belangrijkste indicator.
De zonnestorm van begin Maart pompte grote hoeveelheden energie in de thermosfeer. Martin Mlynczak van NASA vertelt "dit was de grootste sinds 2005 en laat zien dat zonneactiviteit onze planeet direct beïnvloed. CO2 en NO werken als thermostaat, als de thermosfeer warmer wordt zorgen deze moleculen er voor dat de warmte zon snel mogelijk weer de ruimte in wordt gestraald. Gedurende drie dagen absorbeerde de thermosfeer 26 miljard kWh aan energie en CO2 en NO straalden 95% hiervan als IR terug."
|
- Met Office tekent het global warming doodvonnis
- IPCC geeft aan: geen temperatuurstijging, modellen blijken fout
- Stralingsrecycling broeikaseffect is eenvoudig te ontkrachten
- Modellen onbetrouwbaar, hydrologische kringloop slecht begrepen
- Zeespiegelstijging bij Duitsland ook naar beneden geduikeld
- Noordpoolijs smelt door oceaanwarmte en niet door CO2
- Zeespiegelstijging Nederland vertraagd volgens getijdemeting
- De duistere krachten achter Earth Day en Earth Hour
- Oceaanopwarming of zeespiegelstijging door CO2 is niet mogelijk
- Ozon concentratie verklaart 75% van de temperatuurvariatie
- Negatieve feedbacks neutraliseren het CO2-broeikaseffect
- Waterdamp feedback omgekeerd aan die van broeikashypothese
- Dure les in zonne-energie opent de ogen van de politiek niet
- Nauwkeurigheid van satellietmetingen is onbetrouwbaar
- Omvang Noordpoolijs start het jaar met een record omvang
- Zwitserse gletsjers tonen geen opwarming aan maar afkoeling
- Geen hockeystick maar variatie door natuurlijke cycli
- De meest opmerkelijke Climategate 2.0 emails
- Science fiction betrouwbaarder dan voorspellen extreem klimaat
- Groenland was in de laatste 4000 jaar vaak veel warmer
- Het KNMI suggereert onterecht dat Nederland een hitte eiland is
- CLOUD bevestigt nucleatie aerosolen door kosmische stralen
- Geen permanente El Nino maar dubbele La Nina dus koeler weer
- Klimatoloog stelt dat CO2 varieert door de temperatuur
- Spanning rond smeltend poolijs alweer vroeg voorbij dit jaar
- Feedback bewolking een factor 4 te hoog in klimaatmodellen
- Klimaatsysteem geen stralingsbalans maar entropie generator
- Zeespiegelstijging is alweer verder afgenomen
- Vergeet global warming, hier komt de nieuwe kleine ijstijd
- NASA satellieten veroorzaken de zeespiegelstijging
- De groene leugen, kooldioxide en de koolstofkringloop
- Data voor zeespiegelstijging wordt steeds meer fictief
- Klimaatverandering is de doodsteek voor global warming
- De ene radioactieve straling is de andere niet
- Het IPCC broeikaseffect in stappen ontleedt en ontkracht
- Nederland koelt al af terwijl global warming nooit gevonden is
- Windenergie faalt weer hopeloos tijdens de winter
- De oceaan wordt koeler en de zeespiegelstijging neemt af
- Als je systemen met complex gedrag gaat modelleren
- 2010 is niet het warmste jaar ooit gemeten
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](http://www.klimaatfraude.info/images/temp_vs-co2.jpg)
- Sea-Level Acceleration Based on U.S. Tide Gauges
- Dr. Nils-Axel Morner: The Great Sea-level Humbug
- Recent global sea level acceleration started over 200 years ago
- Zeespiegelstijging door grondwater gebruik
- Zeespiegelstijging bestaat alleen in IPCC computers
- Sea Level Rising Is a Total Fraud
- Dr. Nils-Axel Morner: It’s Not Rising
- Facts and fiction about sea level change
- CLOUD 2011 progress report
- Svensmark, Cosmoclimatology, a new theory emerges
- Calder, ook gamma-straling speelt rol in groei nuclei
- Laken, Cosmic rays linked to rapid mid-latitude cloud changes
- Roy Spencer, solar forcing of climate by galactic cosmic rays
- The Influence of Cosmic Rays on Terrestrial Clouds and Global Warming
- Solar Activity Associated With Climate - Friis-Christensen
- Cosmic rays linked to rapid mid-latitude cloud changes
- CLOUD 2009 PROGRESS REPORT
- CLOUD nadert opstartfase
- Cosmic Rays and Climate, Jasper Kirby
- Verklarende site, The Cloud Mystery
- Brief summary on cosmoclimatology
- Cosmic Rays and Earth's Climate
- Svensmark_2007 Cosmoclimatology
- CLOUD experiment
- CERN, Cosmic rays and climate movie
- CERN, Cosmic rays and climate sheets
- Cosmic meddling with the clouds
- Kosmische straling zorgt voor Ozon afname
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Galactic Cosmic Rays are Drivers of Climate
- CFC's, Cosmic Rays and Global Warming
Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5
- Scafetta: model for solar and climate cyclical variation throughout the Holocene
- Scafetta: An astronomically based decadal-scale empirical harmonic climate model
- Evidence for a solar signature in 20th-century temperature data
- Scafetta, Solar signature in surface temperature since 1600
- Ice age epochs and the Sun's paththrough the Galaxy
- Shaviv, Celestial driver of Phanerozoic climate
- Interglacials, Milankovitch cycles and CO2
- Dr. van Geel: klimaatgeschiedenis wijst op belangrijke rol van de zon
- Prof. dr. de Jager: zon en klimaat
- Historical evidence solar- output and climate
- Solar activity, large influence on the climate
- De Jager: Forecast of solar activity, influence on surface temperature
- De Jager: Solar influence on climate
- Shaviv: Celestial driver of Phanerozoic climate?
- Solar irradiance at the earths surface
- NASA: The variable sun
- The sun joins the climate club
- What's wrong with the sun
- Steinhilber: Total solar irradiance during the Holocene
- Usoskin: Grand minima and maxima of solar activity
- Usoskin: Solar activity over the last 1150 years
- Usoskin: Evidence for an Unusually Active Sun since the 1940s
- Animatie Milankovitch cycli
- Beweging zonnestelsel in de Melkweg
- Sun pass through spiral arms Milky Way
- Sun's Magnetic Field May Impact Climate
- The Ice Age is coming
- Gleissberg and Hale cycles of the Sun
- Sunspot cycle 23 predicts a significant temperature decrease in cycle 24
- Abdussamatov, Decrease of the TSI Leads to a Little Ice Age
- Easterbrook, The demise of sunspots, deep cooling ahead?
- Livingston & Penn, Evolution of Sunspot Magnetic Fields SC24-25
- De Jager, The Forthcoming Grand Minimum of Solar Activity
- Don Easterbrook projections
- SC24 Where are the sunspots?
- Abdussamatov, The Sun Defines The Climate
- New Little Ice Age Instead of Global Warming
- The Past and Future of Climate
- Livingston & Penn, Sunspots vanish by 2015
- Next solar cycles spell danger
- While the sun sleeps
- Forecasting Solar Cycle 24 and beyond
- Abdussamatov, project Astrometria
- Deep freeze around 2055-2060
- Millennium-Scale Sunspot Reconstruction
- Predicting Solar Cycle 24 and beyond
- Who Are You Going To Believe The Government Climate Scientists or The Data?
- van Andel: Waar gaan de klimaatmodellen de mist in?
- Rrsch: De KNAW over klimaatverandering
- A-Z Climate Reality Check
- Climate change the manipulation of science
- The Truth About Greenhouse Gases
- The 55 benefits of CO2
- Seven theories of climate change
- Vincent Gray, Scientific method and the greenhouse theory
- Climate Models and the Evidence
- Climate Change Driven by the Ocean
- How Governments Corrupt Science
- Climate Change and its Causes
- The Missing Hotspot
- Global Warming: A Lie Aimed At Destroying Civilization
- United States Senate Report on Climategate
- Why the Greenland and Antarctic Ice Sheets are Not Collapsing
- Climate Money
- Holocene and recent temperatures from proxies
- Surface Temperature Records
- Spinning the Climate
- Climategate Analysis
- Environmen tal Effects of Increased CO2
- The Sun Still Rules Our Climate
- The Global Warming Scam
- CO2: The Greatest Scientific Scandal
- UN & IPCC Cancer of Global Warming
- Creation of the hockey stick
- Hockey stick is tweetraps fraude
- Facts about the savings of fossil fuel
- Meer CO2 door windenergie
- Zonnepanelen na 20 jaar chemisch afval
- Het drama rond megawindpark Urk
- De crash van de windmolens
- De brandstofkosten van windenergie
- Meer CO2 door windmolens
- De invloed van windenergie op fossiel brandstofgebruik.
