 |
| NIEUW 05-05, vanaf heden is er de rubriek Flitspost in de linker kolom. De links hier leiden naar een nieuwe pagina waar korte artikels geplaatst worden |
 |
- Voorspellingen zeespiegelstijging kunnen in de prullenbak
- Snelle klimaatveranderingen zijn niet te voorspellen
- Mann's hockeystick faalt na nieuwe statistische analyse
- Waarom we aan lagere temperaturen moeten gaan wennen
- Geen global warming in Nederland volgens GISS data
- De strijd tussen het weer en global warming
- Zonnevariaties verklaren groot deel van de opwarming
- Entropie, de tweede hoofdwet van de thermodynamica - 1
- Poolijs smelt niet sneller door temperatuur van de atmosfeer
- Afname zonnevlekken leidt tot meer orkanen
- Hoe kan er een broeikaseffect bestaan op de maan
- Het wereldprobleem van de onwetende Al Gore
- Klimatologen zonder zelfrelativering willen erkenning
- Windpatronen hebben grote invloed op poolijsomvang
- Broeikaseffect speelt geen rol in de 'faint early sun paradox'
- Hoe de overheid wetenschap corrupt heeft gemaakt
- De waarheid achter de voorbeeldige Duitse windenergie
- Zware milieuvervuiling voor uw fictieve groene energie
- Een uitleg van de radiative forcing
- Bewijs voor warmere interglacialen uit ijsboorkernen
- IJsomvang Noordpool nadert een nieuw jaarlijks maximum
- Professor Jaworowski, global warming is een leugen
- Opwarming is mogelijke indicatie voor een nieuwe ijstijd
- Een simpele uitleg van het broeikaseffect is niet zinvol
- Wanneer komt de ondergang van Global Warming
- Mathematische methode sluit blijvende Global Warming uit
- Phil Jones: geen significante opwarming sinds 1995 !
- De propaganda en activistische achtergrond van het IPCC
- Feedback CO2 uit koolstofkringloop veel lager dan aangenomen
- De vertaalslag van wetenschappelijk materiaal door het IPCC
- Warmte opname van de oceaan neemt sinds 2005 af
- Pachauri en zijn IPCC verstrengeld in Glaciergate
- Een simpel lesje over broeikasgassen voor beginners
- Video Global Warming the other side
- De falsifieerbaarheid van de Global Warming hypothese
- De Large Hadron Collider, zwarte gaten en de oerknal
- De wereld is weer gered want Kopenhagen was een fiasco
- Krijgen we een NASA-gate na CRU Climategate?
- Ian Plimer over CRU climategate en ons historisch klimaat
- Hadley CRU fabriceerde hockey stick voor Nieuw Zeeland
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](http://www.klimaatfraude.info/images/temp_vs-co2.jpg)
- Evidence for 6-10 C warmer interglacials
- Koersverlegging in onderzoek naar aards broeikaseffect
- De staat van klimaatonderzoek 2009
- Waarom wankelt de AGW hypothese
- Klimaatveranderingen in het Holoceen
- Klimaat verkeert niet in een crisis
- Analyse van dreigende opwarming
- Kun je met modellen voorspellen?
- Staat van klimaatonderzoek 2008
- Staat van klimaatonderzoek
- Klimatologie en de flogistontheorie
- Groenlandse ijsmassa neemt nog elk jaar toe
- De oceaan als thermostaat
- CLOUD nadert opstartfase
- Cosmic Rays and Climate, Jasper Kirby
- Verklarende site, The Cloud Mystery
- Brief summary on cosmoclimatology
- Cosmic Rays and Earth's Climate
- Svensmark_2007 Cosmoclimatology
- CLOUD experiment
- CERN, Cosmic rays and climate movie
- CERN, Cosmic rays and climate sheets
- Cosmic meddling with the clouds
- Kosmische straling zorgt voor Ozon afname
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Galactic Cosmic Rays are Drivers of Climate
- CFC's, Cosmic Rays and Global Warming
Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5
- Don Easterbrook projections
- SC24 Where are the sunspots?
- Abdussamatov, The Sun Defines The Climate
- New Little Ice Age Instead of Global Warming
- The Past and Future of Climate
- Livingston & Penn, Sunspots vanish by 2015
- Next solar cycles spell danger
- While the sun sleeps
- Forecasting Solar Cycle 24 and beyond
- Abdussamatov, project Astrometria
- Deep freeze around 2055-2060
- Millennium-Scale Sunspot Reconstruction
- Predicting Solar Cycle 24 and beyond
- Climate Models and the Evidence
- Climate Change Driven by the Ocean
- How Governments Corrupt Science
- Climate Change and its Causes
- The Missing Hotspot
- Global Warming: A Lie Aimed At Destroying Civilization
- United States Senate Report on Climategate
- Why the Greenland and Antarctic Ice Sheets are Not Collapsing
- Climate Money
- Holocene and recent temperatures from proxies
- Surface Temperature Records
- Spinning the Climate
- Climategate Analysis
- Environmen tal Effects of Increased CO2
- The Sun Still Rules Our Climate
- The Global Warming Scam
- CO2: The Greatest Scientific Scandal
- UN & IPCC Cancer of Global Warming
- Creation of the hockey stick
- Hockey stick is tweetraps fraude
Posted on: June 02, 2010
Volgens de AGW filosofie is de temperatuur op aarde 33°C hoger dan de berekende waarde, en dit verschil kan dus niets anders zijn dan een broeikaseffect is de simpele redenatie.
stuur dit doorDe vraag is nu hoe betrouwbaar de berekende waarde is. Deze berekent men namelijk door de straling van de zon via de wet van Stefan-Boltzmann te betrekken op het aardoppervlak als een theoretisch zogenaamd zwart lichaam (zwarte straler, black body) die alle straling die hij ontvangt absorbeert en ook weer uit moet stralen.
Er zijn echter grote problemen met deze te simpele benadering, want Stefan-Boltzmann is slechts van toepassing op vlakke oppervlaktelagen in twee dimensies dus;
- niet voor gekromde oppervlakken
- niet voor solide lagen
- niet voor draaiende lichamen
- niet voor vloeistoflagen
- de temperatuur behoort bij het oppervlak, niet de lucht er boven
- en daarnaast is de aarde geen zwarte straler
Die 33°C berust dus op een hoge mate van vereenvoudiging, en voor de 70% oceaan is het sowieso niet toe te passen.
Daarnaast wordt dan door de AGW klimatologie de straling van de zon die ons oppervlak bereikt netjes gemiddeld over de aarde verdeeld, terwijl deze in werkelijkheid varieert van maximaal op de plek met de hoogste zonnestand en naderend tot nul in de richting van de verduisterde kant van de aarde.
Dat de klimatologie inclusief NASA (GISS, Hansen, Schmidt) deze voorstelling volledig omarmt is uiterst dubieus nu gebleken is dat NASA al 40 jaar geleden deze te simpele calculatie niet eens durfde toe te passen op de veel eenvoudiger situatie op de maan.
Een gemiddelde temperatuur zegt niets over de distributie en zeker niets over dag en nacht. Voor het Apollo project berkende NASA de specifieke temperaturen voor de maan die de astronauten zouden gaan ervaren. DIt zou er dan als volgt uit zien.
Dit bleek echter naderhand helemaal niet het geval te zijn. Hier onder is in oranje te zien hoe de temperatuur in werkelijkheid verloopt, en in blauw de theoretisch berekende volgens Stefan-Boltzmann.
Vast oppervlak zorgt voor hogere temperaturen, zonder een atmosfeer.
De fout op de vaste maanbol is door NASA verklaard als het gevolg van het simpele feit dat het oppervlak overdag tot een halve meter diepte warmte opneemt en daardoor dus minder uit kan stralen, met een 20 graden lagere oppervlaktetemperatuur als gevolg.
In de nacht bevat het oppervlak dus nog warmte van de zon en gaat die dan uitstralen naar het donkere heelal waardoor het 60 graden warmer blijft dan berekend.
De fout is dus te wijten aan het feit dat zoals ik stelde Stefan-Boltzmann niet toepasbaar is op o.a. een oppervlak met een laagdikte (3 dimensies). De andere factoren op aarde die ik eerder noemde betekenen dat de situatie hier nog gecompliceerder ligt.
De conclusie is dus "er bestaat geen door broeikasgassen veroorzaakt broeikaseffect van 33°C op onze aarde".
De vraag blijft waarom NASA deze 40 jaar oude kennis probeert achter te houden, en personeelsleden apert onjuiste ideën laat verspreiden.
bron
A greenhouse effect on the moon
Concrete Construction Engineering Handbook
categorie: broeikaseffect, straling, thermodynamica
Posted on: April 10, 2010
Carl Sagan introduceerde de naam 'faint early sun paradox' voor de vraag waarom de jonge aarde niet een ijsbal was omdat de intensiteit van de zon toen veel lager was dan nu.Met de vage introductie van het broeikaseffect meenden sommigen dat deze paradox hiermee ook opgelost kon worden.
Een onbevooroordeeld onderzoek geeft nu echter een betere verklaring.
Van Stanford University
Onderzoekers hebben zich lang afgevraagd waarom al het water niet bevroren was in de beginfase van onze planeet, toen de zon tot 30% zwakker was dan heden. Sommigen menen dat hoge concentraties broeikasgassen voor opwarming zorgde zoals global warming nu. Nieuw onderzoek van wetenschappers van Stanford University levert echter een andere verklaring op: de oceanen die toen veel groter waren dan nu absorbeerden voldoende energie van de zon om totale ijsvorming te voorkomen.
Vier miljard jaar geleden straalde de jonge zon 70-75 % van de huidige energie uit. De aarde zou in haar huidige vorm bij een dergelijk lage zonnestraling met ijs bedekt zijn en geen vloeibaar water. Oude gesteenten laten echter zien dat er wel degelijk een vloeibare oceaan was, dus moet er iets zijn geweest dat de temperatuur op een hoger niveau kon houden.
In tegenstelling tot een broeikaseffect concludeerden de onderzoekers iets anders uit 3,8 miljard jaar oude mineralen op Groenland.
"Er is geen bewijs voor erg hoge broeikasgassen zoals CO2 te vinden in deze gesteenten" volgens professor Bird.
Het team stelt dat de oceaan van de jonge aarde meer zonnestraling absorbeerde dan heden, omdat er toen veel minder landmassa aanwezig was. Het oceaan oppervlak was veel groter dan het nu is, en de hogere absorptie voorkwam dat de planeet ging bevriezen.
Kenmerkend is dat de oceaan donkerder is dan de continenten, zeker voordat planten en aarde de landmassa bedekten. Het donkere water absorbeert meer zonlicht.
Vergelijk het met het donkere asfalt op straat waneer je op een zonnige dag uit de auto stapt, dit is veel warmer dan de lichte stoep ernaast.
Een ander belangrijk element zijn de wolken, niet elke wolk is hetzelfde.
Wolken reflecteren zonlicht direct terug naar de ruimte, dus zorgen voor koeling. Maar hoe effectief dit gebeurt hangt af van de aanwezigheid kleine condensatiekernen (nuclei) in de lucht waarop waterdamp kan condenseren. Voldoende nuclei zorgen voor meer kleinere druppels die een dichter wolkendek vormen met hogere reflectie (albedo) van de wolk.
De meeste nuclei komen tegenwoordig voort uit planten en algen en zorgen voor meer kleinere druppels. Maar planten en algen floreerden pas veel later in de geschiedenis van de aarde. De weinige nuclei die 4 miljard jaar geleden aanwezig waren ontstonden waarschijnlijk door erosie van gesteente en die zorgden voor wolken met grotere druppels die grotendeels transparant waren voor zonlicht.
"We hebben modelen beschouwd met lage continentale groei en beperkt wolkendek, en deze hielden het water boven het vriespunt gedurende de geologische geschiedenis. Dit betekent dat er geen faint early sun paradox bestaat."
De gesteenten die geanalyseerd werden behoren tot een sediment dat banded iron formation wordt genoemd. Deze dragen het geheugen van de omstandigheden waarin het werd gevormd. De 3,8 miljard jaar oude gesteenten bevatten aanwijzingen voor de samenstelling van de oceaan en de atmosfeer uit de tijd waarin ze werden afgezet.
Een beperkende factor voor de hoogte van de jonge CO2 concentratie volgt uit de biosfeer. Voordat de photosynthese zich over de aarde verspreidde waren de meeste levensvormen methanogenen, eencellige organismen die waterstof en kooldioxide opnemen waarna methaan vrij komt.
De methanogenen hebben wel een gebalanceerd dieet nodig, als een van de benodigde voedingsstoffen te laag is overleven ze niet. De minimaal benodigde concentratie waterstof legt dan een beperking op aan de maximale mogelijke concentratie CO2, en deze ligt dan ver beneden het niveau om een effectief broeikaseffect te kunnen bewerkstelligen.
De theorie met een lager albedo (reflectie) van de aarde voldoet wel aan de voorwaarden. De lagere albedo compenseerde de zwakkere zon en zorgde voor voldoende hoge temperaturen zonder hoge concentraties CO2.
###
Onlangs publiceerde Henrik Svensmark ook een paper met betrekking tot de paradox. De jonge zon produceerde ondanks zijn lagere stralingsintensiteit wel een veel sterkere zonnewind. Hierdoor was er een veel lagere inval van kosmische straling en dus volgens de CLOUD hypothese ook minder bewolking.
categorie: broeikaseffect, temperatuur
Posted on: March 16, 2010
Physorg meent ons te kunnen verrijken met een verhandeling over het IPCC AR4 stuk over 'radiative forcing' (de stralings-onbalans die AGW veroorzaakt), om de 'settled science' van de IPCC nog eens onder de aandacht te brengen in deze moelilijke tijden.Laten we eens kijken hoe stevig dit verhaal eigenlijk is:
When people talk about global warming or the greenhouse effect, the main underlying scientific concept that describes the process is radiative forcing. And despite all the recent controversy over leaked emails and charges of poorly sourced references in the last Intergovernmental Panel on Climate Change report, the basic concept of radiative forcing is one on which scientists -- whatever their views on global warming or the IPCC -- all seem to agree. Disagreements come into play in determining the actual value of that number.
Dit komt er dus op neer dat men durft te stellen dat zowel voor- als tegenstanders het eens zijn over het bestaan van radiative forcing doch niet over de grootte ervan.
The concept of radiative forcing is fairly straightforward. Energy is constantly flowing into the atmosphere in the form of sunlight that always shines on half of the Earth’s surface. Some of this sunlight (about 30 percent) is reflected back to space and the rest is absorbed by the planet. And like any warm object sitting in cold surroundings -- and space is a very cold place -- some energy is always radiating back out into space as invisible infrared light. Subtract the energy flowing out from the energy flowing in, and if the number is anything other than zero, there has to be some warming (or cooling, if the number is negative) going on.Cruciaal is dit "like any warm object sitting in cold surroundings some energy is always radiating back out into space". Men geeft hier dus wel aan dat warmte ook al betreft het straling zich van hoge naar lage temperatuur zal begeven, overeenkomstig wat de tweede hoofdwet van de thermodynamica voor schrijft. Des te merkwaardiger dat hun uitleg van het broeikaseffect wel strijdig is met de tweede hoofdwet.
Het 'some energy' is wat er niet mogelijk is, het kan niet zo zijn dat een deel van de straling de natuurwetten volgt en een ander deel niet.
Alle energie die de aarde verlaat doet dit in de vorm van straling, punt uit. Aangezien het heelal een vacuum is kan er geen energie via geleiding (door moleculen) naar buiten ontsnappen.
De foutieve vermelding van 'some energy' is natuurlijk nodig om de broeikashypothese te kunnen laten werken.
Indien er minder energie uitgestraald wordt dan er in komt moet er ergens opwarming optreden lezen we. Heel goed, maar wat er niet bij staat is dat waarschijnlijk meer dan 99% van deze warmte-energie in de oceaan wordt opgeslagen.