- Alles over schaliegas, het nieuwste alternatief
Posted on: January 13, 2013
Er is een wereldschokkende ineenstorting van de AGW filosofie opgetreden, die door de media volkomen is genegeerd. Het befaamde Met Office heeft namelijk de voorspelling voor de temperatuurverandering tot 2017 compleet neerwaarts omgebogen. Tot twee weken terug zag de raming er als volgt uit.
stuur dit door
Een opwarming van 0,4 °C vanaf heden totaan 2017 (heden nog op de Met Office site hier te vinden)
Nu echter ziet het verhaal er totaal anders uit (zie hier)
De gehele voorspelde opwarming is ineens verdwenen. De wijziging is in de overlay hieronder goed te zien.
We gaan dus naar een periode van 20 jaar zonder opwarming (zie hier) ondanks forse stijging van de [CO2], en dus blijkt de rol als driver van het klimaat uitgespeeld. Klimaatverandering is natuurlijke variabiliteit, die door de huidige klimatologie niet begrepen wordt door dogmatische fixatie op een grensverschijnsel.
De voorspelde ineenstorting van global warming door het Met Office sluit daarbij goed aan op het onlangs door het IPCC aangegeven uitblijven van opwarming over de afgelopen 15 jaar.
Beide onthullingen plaatsen grote vraagtekens bij het gedrag en uitlatingen van klimatologen die jaar na jaar hebben beweerd dat de opwarming nog veel sneller plaats vond dan de modellen aangaven.
Dr. Clive Best toont nog aan hoe de Met Office voorspelling in slechts twee jaar tijd ineen geklapt is (ja 100 jaar vooruit zien lukt dan vast veel beter), en stelt vast dat Met Office zijn mislukte oude 'voorspellingen' continu weg poetst met de werkelijk gemeten waarden.
categorie: AGW, klimatologie, modellen
Posted on: December 17, 2012
Afgelopen week lekte een deel van het volgende IPCC rapport "AR5" uit, en dit bevat enkele verassende feiten. Ondanks dat onze eigen climatedoomsday verspreider Yvo de Boer onlangs nog verkondigde dat het nieuwe rapport iedereen doodsbang zou maken, zijn de volgende grafieken in AR5 te vinden.
De CO2 toename. Netjes binnen het rode vak zoals voorspeld in het vorige rapport AR4 en ook de voorgaande rapporten FAR, SAR en TAR. Maar dan moet de voorspelde temperatuurstijging ook kloppen of nee, dit moet zelfs nog veel erger dan voorspeld zijn zoals de afgelopen tijd telkens door klimatologen beweerd wordt!
Laten we dus eens kijken.
Het continue 'erger dan voorspeld' gejammer en gedram van de warmista blijkt een leugen te zijn;
- geen hogere temperaturen dan voorspeld
- na AR4 zelfs lagere temperaturen dan voorspeld
- geen temperatuurstijging meer na 1998
- geen verband tussen CO2 en temperatuur
- de modellen hebben gefaald
We zien 2012 dalen tot het niveau van 1997, en dat komt overeen met de berichtgevingen afgelopen Oktober dat de gemiddelde temperatuur over de laatste 15 jaar niet gestegen is!
Verder is duidelijk dat als we naar beide grafieken kijken dat er totaal geen overeenkomst is tussen de CO2 curve en die van de temperatuur.
De klimatologen blijken in de virtuele wereld van modellen te leven en hebben geen connectie meer met de echte wereld die ze denken te moeten redden.
Het compleet falen van de modellen blijkt bijvoorbeeld uit het rapport 'On the warming in the tropical upper troposphere: Models versus observations' in GEOPHYSICAL RESEARCH LETTERS. Hierin staat onderstaand overzicht.
Bovenaan de gemeten waarden van UAH en RSS, met daaronder het gemiddelde van alle modellen die daaronder volgen (temperatuurwijziging per 10 jaar tussen 1979 en 2010). Uit de modellen rolt dus 5 tot 10 keer zoveel opwarming als in werkelijkheid.
In het rapport (par.4 Discussion) lezen we dat de gemiddeld gemeten stijging (RSS en UAH) slechts 0,12 °C per 10 jaar bedraagt, dus dat zou door extrapolatie nog 1,1 °C stijging tot het jaar 2100 betekenen. Maar aangezien de temperatuur na 1997 al niet meer mee wil doen, zal zelfs dit niet bereikt worden.
Nog enkele dagen en de Maya prophecy zal in duigen vallen omdat op 21/12/2012 het oordeel geveld zal worden. De global warming prophecy is voor alle realisten al in duigen gevallen, slechts de goedgelovigen blijven wachten tot het jaar 2100.
categorie: AGW, IPCC, modellen
Posted on: October 10, 2012
Na mijn stukje over de CO2 op Mars vond ik vandaag onderstaand schema om de broeikashypothese op basis van terugstraling/recycling (backradiation) door te nemen en te kraken.Het schema dient om de illusie te creëeren dat het broeikaseffect werkt door energie "vast te houden" of werkt als een "deken".
We zien hier 100 Watt aan straling van de Zon binnen komen. Deze 100 Watt verlaat het oppervlak en wordt in de atmosfeer gesplitst door de broeikaswerking waardoor 50 Watt terug naar de Aarde wordt gestuurd enz. Alle teruggekaatste energie zou de "extra warmte" moeten opleveren die global warming veroorzaakt.
Tel alle energie bovenaan op en zie dat uiteindelijk alle 100 Watt er weer naar de ruimte verdwijnt. Maar tel alle teruggekaatste energie op en zie dat deze ook 100 Watt bedraagt. Het onmogelijke in dit scenario is dus dat dit schema de illusie creëert dat waar er 100 Watt zonnestraling in komt, er tegelijkertijd 100 Watt weer uit gaat en 100 Watt teruggekaatst wordt. Dus 100 = 100 + 100.
Voor veel mensen blijkt dit scenario echter toch geloofwaardig te zijn. Sceptici prikten hier uiteraard doorheen, maar volgens de hypothese betekent het scenario toch global warming omdat "energie langer wordt vastgehouden" voordat het de atmosfeer verlaat. Dit is echter thermodynamische onzin want:
straling is energie, maar straling is geen warmte en ook energie is geen warmte.
De truuk van de warmista is om al deze drie begrippen op één hoop te gooien. Dit is zeer effectief want slechts een klein deel van de wereldbevolking is in staat om deze truuk de doorzien.
Maar dat straling geen warmte is blijkt al duidelijk uit een ander bekend schema van de AGW propaganda.
Kijk wat er aan de linker zijde drie maal vermeld staat; Reflected ... . Van de 342 Watt inkomende straling wordt 107 Watt gereflecteerd door het Aardoppervlak, wolken en de atmosfeer. Deze staling (energie) verwijnt direct uit het budget en levert geen enkele warmte aan het Aardse systeem!!! Dit levert dus direct de conclusie dat straling totaal niet hetzelfde is als warmte. Een perfect reflecterende bol in de ruimte door de zon beschenen, zal niet door de zon verwarmd worden en een temperatuur hebben van 270 °C onder nul!
Laten we eens kijken wat Wikipedia zegt over warmte: "In de natuurkunde is warmte een vorm van energieuitwisseling tussen systemen die niet in thermisch evenwicht zijn (ofwel verschillende temperatuur hebben). Deze uitwisseling kan in principe op drie verschillende manieren plaatsvinden: geleiding, straling en convectie."
En "Warmte is evenals arbeid géén toestandsfunctie van het systeem zoals temperatuur en energie dat wel zijn."
Juist, dus warmte is geen energie maar energieuitwisseling. Het vindt plaats tussen systemen en is dus verplaatsing van energie. Geleiding, straling en convectie zijn slechts de fysische transportverschijnselen voor energie.