It’s as if you have a kettle full of water, which is at room temperature. That means everything is at equilibrium, and nothing will change except as small random variations. But light a fire under that kettle, and suddenly there will be more energy flowing into that water than radiating out, and the water is going to start getting hotter.Een vreemde en incorrecte analogie. Dit is de omschrijving van een toename van zonne-energie die de oceaan opwarmt en voor meer verdamping zorgt, en komt niet overeen met de processen in de atmosfeer die hier mee vergeleken zouden moeten worden.
Als tekortkomingen kunnen we o.a. noemen:
- vuur is niet alleen straling maar natuurlijk ook thermische warmte
- er vindt hier extra verdamping plaats (inclusief extra latente warmte) en daarom zal de stralingsbalans sowieso nooit kloppen, ook al zouden we met puur straling verwarmen.
- het water slaat de energie thermisch en blijvend op, en dit heeft helemaal niets te maken met positieve forcings van voornamelijk broeikasgas dat straling opneemt en volgens de broeikashypothese binnen een femtoseconde weer uit straalt.
- als het vuur uit (zon weer normaal) is zal de oude situatie herstellen, geen forcing meer.
Dit is onzinnig, wat men hier denkt te concluderen is in ieder geval niet uit het voorgaande af te leiden.
Men stelt dat radiative forcing een maat is voor de hoeveelheid energie waarmee de aarde uit balans is, maar nogmaals een energieverschil zal voor het grootste deel in de oceaan opgeslagen zijn.
Voor wat de atmosfeer betreft zal deze moeten voldoen aan de wetten van Kirchoff (Uitgebreide Engelse versie) en Stefan-Boltzmann, en daarom zal de stralingsenergie naar beneden gelijk moeten zijn aan de stralingsenergie naar boven en is het onmogelijk dat er een onbalans hiertussen is.
Het is daarentegen juist wel mogelijk dat er onbalans is tussen zonnestraling in en IR-straling uit. We lezen namelijk terecht bij Wikipedia dat Kirchoff's wet niet op gaat als de golflengte van invallende en uittredende straling ver uit elkaar ligt dus i.g.v. het spectrum van zonlicht en infrarood. Dus is het vanuit deze wet niet correct om te stellen dat er evenwicht moet zijn tussen invallend zonlicht en uitstraling naar het heelal, en dit is nu juist een fundament van de broeikashypothese.
De invallende meer energetische zonnestraling moet qua absorptie eerder voldoen aan de wet van Lambert-Beer, waarbij echte excitatie van elektronen kan plaats vinden. Dus hebben we in werkelijkheid te maken met een complex stralingsprobleem omdat de wetten voor invallende zonnestraling en die voor IR-straling verschillend zijn. Dit willen de alarmisten ten koste van alles vermijden dus blijven zij doorgaan met de versimpelde stralingsoplossing om dit te verdoezelen.
For the Earth’s climate system, it turns out that the level where this imbalance can most meaningfully be measured is the boundary between the troposphere (the lowest level of the atmosphere) and the stratosphere (the very thin upper layer). For all practical purposes, where weather and climate are concerned, this boundary marks the top of the atmosphere.Dit punt op ca. 10 km hoogte is waar de stralingsbalans van de atmosfeer op betrokken moet worden. En hier voorspellen de modellen dan ook een zogenaamde 'hotspot', maar helaas voor de broeikas gelovigen deze hotspot is er niet en daarmee is het broeikaseffect al gefalsifieerd.
En dit is dan het beruchte (verbeterde) overzicht van de forcings. Merk op dat de onzekerheden het grootst zijn aan de kant van de negatieve forcings (blauw). Het IPCC weet van deze forcings te weinig van af en dit betreft voornamelijk het effect van wolken. De onzekerheden bij de negatieve forcings zijn zo groot dat deze de totale forcing met tweederde kunnen reduceren, en de vraag is of de onzekerheden niet nog groter zijn.
Kijk maar in de linker kolom, het IPCC geeft alleen 'high' kennisniveau aan voor wat betreft de broeikasgassen. De kennis van de overige factoren is allemaal laag, dus erg onzeker. Dit weerhoudt de klimatologen er echter niet van om ons een settled science voor te spiegelen, en de onzekere feedbacks niet te onderzoeken maar gewoon te negeren.
Daarnaast zien we dat waterdamp (het grootste broeikasgas) er niet in voor komt. Om te voorkomen dat dit zichtbaar wordt gemaakt heeft het IPCC de grafiek dusdanig opgezet dat het de verschillen betreft vanaf het jaar 1750, en zo hoeft niemand te zien hoe enorm het effect van waterdamp is. Zo gaat men er dus ook gemakshalve maar van uit gaat dat de waterdampconcentratie sinds 1750 onveranderd is, en dit is dus duidelijk fout gebleken (zie hier onderaan) want we zien een overduidelijke dalende trend.
We kunnen concluderen dat gezien de correctie die kan optreden door de onzekerheden en het negeren van de waterdampvariatie de totale forcing net zo makkelijk op nul kan uitkomen.
Thus radiative forcing, measured in watts per square meter of surface, is a direct measure of the impact that recent human activities — including not just greenhouse gases added to the air, but also the impact of deforestation, which changes the reflectivity of the surface — are having on changing the planet’s climate. However, this number also includes any natural effects that may also have changed during that time, such as changes in the sun’s output (which has produced a slight warming effect) and particles spewed into the atmosphere from volcanoes (which generally produce a very short-lived cooling effect, or negative forcing).
Hier wordt beweerd dat de natuurlijke factoren ingecalculeerd zijn maar gezien de onzekerheden is hiervan geen sprake, bovendien is de waterdampvariatie genegeerd en de neveneffecten van variatie in zonnestraling en kosmische straling zijn ook genegeerd.
categorie: IPCC, broeikaseffect, forcings, fysica, straling, thermodynamica
Posted on: March 02, 2010
Sinds kort meent een wakkere krant een aantal pagina's met 'groene informatie' te moeten vullen. Onlangs werd hier het broeikaseffect uitgelegd door Dr. Ir. Saul M. Lemkowitz van TU Delft.We weten natuurlijk niet in hoeverre het volgende de exacte bewoordingen van Lemkowitz zijn, maar het komt wel overeen met wat we vaker als simpele uitleg van het broeikaseffect tegen komen dus laten we eens kijken hoe een dergelijke uitleg voor leken uit de bus komt ten opzichte van de fysische werkelijkheid, en welke valkuilen we tegen komen.
"De planeet aarde absorbeert energie van de zon, waardoor de aarde opwarmt. De aarde straalt energie terug naar de ruimte waardoor de aarde af koelt.
Over het algemeen bestaat er een energie-evenwicht tussen de zon en de aarde. Hierdoor blijft de gemiddelde temperatuur op aarde ruwweg constant."
Dit is een simpele voorstelling om een mooi energie-evenwicht te kunnen conluderen, maar staat ver van de werkelijkheid. De aarde ontvangt op elk moment slechts energie van de zon op de helft die naar de zon gekeerd is, maar zal continu energie afstaan over het totale aardoppervlak zowel dag als nacht. Op elke plek en moment op aarde is er een enorme diversiteit en verschil tussen in en uitgaande energie.
De hoeveelheid energie die de aarde op enig moment per oppervlak van de zon ontvangt is niet uniform omdat de aarde rond is. Tussen de evenaar en keerkringen is er een punt waar het 12 uur is en maximaal en van hieraf afnemend in alle andere richtingen.
Indien de aarde een plat vlak was zou elk punt even veel straling ontvangen, in werkelijkheid wordt de straling verdeeld over het boloppervlak van 4 ? R², en ontvangt per m² gemiddeld een kwart van de loodrechte stralingshoeveelheid.
Boven dit punt zal 1368 watt/m² binnen komen (aan de top van de atmosfeer) en afnemen in alle richtingen tot 0, en gemiddeld zal het 342 watt/m² bedragen. Met dit gemiddelde worden simpel de berekeningen gedaan, maar de werkelijkheid is dus veel complexer.
De plaatselijk ontvangen energie wordt al dan niet door wolken gereflecteerd / geabsorbeerd en verder naar beneden afhankelijk van het soort oppervlak (water, ijs, sneeuw, bodemsoort, vegetatie enz.) in verschillende mate geabsorbeerd, uitgestraald (IR) of direct gereflecteerd en maakt de plaatselijk uitgestraalde energie nog verder divers.
Vanwege deze redenen kan er nooit een energie-evenwicht bestaan, maar hoogstens een dynamisch evenwicht (er bestaat alleen evenwicht voor wat straling betreft).
Maar we zijn er nog niet want datgene wat een evenwicht totaal onmogelijk maakt en veruit de grootste invloed heeft op het weer en klimaat is wat we in overvloed op aarde hebben, namelijk water. Naast het feit dat water unieke eigenschappen heeft hebben we het op aarde in alle drie verschillende fasen; vast, vloeibaar en gasvormig.
De oceanen die 71% van het aardoppervlak beslaan maken gehakt van het simpele in en uitgaand energie-evenwicht. Het wateroppervlak reflecteert namelijk slechts 3% van de invallende straling en de overige 97% kan tot 100 meter diep doordringen en deze energie wordt door de inmense oceaan opgeslagen (warmte) en naar believen afgestaan (sommige stromingscycli duren meer dan 1000 jaar) en zo is de oceaan een gigantische energie-buffer. Er kan dus een substantieel deel van de inkomende energie voor kortere tijd of tot honderden jaren opgeslagen worden door de oceaan, en daarom kan er nooit gesteld worden dat per dag-cyclus of jaar evenveel energie de dampkring uit gaat dan er binnen komt. Het is gewoon niet bekend.
Aan het oceaanoppervlak hebben we natuurlijk de waterverdamping, deze verdamping waarbij warmte naar de hogere luchtlagen wordt getransporteerd om uit te stralen naar het heelal is het belangrijkste proces voor de energie afvoer van de aarde. Maar dit proces staat op zichzelf en is niet direct te koppelen aan de invallende energie. het is o.a. afhankelijk van temperatuur, vochtigheid, verdampingssnelheid, latente warmte, convectie, condensatie en wolkenvorming, en de kennis van dit proces kent behoorlijke fysische hiaten.
Dus daar waar het voor het vaste (onbewolkte) aardoppervlak wellicht aannemelijk is om te stellen dat er per dag-cyclus evenveel in als uitgestraald wordt, is dit voor het oceaan-oppervlak en de totale aarde dus helemaal niet zo. De oceaan buffert energie en laat de temperatuur van de atmosfeer variëren.
"We kunnen over lange tijdsperioden natuurlijke veranderingen optreden, zoals veranderingen in de baan van de aarde rond de zon, die leiden tot periodieke klimaatveranderingen, zoals het ontstaan en het verdwijnen van ijstijden.
De energie die de aarde absorbeert van de zon bestaat grotendeels uit licht. De gassen en dampen van de atmosfeer random de aarde laten dit licht door. Het licht dat door de aarde wordt geabsorbeerd warmt de aarde op. De opgewarmde aarde straalt energie terug naar de ruimte in de vorm van warmtestraling en niet als licht."
Dan lezen we nog dat de energie die de aarde absorbeert voornamelijk zichtbaar licht is, maar dit is niet waar. In werkelijkheid vormt zichtbaar licht slechts 43% van de straling die we ontvangen.
Dat zichtbaar licht bijna volledig wordt doorgelaten klopt, mits er geen bewolking is. Maar als we de overige 57% meenemen wordt het verhaal heel anders, kijk maar eens hier onder.
Links in de bovenste grafiek is het inkomend spectrum van de zon. Als we uiterst links beginnen zien we dat hier de golflengtes liggen van UV-straling en deze wordt voor het grootste deel zoals we zien (gelukkig) wel bij binnenkomst geabsorbeerd (de tweede grafiek er onder laat 100% opname zien door Ozon voor dit eerste traject).
Dan zien we zichtbaar licht verder naar rechts (visible) en daarna komen we al in het infrarood terecht, 49% van de inkomende zonnestraling ligt al in het IR gebied. En hier zijn diverse pieken te zien waar het inkomende IR door de atmosfeer wordt geabsorbeerd. Dit gebeurt voornamelijk door water. Maar kijk eens bij 3 en 4 µm, jawel de inkomende straling wordt ook geabsorbeerd door CO2 en dat betekent dus dat CO2 er ook voor zorgt dat er minder stralingswarmte op het aardoppervlak terecht komt.
Nu blijkt dus dat als je aan een leek het broeikaseffect wilt verkopen je een hoop lastige vragen kunt omzeilen door alleen het zichtbaare licht te bespreken dat minder dan de helft van de energiestroom omvat. En waarom lezen we verder niets over wat er op het oceaan-oppervlak gebeurt welke 71% van het aardoppervlak beslaat en veel belangrijker is voor de energiebalans? (lees hier)
Concluderend zien we dat het gedrag van 57% van de straling en 71% van het oppervlak onbesproken blijft bij een dergelijke uitleg, terwijl wat er zich in de oceaan afspeelt juist cruciaal is. (meer hier)
"Hoewel alle gassen en dampen in de atmosfeer licht doorlaten, laat een aantal, waaronder waterdamp, kooldioxide en methaan, warmtestraling niet door. Zij houden die warmte vast. Daardoor functioneren ze als een soort deken om de aarde en veroorzaken ze een 'broeikaseffect' dat leidt tot een temperatuurverhoging van de aarde. Zonder dit natuurlijke broeikaseffect zou de temperatuur van de aarde ca. 33 graden Celsius lager zijn waardoor het oppervlak van de aarde grotendeels bevroren zou zijn. Er zou dan geen vloeibaar water zijn en daardoor ook geen leven. Het natuurlijke broeikaseffect is dus noodzakelijk voor het huidige leven op de aarde."
Het is ongeveer hetzelfde als wat er daarvoor al gebeurd is, het aardoppervlak neemt energie op van de zon en staat het weer af. Dus het zogenaamde 'warmte vast houden' levert geen broeikaseffect op.
Als je het over echt warmte vast houden wil hebben dan betreft dit de hydrologische cyclus, de oceaan warmtebuffer en waterverdaming.
De fout die gemaakt wordt is namelijk dat warmte energie in transitie is, je kunt warmte niet vast houden. Warmte kan wel worden opgenomen en de energie van een systeem verhogen, en energie is geen warmte.
Het tweede item is de beroemde analogie van het dekentje om het broeikaseffect te verklaren. Dat is ook een vreemde vergelijking, want we hebben het toch over warmtestraling zoals de schrijver zelf zegt en niet over geleiding of convectie. Dus stel je voor dat je onder je deken in bed ligt, maar dan wel dusdanig dat je deken door een constructie pakweg 30 centimeter boven je zweeft en het dus rondom je bed verder open is. Op deze manier zal de deken niet veel helpen om warm te blijven denk ik, alhoewel je lichaam nog steeds warmte uitstraalt. Onder een deken blijf je warm door geleiding en convectie te belemmeren, straling gaat er dwars door heen. (wel eens opsporing van mensen gezien met een IR camera, gaat prima ondanks dat ze kleding aan hebben). Ook een deken levert geen broeikaseffect op.
Dus vinden we in deze uitleg voor leken geen bestaan van een broeikaseffect, alhoewel de meeste lezers het voor zoete koek zullen slikken.
Laten we even een uitstapje buiten het artikel maken en er van uit gaan dat enkelen wellicht op internet nog eens verder gaan zoeken, en wat zij veelal zullen vinden is een plaatje als het volgende en dit is zowaar een officieel IPCC plaatje!
Duidelijk toch, lees even mee 'CO2 absorbeert IR-straling en straalt het weer uit naar beneden en verwarmt daar opnieuw het aardoppervlak'??? En zoals te zien en te lezen is gaat dit zelfs zo door tot in het oneindige. Wauw het IPCC denkt het perpetuum mobile uitgevonden te hebben, nee zelfs nog beter. Er gaat geen energie verloren, maar er wordt zelfs energie gewonnen uit het niets. Pomp voortaan uw oven vol met CO2 en het energiegebruik zakt zienderogen naar beneden.