Zie daarnaast dat de uitwisseling plaats vindt tussen systemen, dus fysische objecten (materie), en dat kan dus geen straling zijn!!!
Straling kan pas zijn energie afgeven als ze in aanraking komt met materie. Tijdens haar reis van 150 miljoen kilometer vanaf de zon door het heelal richting Aarde verliest de zonnestraling geen energie totdat het materie ontmoet en dan nog mits deze materie het niet reflecteert.
Na contact met materie wordt overigens ook altijd slechts een gedeelte van de stralingsenergie opgenomen omdat er in de natuur geen perfect zwart lichaam bestaat dat 100% van de opvallende straling kan absorberen.
Het volgende cruciale feit is dat als materie wel opvallende straling absorbeert maar het daarna weer als IR-straling uitzendt, deze IR-straling dezelfde hoeveelheid energie weer bezit en de energie van de materie heeft afgevoerd en het ontstaan van warmte voorkomt. In het schema zien we dit ook als we goed kijken, de neerwaartse 50 Watt aan straling gaat allemaal weer omhoog en splitst zich daarna in 2 keer 25 Watt enz.
En zo krijgen we de volgende aanpassing:
Rood is de energie die naar het heelal verdwijnt, oranje het deel dat terug kaatst en voor opwarming zou zorgen. Maar dezelfde hoeveelheid energie wordt telkens daarna ook weer omhoog gestuurd dus de netto energie over het oppervlak is gewoon nul, dus er kan geen opwarming plaats vinden (zie in het schema dat men telkens "vergeten" is om de hoeveelheid opwaartse straling vanaf het oppervlak direct te vermelden). Uiteindelijk telt dus alleen wat er boven de streep weer uit komt en verder niets en deze is gelijk aan de invallende straling, 100 Watt. Er blijft niets "hangen", er is geen deken.
Het idee van het op en neer kaatsen aan het oppervlak lijkt dus op iets wat we eerder bespraken, en dat is reflectie zonder warmteverschijnselen. Dit is conform de situatie tussen twee oppervlakken met gelijke temperatuur, beide geven continu straling naar elkaar af maar de temperatuur van beide blijft uiteraard gelijk. Er is dus continu straling tussen de platen maar geen enkele opwarming.
Hierop bedachten warmista de volgende fabel. De opwarming zou ontstaan doordat de straling er langer over doet om het heelal te bereiken. Hiervoor kan ik als eerste weer verwijzen naar de situatie tussen de twee platen, de straling hiertussen kan oneindig lang heen en weer bewegen maar nooit zal één van beide daarom verder opwarmen.
Maar laten we eens de werking van een fictieve "CO2-deken" bekijken.
Bij situatie A nadert een stralingsfoton een CO2 cluster. Bij B is de stralingsenergie opgenomen door een molecuul CO2, maar de straling zelf is nu verdwenen (pijl geeft nog slechts de energiebron aan).
In situatie C heeft CO2 de dezefde hoeveelheid energie weer afgegeven (nu als IR-straling), en is dus weer terug in zijn oorspronkelijke toestand.
Bij D heeft een volgend molecuul CO2 de stralingsenergie opgenomen.
Uiteindelijk is bij situatie E de energie weer als straling vrij gekomen en nadert weer het eerste CO2 molecuul en is de situatie dus identiek aan situatie A! Nergens is (extra) energie blijven hangen ondanks de verlopen tijd en dit kan zo eindeloos doorgaan zonder effect, en het meest belangrijke: het proces voldoet aan de wet van behoud van energie.
Er kan dus geen broeikaseffect bestaan door het vast houden noch op en neer kaatsen van straling!!!
Als laatste wil ook nog even terug komen op de definitie van warmte op Wikipedia. Hierbij staat ook nog vermeld dat warmte plaats vindt tussen systemen die die niet in thermisch evenwicht zijn ofwel verschillende temperatuur hebben. Als het aardoppervlak dus straling van 15°C omhoog stuurt en iets van deze straling van 15°C (en dit is het maximaal mogelijke) weer terug krijgt, bestaat er dus geen werkzaam temperatuurverschil (eerder een negatieve) meer om warmte over te dragen naar het oppervlak! Dit aspect valt onder de Tweede Hoofdwet van de thermodynamica, en daar valt de broeikashypothese ook door de mand.
Dan nu nog een aantal toonaangevende bronnen die toch iedereen wijs proberen te maken dat stralingscirculatie opwarming veroorzaakt.
| Het IPCC. IR-straling wordt opnieuw naar het Aardoppervlak gestraald en warmt dit verder op enz. |
Wikipedia zegt: de atmosfeer recycled en houdt (stralings)energie vast.
| NASA dekt zich wat in door te stellen dat het alleen 's nachts werkt? |
Hoofdpunten:
- straling is geen warmte
- energie is geen warmte
- reflectie levert geen warmte
- warmte is energieverplaatsing en niet een toestand
- straling laat pas energie vrij na aanraking met materie
- stralingscirculatie levert geen energie of warmte op
categorie: AGW, CO2, broeikaseffect, fysica, straling, thermodynamica
Posted on: June 13, 2012
Volgens een onderzoek in the Journal of Hydrometeorology bestaan er grote verschillen tussen modellen die de hydrologische kringloop simuleren en de metingen, alsook de totale waterhoeveelheden.De onvoldoende kennis heeft negatieve invloed op de uitkomsten van klimaatmodellen omdat het klimaat sterk samenhangt met globale waterverdamping, wolkenvorming en neerslag. Hydrologen en klimaatonderzoekers bekeken drie van de meest moderne gekoppelde atmosferische- en oceaanmodellen en vergeleken de uitkomsten met de gemeten waarden tussen 1989 en 2006.
Zij vonden zeer grote onzekerheden in de globale waterhoeveelheden die deel uit maken van de hydrologische kringloop. Neerslaghoeveelheden weken soms 4 mm per dag af, en ook het tijdstip en de plaats wijken vaak af van de werkelijkheid. Conclusie van de onderzoekers; "deze modellen geven geen betrouwbaare informatie over wanneer, waar en hoeveel neerslag er valt!". "De modellen leveren niet eens de simpele relatie die er bestaat tussen het overschot van de verdamping (min neerslag) boven de oceaan en neerslag op de continenten."
#######
Bovenstaande is de voornaamste reden van de slechte resultaten van de klimaatmodellen (zie hier, hier, hier, hier, hier, hier en hier) . Aangezien men niet weet hoeveel water er verdampt uit de oceaan weet men dus ook niet hoeveel warmte er van het oppervlak verdwijnt via verdamping (latente warmte), convectie of straling. Ofwel het aandeel warmte en straling is onbekend, en dat betekent dat onderstaand schema slechts informatief is.
Men denkt en modelleert tevens dat de luchtvochtigheid toeneemt bij opwarming en een positieve feedback geeft. Dat blijkt echter ook niet het geval te zijn.
Daarnaast geeft men toe dat wolkenvorming één van de meest onbegrepen processen is in de klimatologie. De modellen gaan er daarom simpelweg vanuit dat de hoeveelheid wolken altijd constant is, maar het is een gegeven dat een afname van slechts 1% in wolkenbedekking de totale global warming kan verklaren!
Kortom, als de variatie en de hoeveelheid water in de atmosfeer in al zijn verschillende fasen niet goed bekend zijn zoals uit bovenstaande blijkt dan zijn de componenten van de energieflux door de atmosfeer niet bekend en kan men niet weten hoe groot de stralingsflux op de diverse hoogtes is. Daardoor is ook het effect van CO2 niet vast te stellen evenals de sensitivity factor.
categorie: atmosfeer, modellen
Posted on: May 12, 2012
Zoals gezegd in mijn post over de dalende zeespiegel in Nederland volgens onze getijdemeters heb ik ook de PSMSL data voor de kust van Duitsland en Denemarken geanalyseerd. Deze vormen bij PSMSL het stuk kustlijn met index 120 t.e.m. 140.Allereerst laat ik weer alle meetstations in één overzicht zien.
Meteen zien we hetzelfde als het geval was voor Nederland, rond de tweede helft van de vorige eeuw zie je de stijging op het oog al afnemen. Het station Hirtshals wijkt nogal af van de rest en laat eigenlijk helemaal geen stijging zien. Dit station gebruik ik niet verder om het gemiddelde te bepalen.