Wat een ongelooflijke waanzin is dit, hoe krijgen ze het in hun hoofd om iets dergelijks te publiceren
Een ieder die een beetje thermodynamica beheerst weet dat zowel de eerste als de tweede hoofdwet hier worden geschonden. Zelfs zonder deze kennis voelen we dit aan:
1 Een zekere hoeveelheid warmte(energie) kan niet tussen twee grenslagen heen en weer pendelen en daarbij telkens de temperatuur verhogen, niet één keer en zeker niet continu. Warmte die opgenomen is om ergens temperatuur te verhogen is dan uit het er tussen gelegen medium verdwenen.
2 Bovendien kan er geen warmtetransport plaats vinden van lage naar hoge temperatuur (zonder arbeid) en zal er dus nooit warmte van boven in de atmosfeer bij temperaturen ver onder nul terug het aardoppervlak bereiken.
3 Maar dat het IPCC het daarnaast nog presteert om te beweren dat zelfs extra warmte wordt gegenereerd door hun fantasieprocessen en dus gewoon de wet van behoud van energie niet schijnt te kennen is absurd.
Dat we hier te maken hebben met omzettingen van straling in warmte en vice versa maakt niet uit. Dit argument wordt vaak door alarmisten gebruikt, maar we laten ons niet foppen, de wetten van de thermodynamica gelden voor alle vormen van warmte(transport). Zij werken al zo vanaf de oerknal toen het heelal praktisch alleen maar uit straling bestond.
En indien je wilt vast houden aan een visie dat straling zich rondom verpreid en een gedeelte toch terug naar de aarde straalt, goed maar dan zal het volgens de tweede hoofdwet het geheel van heen en terug stralen een reversibel proces moeten zijn. En dat wil zeggen dat er netto geen warmte bij vrij kan komen. Zie ook mathematische methode sluit blijvende global warming uit.
De broeikasuitleg voor het grote publiek is zo kunnen we constateren een compleet fiasco met misleidende en verkeerde informatie, en strijdig met de natuurwetten.
Degenen die meer geïnformeerd zijn weten dat er meer speelt op een dieper niveau en dan hebben we het met name over de stralingsprocessen en komen we op absorptiespectra, rek- en buigvibratie, bandverbreding, verzadiging, re-emissie, fotonen die de weg niet weten etc. Maar de conclusie over de basis die gegeven wordt doet daar niets aan af.
Nu moet ik toch even kort wat dieper op die stralingsaspecten ingaan. De IR absorptie door CO2 is geen absorptie van een foton die een elektron aanslaat (excitatie), dit gebeurt alleen door de meer energierijke straling van zichtbaar licht en hogere frequenties.
De langgolvige IR straling wordt geabsorbeerd in de bindingsenergie tussen de atomen in het CO2 molecuul, en verhogen zo de kinetische energie resulterend in meetbare warmte.
In vrijwel alle gevallen zal deze energie echter binnen een fractie van een seconde worden doorgegeven aan de omringende moleculen in de atmosfeer Stikstof en Zuurstof. Dit is begrijpelijk als je weet dat elk molecuul bijna 10 miljard keer per seconde met een ander molecuul botst (bij 1 bar en 20 graden).
Dus is de conclusie dat het CO2 molecuul de kans niet krijgt om de opgenomen energie weer af te geven als straling, dus valt er niets terug te stralen zoals in het IPCC plaatje wordt weergegeven. Het beschreven 're-emitted' in het plaatje bestaat niet.
En dit gegeven betekent dat het broeikaseffect zoals het IPCC ons wijs wil maken niet kan bestaan.
En er is nog iets m.b.t. de straling van de atmosfeer die zoals ik eerder stelde wel in evenwicht moet zijn (volgens de wet van Stefan-Boltzmann). Als de temperatuur van de atmosfeer zou stijgen door CO2 , dan betekent dit namelijk dat deze warmere atmosfeer ook meer straling moet afgegeven aan de ruimte (E=?T4). Dus krijgen we dan kortweg: CO2 betekent meer energie uitstralen bij dezelfde energie input van de zon, hetgeen strijdig is met de wet van behoud van energie. Dus ook via deze weg zien we nogmaals dat het broeikaseffect niet klopt.
"Door steeds meer ontbossing, meer landbouw en door het grootschalige verbranden van fossiele brandstoffen stijgt de concentratie van broeikasgassen, zoals kooldioxide en methaan heel snel. De concentraties van deze gassen zijn nu veel hoger dan in de laatste 600.000 jaar. Hierdoor wordt het natuurlijke broeikaseffect versterkt, waardoor de aarde wat extra opwarmt."
"Daardoor worden de zeeen iets warmer, waardoor meer water verdampt, waardoor de concentratie van waterdamp in de atmosfeer wat toeneemt. Maar waterdamp is het sterkste van alle broeikasgassen. Daarom versterken de beschreven effecten elkaar. Het gevolg van dit alles is dat de temperatuur op aarde stijgt. Dit effect is tot nu toe nog niet groot; het is zelfs veel minder dan 1 %. Maar een temperatuurverhoging van slechts 1 % zou leiden tot een temperatuurstijging van ruwweg 3 graden Celsius, wat dramatische effecten zou hebben. De zeespiegel stijgt en het klimaat verandert."
Wel zal er dus meer water aan het oceaanoppervlak verdampen, maar betekent dit ook automatisch dat de waterdampconcentratie in de totale atmosfeer toeneemt en voor versterking zorgt? Over de hydrologische cyclus is daarvoor te weinig bekend, dus deze stelling kan niet onderbouwd worden, maar als het wel zo is mag je ook meer wolken verwachten en die blokkeren zonlicht en kunnen dus een eventuele temperatuurstijging weer teniet doen.
Metingen op diverse hoogtes laten echter zien dat de waterdampconcentratie afneemt en dat gaat dus lijnrecht in tegen de hypothese dat waterdamp toeneemt door CO2 verhoging en het effect versterkt.
We zien hier afnames tot 25%, dus de beweringen kloppen totaal niet. Integendeel, we zien vermindering van de waterdampconcentratie op alle hoogtes die het broeikaseffect door CO2 juist doen afnemen.
Een recente studie door o.a. alarmiste Susan Solomon noemt een waterdamp afname van 10% na 2000, en schrijft hier 25% minder opwarming aan toe. Tevens 'denkt men' dat tussen 1980 en 2000 waterdamp toenam en zorgde voor 30% van de opwarming die ten onrechte aan CO2 werd toegeschreven.
De laatste twee zinnen van het artikel wil ik dus maar laten voor wat het is.
categorie: AGW, IPCC, broeikaseffect, fysica, klimatologie, straling, temperatuur, thermodynamica
Posted on: February 18, 2010
Een nieuwe wiskundige benadering (cointegratie) van de relatie tussen broeikasgassen en temperatuur en zonnestraling sluit blijvende global warming uit.Polynomial Cointegration Tests of the Anthropogenic Theory of Global Warming
Michael Beenstock and Yaniv Reingewertz, Department of Economics, The Hebrew University, Mount Scopus, Israel.
We use statistical methods designed for nonstationary time series to test the anthropogenic theory of global warming (AGW). This theory predicts that an increase in atmospheric greenhouse gas concentrations increases global temperature permanently. Specifically, the methodology of polynomial cointegration is used to test AGW when global temperature and solar irradiance are stationary in 1st differences, whereas greenhouse gas forcings (CO2, CH4 and N2O) are stationary in 2nd differences. We show that although greenhouse gas forcings share a common stochastic trend, this trend is empirically independent of the stochastic trend in temperature and solar irradiance. Therefore, greenhouse gas forcings, global temperature and solar irradiance are not polynomially cointegrated, and AGW is refuted. Although we reject AGW, we find that greenhouse gas forcings have a temporary effect on global temperature. Because the greenhouse effect is temporary rather than permanent, predictions of significant global warming in the 21st century by IPCC are not supported by the data.
Men heeft uit de differentiaalvergelijkingen van de statistische waarden gevonden dat de functie van de temperatuur en die van de zonnestraling bij de eerste afgeleide stationair worden , maar dat de functie van de diverse broeikasversterkingen pas bij de tweede afgeleide stationair wordt. Dit betekent dat er een duidelijk verschillend gedrag bestaat, waartussen meestal geen correlatie bestaat. Om dit te bevestigen heeft men gekeken of er cointegratie tussen beide bestaat, die blijkt er niet te zijn en dus is er geen relatie tussen broeikasgassen en temperatuur.
Although we do not find permanent effects of greenhouse gas forcings on global temperature, we find that they have temporary, or short-term, effects. This means that an increase in CO2 emissions only has a temporary warming effect. We show that previous investigators have confused the temporary with the permanent. This means, crucially, that a doubling of greenhouse gas forcings does not permanently increase global temperature. The policy implications of this temporary greenhouse effect are obviously much less serious than had the effect been permanent.
Broeikasgassen hebben slechts een tijdelijk effect op de temperatuur, andere negatieve feedbacks zorgen er voor dat het broeikaseffect teniet wordt gedaan (waterdamp?). Eerdere onderzoekers hebben tijdelijke opwarming onterecht voor blijvend aangezien. Een verdubbeling van CO2 zal niet tot blijvende temperatuurverhoging leiden.
Decomposing the Causes of Global Warming in the 20th Century
Between 1880 and 2000 global temperature rose by 0.54 degrees Celsius of which 0.48 occurred since 1940. Equation (2) attributes 0.4 of this to solar irradiance and the balance to greenhouse gas forcings. Table 4 shows, however, that since 1940
greenhouse gas forcing have made a larger contribution to global warming than before, and solar irradiance a smaller one. This creates the misleading impression that the level of greenhouse gas forcings have been the main cause of global warming in the 20th
century. However, our results clearly indicate that it is not the level of greenhouse gas forcings that matters, but the change in the level. During 1880-1940 the level of greenhouse gas forcing increased, but the change in the level decreased. This is why
Table 4 implies that greenhouse gas forcings reduced global temperature before 1940. During the second half of the 20th century greenhouse gas forcings accelerated due in particular to increased carbon emissions. Our model predicts that this effect will be
temporary unless these forcing continue to accelerate. Since carbon emissions depend on the level of global economic activity, this continued acceleration would unreasonably imply faster economic growth in the 21st century than in the 20th. Our results also imply
that cutting carbon emissions will only induce a short-term reduction in global temperature, leaving no long run effect.
Tussen 1880 en 2000 is de temperatuur 0,54 °C gestegen, hiervan komt 0,40 °C door de zon en slechts 0,14 °C (tijdelijk) door broeikasgassen. Het is niet de CO2 concentratie die een rol speelt maar de CO2 concentratieverandering over een tijdsbestek. Het terugdringen van de CO2 uitstoot heeft slechts een tijdelijk effect op de temperatuur, er is geen blijvend effect op de lange termijn.
Conclusion
We have shown that greenhouse gas forcings do not polynomially cointegrate with global temperature and solar irradiance. Therefore, previous claims that carbon emissions permanently increase global temperature are false. Although we find no
permanent effect of greenhouse gas forcings on global temperature, there appears to be a temporary, or short-term, effect. We show that this temporary effect can easily be mistaken for a permanent one. Polynomial cointegration tests show that the putative
permanent effect is induced by the spurious regression phenomenon. Because the effect is temporary, recent global warming should be interpreted as a short-term response to increased carbon emissions, which is expected to be reversed in the future.
CO2 heeft geen relatie met temperatuur en zonnestraling, en daarom is het niet waar dat CO2 de temperatuur blijvend verhoogd. Vanwege het tijdelijke effect moet Global Warming gezien worden als een tijdelijk reactie die in de toekomst zal omkeren.
Als technisch chemicus doet het mij denken aan de reversibel processen die je tegenkomt in de thermodynamica en scheikundige evenwichtsreacties met meerdere reactanten. Beide worden gedreven door het natuurlijk streven naar maximale entropie welke voortkomt uit de tweede hoofdwet van de thermodynamica, en de reden is waardoor ik niet geloof in de verklaring van de werking van het broeikaseffect. Het is een schending van de tweede hoofdwet, met de werking van een perpetuum mobile hetgeen niet kan bestaan.
Belangrijk is dat sinds de ontdekking van deze wet met de introductie van de stoommachine, en het onderzoeken van de oorzaak en gevolgen er van (Watt, Carnot, Clausius, Maxwell, Kelvin, Boltzmann) er nimmer een schending is waargenomen. Sterker nog, deze wet is de oorzaak die richting geeft aan de natuurwetten.
De wet is zo fundamenteel dat bovenstaand onderzoek niet eens nodig is om de broeikashypothese te begraven, de tweede hoofdwet sluit het uit en dan heeft het simpelweg geen bestaansrecht.
Kijk even naar een eenvoudige uitdrukking van de wet (dit is slechts één aspect): 'Warmte kan alleen van een voorwerp van hoge temperatuur naar een voorwerp met een lagere temperatuur stromen'. De diepere oorzaak (statistische mechanica) en de vele implicaties van de tweede hoofdwet die bij vrijwel alle fysische en chemische processen een rol speelt vergen een dieper inzicht, verwacht een schrijven van mij hierover in de toekomst. Maar laat ik alvast verklappen dat entropie het universum in zijn greep heeft sinds de oerknal.
Wat ik duidelijk wil maken is dit. Broeikasgassen kunnen elektromagnetische straling (infrarood) opnemen en afstaan, en in potentie kan er omzetting in warmte plaats vinden. Maar hoe de totale energiestroom van het aardoppervlak door de atmosfeer zich gedraagt wordt uitsluitend en alleen bepaald door de tweede hoofdwet, en dan toegepast op het totaal aan processen die er in de atmosfeer spelen ofwel het totale systeem. Dit betekent dat een negatieve entropie van één proces gecompenseerd moet worden door entropie toename van een of meerdere ander processen, dit is fundamenteel en daar valt niet aan te ontkomen (de netto entropie neemt altijd toe).
Binnen het netto warmtetransport van aardoppervlak naar de ruimte mag de wet niet geschonden worden. Dus een potentiële verstoring door het broeikaseffect zal hoe dan ook gecompenseerd moeten worden, en naar het zich nu laat aanzien is verlaging van de concentratie waterdamp een belangrijke kandidaat.
En dat is wat bovenstaand mathematisch onderzoek laat zien, een verstoring van de balans wordt weer gecompenseerd.
In afwachting van verdere publicatie lijkt het er op dat de klimaatexperts behoorlijk hebben liggen slapen op hun gesubsidieerde kussens. Het is een behoorlijke aanslag op de geloofwaardigheid en kunde van de klimatologen als economen moeten aantonen dat hun verhaal niet deugt.
Cointegratie is ontwikkeld door de economische wetenschap en is bekroond met meerdere Nobel prijzen.
Hier een link naar een tweede stuk van Beenstock waarin te lezen valt dat klimatologen toch al sinds 1997 cointegratie toepassen. De vraag is dus of zij hun werk niet goed gedaan hebben, of de resultaten liever niet naar buiten brengen.
En nog een persbericht.
categorie: AGW, CO2, broeikaseffect, modellen, temperatuur, thermodynamica
Posted on: January 21, 2010
Zoals bekend, een visuele presentatie zegt zoveel meer dan woorden. De dame in de volgende clip laat zien hoeveel moleculen van de meest voorkomende broeikasgassen zich in de atmosfeer bevinden per miljoen atmosfeermoleculen (ppm, oftewel Parts Per Million). We hebben het dan over CO2, Methaan, NOx en waterdamp. Jawel, waterdamp is veruit het belangrijkste broeikasgas, maar dat is een feit waar klimatologen liever over zwijgen en bij veel mensen dan ook totaal onbekend is. Laten we eerst eens even kijken hoe we een en ander visueel voor kunnen stellen.
Aldus, per miljoen atmosfeermoleculen hebben we 385 delen CO2. Maar van deze 385 zijn het er slechts 15 per 1.000.000 die moeten zorgen voor de ongeëvenaarde catastrofale opwarming, want dat zijn slechts de deeltjes die worden toegeschreven aan menselijk handelen. De overige 370 zijn natuurlijk aanwezig.