Nu volgt dan de gemiddelde stijging van de overige stations tezamen, met hierin een aantal trends vermeld.
De data begint nog 20 jaar eerder dan die van Nederland waar ik de eerste paar jaar nog had weg gelaten omdat deze sterk fluctueerden. Maar de Duitse data laat zien dat dit de normale trend is, en zo zien we een sterke zeespiegelstijging van 1849 tot 1899 van 4,08 mm/jaar. Hier volgt een overzicht.
| Periode | Lengte (jaren) | Gem. (mm/jaar) | Richting |
| 1849 - 2010 | 161 | 1,60 | stijging |
| 1849 - 1899 | 50 | 4,08 | stijging |
| 1849 - 1949 | 100 | 2,31 | stijging |
| 1950 - 2010 | 60 | 0,85 | stijging |
| 1990 - 2010 | 20 | -1,45 | daling |
| 1998 - 2010 | 12 | -2,33 | daling |
Over de gehele periode is de stijging slechts 1,60 mm/jaar, en waar is de versnelde zeespiegelstijging te vinden: nog voor 1900 is de stijging 4,08 mm/jaar. Daarna neemt de stijging steeds verder af tot 0,85 mm/jaar, met een daling over de laatste decennia net als bij Nederland.
Mijn eerste intentie was om te kijken in hoeverre beide overeenkomen om vast te stellen hoe betrouwbaar mijn vorige analyse van de Nederlandse zeespiegelstijging is, en dat resultaat zien we hieronder in een directe vergelijking.
Een uitstekende overeenkomst, begin en eindpunt zijn nagenoeg gelijk dus de totale stijging komt overeen (273 mm voor Nederland en 262 mm voor Duitsland vanaf 1865). Pieken en dalen lopen synchroon, er is alleen een tijdelijke deviatie na 1900.
De conclusie is duidelijk, er is geen versnelde zeespiegelstijging langs de kust van Nederland, Duitsland en Denemarken. De snelste stijging vond hier overal plaats voor 1900, en is zelfs dalende over de laatste decennia. De huidige satellietmetingen geven een onjuist beeld en gezien de grote jaarlijkse variatie die zichtbaar is bij alle getijdemetingen, is het satelliettijdperk zo kort (sinds 1993) dat hieruit sowieso geen enkele conclusie getrokken kan worden.
De stijging tot het jaar 2100 komt eerder in de buurt van 0 cm, anderzijds niet meer dan 10 - 15 cm. De schatting van 130 cm van de Deltacommisie is fictie.
Aangaande de versnelling die we de laatste decennia zouden moeten zien zet ik de eerste en laatste 60 jaar van de data naast elkaar, en het is duidelijk dat 1849 tot 1899 overheerst. De stijging was hier 204 mm, en van 1950 tot 2010 slechts 51 mm.
De jaren na 1980 laten absoluut geen versnelling zien, die na 1995 zelfs helemaal geen stijging.
En er is nog een bevestiging, onlangs las ik over een onderzoek a.h.v. 15 getijdemeters in Duitsland en Denemarken over de periode 1843 tot 2008. En zij vonden een stijging over deze periode van 1.64 tot 1.74 mm/jaar. Dit komt dus prima overeen met de 1,60 mm/jaar over 1849 tot 2010 die ik uit de PSMSL data haalde. Alleen vermeld dit rapport niet dat de grootste stijging voor 1900 plaats vond, en doet vaag over de recente stijging.
De grote vraag is hoe het kan dat de getijdemetingen een totaal ander beeld laten zien als de satellietmetingen. Daarom pakte ik de satellietdata erbij en wel specifiek die van de Atlantische oceaan, deze laat in 17 jaar een stijging van 2,6 mm/jaar zien.
Daarna zette ik de drie trends uit in één grafiek, waarbij ik de getijdemetingen in 1993 verschoven heb naar hetzelfde niveau als de satellietmeting. Dit is zeg maar het ijkpunt.
Het eindpunt in 2010 voor Duitsland ligt opvallend dicht bij die van de satelliet. Voor Nederland iets minder goed, het verschil is 14 mm en dat is 0,8 mm/jaar. De verschillen zijn acceptabel, maar het eindoordeel is dat de geringe tijd dat de satellieten hun metingen doen veel te kort is om een hier een betrouwbare trend uit te halen. Dat is het grootste probleem van de zeespiegelprognoses, zoals overigens bij veel data die men in klimaatland gebruikt. 30 jaar terug is vaak de horizon, alles daarvoor is slechts geschiedenis.
Afgelopen week was er ook nog een opmerkelijk onderzoek (persbericht) verschenen over zeespiegelstijging door het steeds toenemende gebruik van grondwater dat uiteindelijk in de oceaan terecht komt. Men schat dat in 2000 de zeespiegel hierdoor 0,25 mm/jaar steeg en in 2050 zal dit zijn toegenomen tot 0,82 mm/jaar.
Voor 1990 werd een deel nog gecompenseerd door de bouw van stuwdammen hetgeen een daling van 0,15 mm/jaar tot gevolg had.
bijdrage zeespiegelstijging door grondwater
Dit betekent dat na 1990 (start satellietmetingen) de zeespiegel versneld is gestegen en blijft stijgen door grondwater onttrekking. Het is dan des te opvallend dat we bij PSMSL hier een daling van de zeespiegel zien van 1,45 mm hetgeen met correctie voor bovenstaande dus zelfs een daling van 1,70 mm/jaar zou zijn geweest.
In de praktijk heb je niets aan deze correctie, maar dit geldt evenzo voor de nutteloze GIA correctie die men vorig jaar invoerde om een fictieve hogere zeespiegelstijging te creëren
Gezien de opvallende uitkomsten van de PSMSL gegevens is het zeker interessant om nog meer kustlijnen te gaan onderzoeken. De volgende keer eens een ander continent bekijken lijkt mij.
categorie: zeespiegel
Posted on: May 03, 2012
In het stuk van Bob Tisdale dat ik eerder deze week noemde staat nog een grafiek die belangrijke informatie oplevert, en dat is die van de Arctische oceaan.
Deze warmt dus drie keer zo snel op als de modellen voorspellen, 0,3 °C in de laatste 17 jaar. Dus de Noordpool mag dan warmer worden, het zeewater doet dit nog veel meer (energie-inhoud per liter 3100 keer zo groot)!
Maar kijk eens naar de opvallende pieken in 2007 en 2011, deze komen precies overeen met de laagste en één na laagste ijsomvang die de satellieten hebben gemeten sinds 2002. Warmista raakten in 2007 in paniek en het ene na het andere doemscenario ontstond uitgaande van een onomkeerbare neerwaartse spiraal, hetgeen nu volledig onjuist blijkt te zijn (geen nieuw dieptepunt na 2007). Maar zie nu dat het zeewater gewoon warmer was dan normaal en het dieptepunt van 2007 veroorzaakte.
Dit toont nogmaals aan dat het jaarlijkse smeltgedrag van Noordpoolijs afhankelijk is van het zeewater, en dat betreft de temperatuur en de stroming (i.c.m. wind) ervan. Uiteindelijk dus door de zon, en ik schreef hier eerder over in Poolijs smelt niet sneller door temperatuur van de atmosfeer.
De oppervlakte van het poolijs is begin April weer begonnen met de jaarlijkse afname (zie hier) maar de temperatuur van de atmosfeer boven de 80ste breedtegraad was toen nog 30 graden onder nul (zie hier). Dus waar begint het ijs dan te smelten?
Het begint uiteraard te smelten aan de randen, daar waar het zeewater opwarmt omdat de zon half Maart in dat gebied weer is begonnen te schijnen, na een periode van volledig duistere dagen (omgekeerd kan het ijs alleen in de duistere dagen groeien).
We zien hieronder de huidige situatie van de zeewatertemperatuur.
We zien duidelijk het ijs in wit dat nu aangetast wordt door het zeewater. Dat is al rond de 10 graden onder IJsland, en net boven nul (zeewater smelt al bij -1,8 °C) langs de ijsgrens waardoor het smelten plaats vindt. Precies zoals verwacht.
En nu kijken we naar de temperatuur van de atmosfeer die op 2 meter hoogte gemeten wordt en dus nog hoger is dan vlak boven het oppervlak.
Nog 15 tot 25 graden onder nul rond de Noorpool, dus hier zal voorlopig helemaal niets gebeuren. Maar waar ligt dan de grens waar de temperatuur van de atmosfeer boven de nul graden uitkomt? Precies daar waar het oceaanwater begint, en het is wederom duidelijk dat het oceaanwater het ijs laat smelten en de atmosfeer verwarmd.
Volgens de AGW hypothese daarentegen zou de atmosfeer het ijs laten smelten en moet daarbij dan dus ook nog eens het zeewater opwarmen, en dit blijkt dus niet zo te zijn. De atmosfeer wordt gedwongen het zeewater te volgen.
In mijn eerdere post had ik al aangegeven waarom dit onmogelijk is, voornamelijk:
- een liter zeewater bevat 3100 keer zoveel energie als een liter lucht
- water geleid warmte naar het ijs 25 keer beter dan lucht
- het smelten van ijs vergt enorm veel energie. Om één kilo ijs te laten smelten zou (één kilo) 773 liter lucht van 334 °C nodig zijn!
- De lucht (vlak) boven het ijs kan niet hoger dan nul graden worden, en dit zien we duidelijk ook in het bovenstaande overzicht, hoewel dit op 2 meter hoogte wordt gemeten.
We hebben nu nogmaals vast kunnen stellen dat het broeikaseffect dat een atmosferisch effect is het poolijs niet extra kan laten smelten, de gehele atmosfeer op zich heeft geen effect op het ijs. Zon en zeewater doen al het werk.
Het minimum in ijsoppervlak in 2007 werd veroorzaakt door het zeewater aldaar omdat dit toen 0,7 °C warmer was dan gemiddeld. Als deze 0,7 °C aan de atmosfeer onttrokken zou zijn, dan zou dit extra energie vergen en dan juist minder ijs kunnen smelten.
Bovendien zorgt extra afsmelting van ijs eerder voor verlaging van de temperatuur van het water, daarom doet men ijsklontjes in een glas nietwaar.
categorie: AGW, ijs, oceaan
Posted on: April 29, 2012
De wereld van de klimatologie zit vol met willekeur. Zo wil men voor zee-ijs en zeespiegelniveau alleen satellietdata laten zien, maar vreemd genoeg voor de bepaling van de globale temperatuur alleen onnauwkeurige thermometerdata van zeer beperkte posities aan land terwijl ook hiervoor satellietmetingen bestaan die de hele aarbol inclusief de oceaan monitoren.Maar voor de zeespiegel staan er wereldwijd bijna 1500 getijdemeters langs de kust waarvan sommige het zeespiegelniveau vanaf het jaar 1850 bijgehouden hebben, dus waarom horen we hier bijna nooit niets van. Op de website PSMSL is al deze data te vinden, en dus besloot ik om alle Nederlandse meetstations eens op te zoeken en te kijken wat deze ons vertellen over de specifieke zeespiegelstijging voor Nederland.
Temeer daar de Deltacommissie in 2009 de situatie voor Nederland nauwgezet in kaart heeft gebracht en tot de conclusie kwam dat wij rekening moeten houden met een stijging van 130 cm tot het jaar 2100. Dit terwijl het IPCC in haar laatste rapport aangeeft dat de stijging 26 tot maximaal 59 cm zal zijn. Er moet dus uit de data van onze getijdemeters blijken waarom de Deltacommissie voor Nederland een stijging van ruim twee keer zoveel als de maximale IPCC schatting voorziet.
Volgens deskundigen heeft Nederland bijvoorbeeld te maken met postglaciale bodemdaling tengevolge van de laatste ijstijd. Hierdoor zakt Nedeland letterlijk naar beneden terwijl Scandinavië opveert. Daar lijkt het volgens metingen of de zeespiegel daalt, maar dit komt omdat het land zelf omhoog beweegt. De Nederlandse kust zou door dit wipeffect in de metingen een hogere zeespiegelstijging kunnen laten zien dan gemiddeld.
Verder moeten we uit onze getijdemeters natuurlijk de gevaarlijk versnelde zeespiegelstijging kunnen waarnemen die door global warming zou moeten worden veroorzaakt. Dit wijt men aan uitzetting van het oceaanwater en wegsmeltend ijs.
Volgens de gecombineerde satellietmetingen is de stijging vanaf 1993 tot heden 3,02 mm/jaar. Daar zouden wij dus ruimshoots boven moeten zitten, zeker het dubbele.
Ik haalde de PSMSL gegevens binnen van onze 8 stations en zette ze eerst alle 8 uit in één grafiek. De meeste startten in 1865, en Hoek van Holland is in het begin een buitenbeentje maar trekt later bij. De data loopt tot 2010, en dus ver genoeg om te zien wat de Deltacommissie zag. (klik op alle grafieken voor een beter overzicht)
Maar de eerste vraag die meteen al rijst is, waar is de versnelde zeespiegelstijging? Het lijkt er eerder op dat er ergens halverwege een afzwakking plaats vindt in plaats van een versnelling.
Om de totale trend te analyseren combineerde ik alle acht stations en gooide ook nog de eerste rommelige 7 jaar er uit omdat die nog veel grote schommelingen vertonen (tot 15 cm per jaar) en IJmuiden er dan in 1872 ook bij komt. En dan krijgen we het volgende.
Het resultaat is verbazingwekkend, kijk bijvoorbeeld wat er is gebeurd zo na 1983. Vanaf hier moeten we volgens onze voorlichters zeker te maken hebben met versnelde zeespiegelstijging, maar wat we zien is juist een totale instorting tot een nagenoeg vlakke trend. Klik op de grafiek om bij de fullsize versie de belangrijkste uitkomsten alvast te lezen. Wat op het oog al duidelijk te zien is blijkt uit de cijfers nog veel sterker!
Het werd dus tijd om aan de data te gaan rekenen, en de uitkomsten zijn werkelijk verbluffend. Ik geef hier de meest opmerkelijke resultaten, en zeg er wel bij dat vanwege de soms grote schommelingen de gemiddelden van de kortere perioden aan het einde wel sterk beïnvloed worden door start en eindpunt. Maar het geeft wel een goed beeld van de algehele trend vanaf 1872.
| Periode | Duur (jaren) | Gem. (mm/jaar) | Richting |
| 1872 - 2010 | 138 | 1,30 | stijging |
| 1872 - 1949 | 77 | 1,43 | stijging |
| 1950 - 2010 | 60 | 1,06 | stijging |
| 1980 - 2010 | 30 | 0,88 | stijging |
| 1990 - 2010 | 20 | -1,43 | daling |
| 1998 - 2010 | 12 | -2,67 | daling |
Alle resultaten staan haaks op alles wat ons verteld wordt.
- Ten eerste bestaat er geen periode met een stijging vergelijkbaar 3,02 mm zoals volgens de satellieten de globale waarde is, de stijging over de gehele periode is minder dan de helft hiervan (1,30 mm).
- Ten tweede is er helemaal geen versnelde zeespiegelstijging, de stijging was het grootst in de eerste helft van het tijdvak (1,43 mm) en wordt daarna steeds minder (1,06 mm) en uiteindelijk blijken we over de laatste decennia te maken te hebben met zeespiegeldaling.
- Ten derde geeft deze data geen reden voor de Deltacommisie om uit te gaan van een dubbele stijging t.o.v. globaal, een halvering lijkt reëeler.
- Ten vierde blijkt dat de stijging tot 1949 versnelde (1,43 mm) en daarna vertraagde (1,06 mm) en we dus te maken hebben met een vertraging van de zeespiegelstijging.
Het is zelfs zo dat de gemeten hoogte van 6933 mm in 2010 al in 1967 hoger geweest is met 6938 mm. Daartoe laat ik deze periode voor alle 8 metingen nog even zien.
Cijfermatig kunnen we dus stellen dat we al 45 jaar lang geen zeespiegelstijging hebben in Nederland, maar daling. Ja, dat is cherry picking maar het is wel dichter bij de waarheid dan de versnelde stijging die men ons continu wijs maakt.