En dan waterdamp, dit varieert tussen 10.000 en 40.000 ppm (het blauwe zakje bevat er 10.000). En nu komt dus de uiterst moeilijke vraag die op onze schouders en die van onze kinderen rust. Als er opwarming is, zou het dan allemaal komen door die 15 rode korrels of toch de blauwe die ook nog variabel zijn tussen 10.000 en 40.000 en dus misschien tevens een soort regelmechanisme kunnen vormen? Ik moet er echt nog een nachtje over slapen.
categorie: CO2, broeikaseffect
Posted on: January 06, 2010
We gaan eens kijken hoe het staat met de falsifieerbaarheid van de Global Warming hypothese.Albert Einstein zei eens: 'Geen enkele hoeveelheid experimenten kan bewijzen dat ik volkomen gelijk heb, maar slechts één enkel experiment zou al kunnen bewijzen dat ik ongelijk heb'.
Een theorie kan talloze malen en jaren lang werkbaar en bruikbaar zijn en voor 100% 'geldig' lijken, maar kan uiteindelijk door één enkele ontdekking toch 'ongeldig' blijken.
Wetenschapsfilosoof Karl Popper stelde als criterium om wetenschap en pseudo-wetenschap te onderscheiden dat een theorie de mogelijkheid moet bezitten dat ze empirisch getoetst kan worden, ofwel zoals hij dat benoemde 'falsifieerbaar' moet zijn. Een theorie is pas wetenschappelijk als ze falsifieerbaar is, dat wil zeggen dat uit de theorie hypothesen kunnen worden afgeleid die voldoende nauwkeurig en controleerbaar zijn opdat de theorie weerlegd zou kunnen worden.
Een goed beschreven theorie zal daarom op zichzelf al dusdanig geformuleerd moeten zijn opdat ze tenminste een bruikbare hypothese bevat die een éénduidig resultaat kan toetsen.
Als een theorie door geen enkel denkbaar feit kan worden tegengesproken, met andere woorden alles verklaart (zoals de krachten van niet nader gespecificeerde hogere machten) dan is ze niet falsifieerbaar en bijgevolg niet wetenschappelijk. Het idee van falsificatie impliceert dat een hypothese interessanter is naarmate ze preciezer - en dus minder waarschijnlijk - is.
Een uitspraak zoals "het zal volgend jaar regenen" is triviaal, omdat de waarschijnlijkheid dat de uitspraak klopt zeer hoog is. Nemen we evenwel de uitspraak "dat het op een bepaald uur van een bepaalde dag van een bepaald jaar op een bepaalde plaats zal regenen", dan is de kans dat ze waar zal blijken te zijn veel kleiner.
Het toetsen van een theorie volgens de methode van Popper werkt als volgt:
Een theorie wordt getoetst aan de hand van een enkele uitspraak, de basiszin.- De basiszin kan in tegenspraak zijn met de theorie. Daarmee is die
basiszin een potentiële falsificator (Theorie: ‘Alle zwanen zijn wit’.
Potentiële falsificator: ‘Er is één zwarte zwaan’) - Wanneer de falsificator juist blijkt - 'Er is één zwarte zwaan' - is de theorie dus gefalsifieerd.
Het is ook niet toegestaan om een theorie nadat hij gefalsifieerd is aan te passen om hem weer geldig te maken, maar de theorie dient in dat geval verworpen te worden.
Einstein beschreef in zijn werken bijvoorbeeld zelf al duidelijk via welke methodes zijn theoriën te falsifiëren waren, en was een inspiratie voor Popper die een twintigtal jaren jonger was.
Richard Feynman stelde het simpel als volgt:
”In general, we look for a new law by the following process. First, we guess it. Then we compute the consequences of the guess to see what would be implied if this law that we guessed is right. Then we compare the result of the computation to nature, with experiment or experience; compare it directly with observation to see if it works. If it disagrees with experiment it is wrong. It’s that simple statement that is the key to science. It does not make any difference how beautiful your guess is. It does not make any difference how smart you are, who made the guess, or what his name is---if it disagrees with experiment (observation) it is wrong." - Dr. Richard Feynman, “The Character of Natural Law”, the MIT Press, 1965, p. 156.
Roger Penrose stelt in zijn boek 'The Emperor's New Mind' dat hij maar enkele fysische theorieën als 'excellent' beschouwd, de eis is dat deze een fenomenale nauwkeurigheid moeten hebben. In andere takken van wetenschap dan de fysica bestaan geen excellente theorieën.
Excellent zijn; de Euclidische meetkunde, de Statica, de Dynamica, de Elektromagnetische theorie van Maxwell, de Quantummechanica, beide Relativiteitstheorieën en de Quantumelektrodynamica.
De rest is slechts 'bruikbaar' of 'voorlopig'.
Voorbeelden van historische falsifiëring
1. Newton's ZwaartekrachtIsaac Newton formuleerde vanuit zijn ideën over Zwaartekracht de wetten waarmee hij de banen van de planeten rond de zon wist te berekenen (de Principia, 1687) aan de hand van de aantrekking tussen twee massa's. De aantrekkingskracht was te schrijven als F = G x (m1 x m2)/r, dus het produkt van beide massa's gedeeld door de afstand tussen beide maal de gravitatieonstante (bedenk dat dit voor elke massa geldt, dus ook b.v. uw toetsenbord en muis trekken elkaar aan).
Ruim tweehonderd jaren lang bleek dit te kloppen, maar naderhand bleek de baan van Mercurius iets af te wijken van de berekende waarden in de loop van de tijd.
In 1916 kwam Einstein met de Algemene Relativiteitstheorie. Hieruit volgt dat dat ruimte en tijd onder invloed van materie gekromd worden. In plaats van de slechts drie ruimtelijke dimensies die wij zintuiglijk waar kunnen nemen, blijken we in werkelijkheid te leven in een vierdimensionale ruimte-tijd.
Toepassing van deze theorie bleek de juiste baanbeschrijving voor Mercurius te geven, dus Einstein's theorie bleek meer 'geldig' te zijn dan die van Newton.
De wetten van Newton blijven op de beperkte massa's op aarde en snelheden t.o.v. die van licht overigens nog altijd goed te werken en zijn hierop dus nog steeds geldig maar op de schaal en snelheden in het Universum buiten onze aardbol blijkt de werkelijkheid anders te zijn dan we hier op aarde met onze zintuigen ervaren.
Let wel, Newton had zijn Principia terdege wiskundig onderbouwd en hiervoor zelfs de wiskundige Integraalrekening ontworpen, iets wat uiteindelijk noodzakelijk is gebleken om het verloop van veel natuurkundige processen te kunnen beschrijven.
Binnen het ervaringsframe op onze aardbol kan het werk van Newton niet als gefalsifieerd worden beschouwd, maar op universele schaal gaat hij mank.
2. De Flogiston theorie
In de zeventiende eeuw ontwikkelden onderzoekers de flogistontheorie om de verschijnselen van oxidatie (verbranding) te verklaren. Bij verbranding wordt een vlam waargenomen en zij veronderstelden dat hier de stof flogiston vrij kwam. Hoe meer flogiston een stof bevatte, des te gemakkelijker zou zij vlam vatten.
Gedurende de gehele achttiende eeuw heeft deze theorie de chemie beheerst en alle chemische reacties die met oxidatie en reductie te maken hebben, werden op deze manier in reactievergelijkingen beschreven.
Dit was natuurlijk de omgekeerde wereld: bij verbranding van een stof gaat er niet iets uit, maar er wordt juist iets opgenomen namelijk zuurstof, dit is vast te stellen doordat de verbrandde resten zwaarder zijn dan voorheen. De flogistonisten merkten later die gewichtstoename ook wel op, maar zij verklaarden dit toen door aan flogiston een negatief gewicht toe te kennen. Hier is te zien hoe men soms krampachtig een theorie in leven probeert te houden door er met onbewezen aannames aan te sleutelen, in principe was de theorie hier al gefalsifieerd.
Lavoisier in zijn lab getekend door zijn echtgenote
In het tweede deel van de achttiende eeuw toonde Lavoisier aan dat verbranding een reactie met zuurstof is dat hierbij wordt opgenomen, maar de flogiston theorie bleef desondanks tot het eerste deel van de negentiende eeuw aanhangers houden.