Hieronder nog een overzicht van de laatste 60 jaar versus de 60 jaar daarvoor, en het is duidelijk dat er geen versnelling van de stijging bestaat. Dus wat zal de stijging tot 2100 bedragen gezien de data van onze getijdemetingen? Tussen de nul en 11 cm.
De gevonden resulaten zijn dermate afwijkend van wat er verteld wordt en van de satellietmetingen, dat ik eerst nog data van Duitsland en Denemarken heb bekeken. Deze vertellen hetzelfde verhaal en het komt overeen met recent wetenschappelijk onderzoek, maar dat zien we de volgende keer.
Kijk hier voor het vervolgonderzoek getijdemeting Duitsland en Denemarken.
categorie: AGW, zeespiegel
Posted on: April 26, 2012
En zo was het afgelopen Zondag weer Earth Day (geboortedag van Lenin), een dag voor de believers om alle doemscenario's weer even op te laten laaien, maar het beste om ze net zo snel weer te vergeten. De reden voor het jaarlijkse rampengedram is de zucht naar macht en controle over het gepeupel, door het zaaien van angst en verheerlijking van de verlossers zoals de VN en milieugroeperingen.Earth Day en Earth Hour zijn volledig promotiecampagnes van de AGW beweging met hierachter (vaak stilletjes) de elite die de aan de touwtjes trekken, waaronder de VN, westerse regeringen, de banken, NGO's en milieuclubs, bedrijven(monopolie) en de media. Zij gaan slechts voor regulatie van de vrije samenleving.
Laten we maar eens kijken naar enkele voorspellingen die op de eerste Earth Day in 1970 uit de hoed getoverd werden, door vooraanstaande experts cq. milieugroepen. Volslagen onzin, doch de methodiek wordt nu in steeds heviger mate nog steeds toegepast om de te vrije burger in het gareel te krijgen.
“Civilization will end within 15 or 30 years unless immediate action is taken against problems facing mankind.” |
Waren deze experts nu echt zo onnozel zodat ze compleet gefaald hebben met hun voorspellingen, of was de opzet om doelbewust leugens te verspreiden vanwege een dubbele agenda? Daartoe kunnen we een aantal andere verhelderende uitspraken bekijken die uit dezelfde clubs komen. Dit geeft een idee van de wereld die deze lieden willen creëren en hoe ze dit (willen) doen.
|
Het blijkt dat men dus simpelweg op zoek is geweest naar een fictieve mogelijkheid voor een door de mens veroorzaakte catastrofe om iedereen een gezamenlijk doel (geloof) te geven en te laten geloven dat de mensheid de gootste vijand is van de mens zelf (zure regen was het eerste probeersel maar global warming bleek lucratiever te zijn). Overdrijven van mogelijke scenario's blijkt noodzakelijk, en meermaals is duidelijk te lezen dat het niet belangrijk is of global warming echt bestaat want het hogere doel heiligt alle middelen.
Ook blijkt duidelijk dat de club beslist niet wil dat de mensheid beschikt over voldoende en goedkope energie. Dit geeft te veel vrijheid en groei. Dit is de reden dat we zogenaamde energieschaarste hebben (oliespeculatie) en hoge prijzen, dat er sinister over kernenergie wordt gedaan, dat er nagenoeg geen ontwikkeling in kernfusie is en nu tegen de ontginning van de inmense hoeveelheden schaliegas wordt gestreden.
Verder zien we de wens om de wereldpopulatie zeer sterk te reduceren, tot slechts 100 tot 500 miljoen. Drie keer raden wie zich bij deze elite mogen scharen.
Twee weken geleden mochten we allemaal nog boete doen door alle verlichting uit te doen op Earth Day. In Noord-Korea was dit een groot succes.
Maar dat is het daar triest genoeg elke dag. En dat is de situatie die onze klimaatvrienden graag wereldwijd uitgevoerd zien onder het motto 'red de planeet' of 'moeder aarde'. Merk op dat hierbij dus niet gerept wordt over het welzijn van de mens. Dit is conform de uitspraken die we eerder zagen, het werkelijke doel is om 6,5 miljard oftewel ruim 90% van de mensheid te lozen.
Maar de planeet heeft zich al 4,65 miljard jaar lang zelf gered. En de planeet zal zich nog heel lang zelf redden, al is het alleen al omdat hier geen zinvolle betekenis of doel aan te verbinden is. Meer dan 99% van alle soorten op aarde die ooit geleefd hebben zijn al uitgestorven voordat de mens ontstond. Een soort bestaat gemiddeld niet langer dan een een paar miljoen jaar, en dat is slechts 0.04 % van de tijd dat de aarde nu bestaat. Dit geeft een ander perspectief aan 'moeder aarde' en de Gaia hypothese welke in feite bestaat uit een keten van eten en gegeten worden.
Wat is het dan precies dat gered moet worden in dit dynamisch systeem waarin nagenoeg alles in zijn historie reddeloos verloren is gegaan? Reddeloos uitsterven is op aarde de natuurlijke norm. En de toekomst zal verder ook op die manier verlopen, met daar bovenop onoverkomelijke struikelblokken. Dat zijn de werkelijke catastrofes en tipping points.
Over 900 miljoen jaar is alle CO2 verdewenen door chemische binding, en al lang hiervoor (< 200 ppm CO2) zullen alle op koolstof gebaseerde levensvormen (planten, dieren, mensen) hier zijn verdwenen. Niet veel later begint de oceaan te koken en verdwijnt omdat de zon steeds warmer zal worden. Leven op aarde zal dus al lang voordat de zon opgebrand (fusie gestopt) is verdwenen zijn, want dat duurt nog ca. 7 miljard jaar.
De realiteit is dat moeder aarde volledig afhankelijk is van vader zon, die energie levert en de aarde gravitationeel vast houdt. Zonder vader zon is er geen moeder aarde en uiteindelijk gaan ze samen tenonder. Zonder zon zou de aarde een diepgevroren bal van steen en ijs zijn, geen enkele kans voor Gaia.
De mens (genus Homo) bestaat slechts 0,05 % van de tijd dat de aarde bestaat en de planeet zal zich veel langer redden dan dat het leven op aarde zich zal redden. Ondertussen heeft de planeet geen hulp nodig om zich te redden, anders dan die van de zon. Maar uiteindelijk zal niets de planeet kunnen redden. Tijdelijke bewoners van de planeet die denken hier iets aan te kunnen of moeten veranderen lijden aan grootheidswaanzin.
Ja het is een tamelijk zwart verhaal dat hier en daar wel genuanceerd kan worden, maar het oproepen van emoties door middel van termen als 'red de planeet' en 'moeder aarde' is boerenbedrog. Verstandig omgaan met de leefomgeving en natuurlijke bronnen moet voor een intelligente soort vanzelfsprekend zijn om te kunnen overleven. Maar blijf wel reëel en eerlijk, en probeer geen vals wereldbeeld tot levensfilosofie te verheffen. Moeder aarde zal zich helaas uiteindelijk onvermijdelijk tegen alle leven keren, niets in het universum is blijvend.
We kijken nog even naar de Gaia hypothese van James Lovelock om achter het antwoord te komen op de vraag: wat is de basis van het bestaan van 'moeder aarde'?. Het idee achter de Gaia hypothese is dat de levensvormen op aarde hun eigen optimale levensomstandigheden creëren. En hoe ontstaat die mogelijkheid? Door negatieve feedbacks, dus een web van negatieve feedbacks zorgt in Gaia voor een stabiel systeem op aarde. Dit staat dus al haaks op de AGW hypothese die uit gaat van een instabiel systeem door positieve feedbacks.
De grote schare groendenkers die weglopen met Gaia en met global warming zijn zo slecht thuis in de werkelijkheid van de wereld die geregeerd wordt door de thermodynamica dat zij deze contradictie niet eens zien. Maar Lovelock zag wel degelijk in dat een stabiel klimaat alleen kan bestaan door negatieve feedbacks (ergens) in het systeem.
Lovelock zat er dus niet ver naast met zij Gaia hypothese in 1969. Het is alleen te geromantiseerd, bekijkt het systeem aarde louter van binnenuit en keert oorzaak en gevolg om. Want inmiddels weten we dat het stabiele systeem aarde naast de bekende (thermodynamische) negatieve feedbacks gereguleerd wordt door het Maximum Entropy Production principe (MEP) zoals rond de derde Gaia conferentie in 2000 al naar voren gebracht, en Chaos (Edward Lorenz)
Straling van de zon met hoge entropie komt de relatief koele aarde tegen hetgeen volgens de Tweede Hoofdwet van de thermodynamyca onvermijdelijk moet leiden tot degradatie van deze energie onder toename van de entropie (dissipatie van energie tot lagere kwaliteit). Dit betekent voor systeem aarde stralingsabsorptie (warmteontwikkelng) in de oceaan, degradatie van straling en ontwikkeling van warmte-energie aan het oppervlak en fotosynthese (organisch materiaal, leven).
Het is de Tweede Hoofdwet die voor evenwichten en stabiliteit in de natuur zorgt door middel van terugkoppeling (negatieve feedback). Dit is een algemeen principe voor concentratie, temperatuur en druk zoals in de scheikunde bekend als het principe van Le Châtelier.
Daarnaast zorgt het MEP principe in combinatie met de Chaos theorie voor wat men noemt zelforganisatie, het ontstaan van structuren en orde. Dit in scherp contrast met verouderde en zeer onjuiste denkbeelden dat de toename van entropie gelijk zou staan aan wanorde.
In tegenstelling tot Lovelock's Gaia die het systeem aarde slechts van binnenuit bekeek en meende te zien dat de levensvormen zelf hun omgeving beïnvloeden, blijkt dat het de energie van de zon is die evenwicht en structuur brengt in systeem aarde tijdens de passage richting het heelal.
Energie an sich geeft danwel geen richting in ontwikkeling, maar het is de dissipatie van energie onder immer toenemende entropie die richting geeft aan alle natuurprocessen inclusief de biologische.
In Lovelock's Gaia visie kan door dissipatie van energie door een biologisch systeem dit systeem doelbewust een feedback creëren om zijn omgeving (extern systeem) te kunnen beïnvloeden. Dat houdt dus in dat een biologisch subsysteem zou proberen het omvattende externe systeem waar het in zit naar zijn hand te zetten, door intern zijn mate van dissipatie (energie verbruik) te reguleren.
Maar de werkelijkheid is dat de mate van dissipatie van een (organisch) subsysteem primair wordt bepaald door de toestand (temperatuur, druk, concentratie) van het externe systeem waar het deel van uit maakt. Het is zo dat biologische systemen zoals ons lichaam wel een groot scala aan complexe mechanismen heeft ontwikkeld om de interne dissipatie te kunnen reguleren (bijvoorbeeld lichaamstemperatuur) juist om te overleven in de (wisselende) omstandigeheden van het externe systeem (onze omgeving) waar het zich in bevindt.
En dit is nu waar Lovelock's Gaia hypothese de zaak dus op zijn kop zet en de fout in gaat.
Als we nog eens kijken naar het principe van Le Châtelier, dan lezen we dat als er in het systeem iets veranderd het systeem er juist naar streeft om naar de oorsprokelijke situatie terug te keren. Ofwel, ook al zou een biologisch systeem de omgeving proberen te veranderen, dan zal de omgeving die verandering teniet proberen te doen.
Samenvattend draait het in de voorgaande alinea's weer allemaal om de feedbacks. Deze feedbacks zijn allemaal negatief, het is alleen zo dat het niet de biologische subsystemen zijn die door feedback hun omgeving (klimaat) beïnvloeden maar dat het de omgeving zelf is die door feedbacks de interne variaties neutraliseert.
De basis van het bestaan van alle uiterlijkheden, processen, ketens, flora en fauna die menigeen toeschrijft aan 'moeder aarde' is dus in feite gestructureerde verwerking (inclusief fotosynthese) van (zonne) energie. Biologische systemen proberen de passerende energie optimaal te benutten door adaptatie aan de omgeving. Dit hebben ze altijd gedaan en zullen ze altijd moeten blijven doen totaan het onvermijdelijke.
categorie: AGW, energie, media, milieu, politiek
Posted on: April 13, 2012
Onderzoekers hebben vast gesteld dat het CO2-broeikaseffect geen invloed heeft op de zeespiegelstijging. Er bestaat eerder een omgekeerde relatie, want het blijkt dat de temperatuur van de atmosfeer afhangt van de zeespiegel. Dit is mogelijk omdat een hogere zeespiegel op zijn beurt weer betekent dat er expansie is opgetreden omdat er meer warmte(energie) in de oceaan zit.De onderzoekers probeerden aanvankelijk bewijs te vinden voor de AGW hypothese dat opwarming van de atmosfeer door CO2 en/of CO2 IR-straling de oceaan dwingt op te warmen, maar ontdekten tegen de verwachting in dat dit niet het geval is. Hoewel er in eerste instantie een verband leek te zijn in de laatste decennia, bleek de relatie rond 1940 helemaal weg te vallen. De opwarming destijds kwam intern vanuit de oceaan en dat is dus de oorzaak van opwarming van de atmosfeer en niet het gevolg.
Volgens AGW zijn enorme hoeveelheden extra energie door global warming in de oceaan opgeslagen. Deze extra hoeveelheid energie wordt geacht de opwarming in stand te houden over langere tijd, en wordt als excuus gebruikt voor het uitblijven van de voorspelde temperaturen. Dit ondanks het feit dat de oceaan sinds 1997 niet verder opwarmt en dit vanaf 2005 zelfs afneemt (top 700 m), en de voorspellingen van deze oceaanopwarming ook gefaald hebben.
Bovenstaande bevindingen zijn dus een enorme nagel aan de doodskist van de AGW hypothese want het geeft aan dat de IR straling van CO2 die naar de aarde terug kaatst het zeewater niet op kan warmen, en ook niet indirect via de atmosfeer. Er is strikt éénrichtingsverkeer in opwarming van de oceaan door de atmosfeer. Ik heb hier al eerder op gewezen en zal dit nu verder uitwerken.
Hoe wordt de oceaan warm
Waar komt de energie vandaan die in de oceaan wordt opgenomen? Dat komt louter van de zon, van het invallend zonlicht op het wateroppervlak wordt op de evenaar slechts 3% weerkaatst en 97% reikt tot 100 meter deep en wordt omgezet in warmte. Tweederde van deze energie ontsnapt aan het oppervlak door waterverdamping. De waterverdamping is alleen afhankelijk van de temperatuur van het water en onafhankelijk van de temperatuur van de atmosfeer. Naast temperatuur is de verdamping wel afhankelijk van diverse stofeigenschappen, luchtdruk, stromingssnelheden en convectie (in principe de zwaartekracht).
Dat verhoogde broeikasstraling door CO2 de oceaan opwarmt is een AGW-fabel, de langgolvige infrarood straling van de atmosfeer heeft een veel te lage energie (golflengte) een komt niet dieper dan een fractie van een milimeter (10 micrometer). Dit is veel minder dan de grenslaag waar verdamping plaats vindt (500 micrometer), en dat is het enige wat de infrarood straling dan ook kan doen; helpen om water te verdampen.
In bovenstaand diagram is de penetratiediepte van de IR straling niet eens waarneembaar omdat deze ver rechts buiten de schaal ligt voorbij 13,5 micrometer.
Een close up van het IR gebied zien we in de volgende grafiek.
Dit is dus allemaal IR, maar de IR golflengtes van de zon lopen tot 7 micrometer (De meeste straling van de zon ligt in het IR gebied). De golflengtes die van CO2 afkomstig zijn bevinden zich pas tussen 13,5 en 16,5 micrometer, en hier zien we dus dat deze straling slechts 5 tot 10 micrometer diep kan komen.
Het oceaanoppervlak is gemiddeld 3 graden warmer dan de atmosfeer. Daar waar het wateroppervlak incidenteel koeler is dan de atmosfeer (door wind) kan de atmosfeer mogelijk door geleiding de top micrometers van het water opwarmen, maar ook dit zal leiden tot waterverdamping en niet tot opwarming. De verdampingsgrenslaag kent namelijk een bijzondere temperatuurgradiënt zoals we straks zullen zien.
Verder bezit de bovenste 700 meter van de oceaan al 50 maal zoveel massa als de gehele atmosfeer. De specifieke warmte van water is 4 keer hoger dan die van lucht, dus bezit deze laag water 200 maal zoveel warmte-energie als de totale atmosfeer (voor de totale oceaan is dit zelfs 1200 maal zoveel). Het is de oceaan die de atmosfeer verwarmt door voornamelijk verdamping en niet andersom.
De grenslaag van waterverdamping
Er is een zeer belangrijk verschijnsel dat zich in de verdampingsgrenslaag van het wateroppervlak voor doet, de laag waar water verdampt en in de atmosfeer terecht komt.
Hieronder is een heel mooi diagram (Schematic plot of open ocean surface thermal structures) dat het temperatuurverloop in water aangeeft afhankelijk van de diepte onder het oppervlak. De bovenste waarde op de y-as geeft de 10 micrometer aan tot waar IR straling komt, de volgende waarde er onder is al 1 mm diep (1000 micrometer) ver buiten het bereik van IR straling.
De temperatuur loopt naar rechts omhoog, en curve (a) is 's nachts (b) is overdag.
Over het algemeen wordt de temperatuur in de oceaan hoger vanaf de bodem (2 °C) richting het oppervlak (17 °C). Maar in het dunne laagje van de bovenste 500 micrometer zien we dat dit ineens omgekeerd verloopt, het wordt hier steeds koeler dichter naar het oppervlak toe. Dit is de grenslaag vanwaaruit waterverdamping plaats vindt, en de temperatuur daalt hier een paar tienden van een graad. Dit geeft direct al aan dat de atmosfeer boven het water koeler is dan het water.
We zien dat deze temperatuurgradiënt in de grenslaag 's nachts (a) aanhoudt. Overdag (b) als de zon schijnt zien we het temperatuurprofiel van de bovenste paar meter in zijn geheel naar hogere temperaturen opschuiven. Dit is dus het gevolg van de zonnestraling die duidelijk het zeewater opwarmt, en hoe dichter bij het oppervlak hoe sterker de opwarming. Maar ondanks dat is er de negatieve temperatuurgradiënt in de grenslaag terwijl de waterverdamping toeneemt.
Kijk wat er daarna gebeurt als de zon onder gaat. Het oceaanoppervlak koelt af door de verdamping en het profiel valt terug naar situatie a. Bedenkt dat het broeikaseffect dag en nacht werkt, en dus straling richting het oceaanoppervlak stuurt. Eventuele geleiding is ook onafhankelijk. Maar kijk naar het profiel, de eerste paar meter onder de grenslaag warmt 's nachts totaal niet op, integendeel het is ingezakt tot een kaarsrechte lijn oftewel de temperatuur is er overal gelijk en er is geen warmteoverdracht. Dat dit niet mogelijk is wisten we al uit de geringe penetratie van IR straling, maar het dag en nacht profiel is een tweede bewijs van de onmogelijkheid van opwarming van de oceaan door CO2 of zelfs het natuurlijke broeikaseffect. We zien hier namelijk dat dit ook door geleiding niet mogelijk is.
Bovenstaande temperatuurprofielen zijn door diverse onderzoeken vast gesteld zoals Donlon et al. De volgende zin uit dit onderzoek zegt "In all cases, the absorption of shortwave radiation in the molecular boundary skin layer is not enough to overcome the heat loss due to the sensible and latent heat fluxes, and the SSTskin remains cooler than the water beneath.". Ofwel zelfs de absorptie van het volle zonlicht in de verdampingsgrenslaag is altijd onvoldoende gebleken om het warmteverlies door verdamping (latente warmte) en geleiding te compenseren, de grenslaag blijft altijd koeler dan het water er onder. Dus er bestaat geen enkele kans voor de zwakke IR-straling om iets uit te richten anders dan extra waterverdamping (= afkoeling).
Specifieke verschijnselen in de grenslaag
Voor de volhouders kan ik nog iets verder duiken in de verschijnselen in de grenslaag, daartoe staat er een schema in het paper Estimating Sea Surface Temperature From Infrared Satellite and In Situ Temperature Data. Het laat de drie meest voorkomende situaties zien.
Links de vrije convectie bij geringe windsnelheden. Zie dat de afnemende temperatuur in de grenslaag water die we eerder zagen zich eerst ook nog verder doorzet in de atmosfeer. Dit is een typisch kenmerk dat we kennen bij warmteoverdracht door geleiding, en daaruit kunnen we ook de richting van de warmtegeleiding zien.
Daarnaast zien we aangegeven dat er drie soorten warmte-energie een rol spelen die alle van oceaan naar atmosfeer stromen. Dit betreft geleiding (5%), straling (20%) en latente warmte (70%) van de waterdamp.
Water in de grenslaag koelt continu af door de verdamping (de vorming van damp vraagt warmte-energie en onttrekt dit aan het water), zakt naar beneden en wordt vervangen door warmer water er onder (opwaartse kracht).
Het is de moeite waard om hier even bij stil te staan, want wat is dus het netto resultaat daar waar oceaan en atmosfeer met elkaar in contact treden? Het resultaat van waterverdamping is dus dat de oceaan continu afkoelt.
Bij hogere windsnelheden (midden) ontstaat forced convection. Het temperatuurverschil is hier kleiner omdat er turbulentie ontstaat die zorgt voor een snellere vervanging van warm door koud water.
Bij hoge windsnelheden (rechts) kan de grenslaag periodiek breken waarbij het temperatuurverschil in de grenslaag van de oceaan constant is. Maar dan nog blijft deze hoger dan de temperatuur van de atmosfeer en vindt er vooral warmtegeleiding van de oceaan naar de atmosfeer plaats.
Kernpunten:
- CO2 straling kan de oceaan niet opwarmen
- Het broeikaseffect kan de oceaan niet opwarmen
- De atmosfeer kan de oceaan niet opwarmen
- Warmtegeleiding vanuit de atmosfeer zorgt voor waterverdamping
- Waterverdamping koelt de oceaan af
- De oceaan verwarmt de atmosfeer op drie manieren
relevante links:
De invloed van zonne-intensiteit op de oceaan
De oceaan wordt koeler en de zeespiegelstijging neemt af
Klimaatmodellen in de fout invloed oceaan is veel groter
Update 12-05-2012
Oceanograaf Dr. Robert E. Stevenson schrijft in zijn rapport op pagina 8:
The atmosphere cannot warm until the underlying surface warms first. The lower atmosphere is transparent to direct solar radiation, preventing it from being significantly warmed by sunlight alone. The surface atmosphere thus gets its warmth in three ways: from direct contact with the oceans; from infrared radiation off the ocean surface; and, from the removal of latent heat from the ocean by evaporation. Consequently, the temperature of the lower atmosphere is largely determined by the temperature of the ocean.
Warming the ocean is not a simple matter, not like heating a small glass of water. The first thing to remember is that the ocean is not warmed by the overlying air.
categorie: AGW, atmosfeer, broeikaseffect, oceaan, straling, thermodynamica
Posted on: April 01, 2012
Een publicatie in de Journal of Atmospheric and Solar-Terrestrial Physics claimt dat ozon het grootste aandeel heeft gehad in de opwarming tussen 1926 en 2011 en wel 75% hiervan. De ozon concentratie op zijn beurt wordt weer beïnvloed door variaties in kosmische straling die ozon afbreekt. Volgens dit mechanisme zal de temperatuur nog deze zonnecyclus 0,05 tot 0,25 °C verder dalen.
vergelijking tussen de gemeten temperaturen en die volgens het ozon model
De volgende grafiek is ook waardevol want deze vergelijkt de ozon concentratie (blauw) met het kosmische straling model (groen) en het CFK's model (oranje).
En kijk eens aan, de trend van de kosmische straling volgt de pieken en dalen van ozon behoorlijk goed, terwijl die van de CFK's slechts een vloeiende lijn is die alle schommelingen mist. De kosmische straling is dus een veel betere kandidaat voor de verklaring van de ozon variatie.
In een onderzoek uit 2009 dat ik beschreef als Veroorzaakt kosmische straling het ozongat?, was al geconstateerd dat kosmische straling zorgde voor ozon afbraak.
De kosmoklimatologie is uitgebreid met een nieuw mechanisme, we hebben nu dus:
- kosmische straling beinvloed de temperatuur door wolkenvorming (Svensmark).
- kosmische straling beinvloed de temperatuur door ozon afbraak.
Meer bevindingen uit de publicatie hier.
categorie: atmosfeer, kosmoklimatologie