Maar het moge duidelijk zijn dat de flogistontheorie volkomen gefalsifieerd is.
3. De theorie van de Ether
Tot aan het begin van de twintigste eeuw werd het onzichtbare fluidum (a)ether gedacht zich overal en altijd te bevinden zowel op aarde als daarbuiten in het heelal. Volgens de geldende wetenschap kon een lege ruimte of vacuum niet bestaan, in een lege ruimte konden voorwerpen geen kracht op elkaar uitoefenen en licht van zon en sterren kon zich niet in een lege ruimte voort platen zonder een medium als drager. Het bestaan van atomen werd eerst als slechts een hulpmiddel gezien om dingen te kunnen verklaren (zoals voor de kinetische gastheorie), later werd het idee wel geaccepteerd maar dan als deeltjes bewegend door de ether. Lege ruimte tussen atomen was zo dacht men onbestaanbaar.
In 1887 toonde het Michelson & Morley experiment aan dat de snelheid van twee haaks op elkaar verstuurde lichtstralen niet in snelheid van elkaar verschilden bij voortplanting, terwijl die er door een tegenwerkende ether wel zou moeten zijn. In 1905 kwam het definitieve einde van de ether, Einsteins relativiteitstheorie (op basis van een altijd constante lichtsnelheid) werkte onafhankelijk van enig medium. Dit hield ook in dat de ether niet kon bestaan en de ethertheorie was hierbij gefalsifieerd.
Hoe Global Warming al talloze malen is gefalsifieerd
Hoe staat het nu met de falsifieerbaarheid van Global Warming. Bedenk eerst dat het amper een hypothese te noemen is, maar slechts een idee cq geloof vanuit enkele losse feiten. Als het een betrouwbare theorie zou zijn dan was er een complete wiskundige beschrijving zoals genoemde Principia en Relativiteitstheorie, met de uitwerkingen dusdanig omschreven dat we haar kunnen falsifieeren maar er is geen AGW theorie. Eigenlijk moeten we stellen (en eisen) dat dit na alle investeringen en de maatschappelijke gevolgen al lang zo had moeten zijn voordat allerlei dwaze maatregelen in gang werden gezet werden, maar ja politiek heeft niets van doen met wetenschap
Tientallen jaren onderzoek, tienduizenden werkzame onderzoekers en een twintigtal computermodellen die nog steeds moeten worden aangepast geven duidelijk het signaal dat men nog steeds niet weet wat er gaande is. Maar, 'the science is settled' wordt er beweerd. Waarom moet er dan steeds meer onderzocht worden, krijgen we steeds wisselende prognoses en zegt men nu dat het allemaal nog veel erger is dan de modellen voorspellen? De onderzoekers geven dan zelf aan dat de modellen niet kloppen, en is AGW daarmee al gefalsifieerd!
De bewering dat de klimaatwetenschap gesettled is, is juist de indicatie dat er onjuiste informatie gegeven wordt. De waarheid is namelijk dat wetenschap nooit vast staat. In dat geval zou er nooit verder onderzocht hoeven worden, maar de wetenschap zoekt juist altijd verder en zorgt zo voor de nodige controle en verifiëring van bestaande theorieën die daarna eventueel onjuist kunnen blijken en nieuwe theorieën in gebruik moeten worden genomen. Als dit proces er niet was geloofden we nu nog in de flogiston en de ether.
Vele wetenschappers zijn tot op dit moment bijvoorbeeld bezig om te proberen om de relativiteitstheorie te falsifiëren.
Uiteindelijk is het uitgangspunt in wetenschap dat geen enkele theorie 100% juist is, ze is slechts geldig totdat het tegendeel bewezen is (ofwel gefalsifieerd). Dit is de basis van wetenschap hoe vreemd dit ook voor velen mag lijken maar dit komt doordat het merendeel van de bevolking qua onderwijs in exacte vakken niet verder onderwijs geniet dan het stadium waarin wetten en formules via de boeken als vaststaand feit worden aangereikt en in het hoofd gestampt dienen te worden, waarmee ik niet wil zeggen dat deze wetten uiteindelijk voor het merendeel ook altijd juist zullen blijven.
Daarnaast worden we in de media plat gegooid met resultaten van talloze dwaze onderzoeken (van de uitwerkingen van pindakaas tot allerlei mogelijke oorzaken van ziektes) die onterecht wetenschappelijk genoemd worden, waarmee de indruk wordt gewekt dat bijna elk onderzoek correcte wetenschap is en de resultaten waar zullen zijn. Vaak komen de resultaten voort uit statistiek die aangeeft dat de kans hoger, lager of ..% is , hetgeen nutteloos is. Pas als er één resultaat uit komt met een absoluut 100% score na herhaaldelijk reproduceren is er een begin van enige zekerheid, alles lager dan dat is slechts bladvulling.
Maar bij een wetenschapper die hoort dat 'the science is settled' moeten de haren recht overeind gaan staan, hij weet dat dit niet mogelijk is. Daarom is het laakbaar dat zo vele van hen mee rijden op de AGW trein, het is een staaltje van volksverlakkerij. Het grote publiek die het wetenschappelijke proces niet kent wordt door wetenschappers een 'waarheid' op de mouw gespeld waarvan zij heel goed weten dat dit geen correcte voorstelling is, en dit wordt verspreid door onwetende media, politici, groene idealisten, publieke beroemdheden en ander profeten als Al Gore waarvan het merendeel het proces totaal niet kent alhoewel er vast en zeker enkele uitzonderingen zijn.
Laten we eens bekijken welke verschijnselen de AGW bedenkers hebben aangegeven opdat de Global Warming hypothese niet juist zal blijken te zijn, bijvoorbeeld bij welke temperatuurdaling en over welke tijdsduur is er geen sprake meer van AGW of nog beter bij welke afwijking van de gemeten temperaturen ten opzichte van de computermodellen en voorspellingen moet besloten worden om AGW te verwerpen. Het blijkt echter dat we geacht worden te geloven dat niets het bestaan van AGW kan ontkrachten (= pseudo-wetenschap).
Hoewel Global Warming toch opwarming betekent blijkt vreemd genoeg afkoeling door Global Warming bijvoorbeeld ook mogelijk te zijn. Als temperatuur maxima worden gemeten komt dit door Global Warming, als het minima betreft is het echter gewoon het weer? Uit dagelijkse media berichten blijkt bovendien dat een enorm scala onaangename veranderingen (al betreft dit niet eens direct het klimaat) toegeschreven kunnen worden aan Global Warming. Wetenschappelijk bewijs voor dergelijke beweringen wordt nooit gegeven, dus lijkt de uitwerking van AGW vooral veroorzaakt door hogere machten.
We proberen het anders, met welke argumenten kan een objectieve waarnemer de ongeldigheid aantonen van Global Warming.
Nee dit leidt ook nergens toe, er bestaat geen enkele wetenschappelijk publicatie waarin de Global Warming hypothese wordt afgeleid, noch fysisch en mathematisch omschreven en bewezen. Al wat er is zijn wat losse hypothesen, ideën en proefjes op laboratoriumschaal die geen samenhangend bewijs vormen. Voor de AGW aanhangers wel zo makkelijk want op deze manier wordt falsifiëring bemoeilijkt (een pseudo-wetenschappelijke tactiek), er bestaat niet eens een AGW theorie. Roepen dat 'the science is settled' heeft dus eigenlijk geen waarde want de science er niet eens is, al probeert men het publiek anders te doen geloven.
We kunnen echter zelf wel een aantal logische toetsingen doen aan de voorspellingen van Global Warming en zaken die volgens de kenners het gevolg daarvan zijn.
1
Het is opmerkelijk dat rond de eeuwwisseling de term Global Warming ingewisseld en gelijk gesteld werd met het begrip 'klimaatverandering', een natuurlijk variabel proces dat nagenoeg sinds het bestaan van de aarde werkzaam is. We komen net uit de Kleine Ijstijd, warme en donkere Middeleeuwen en warme Romeinse periode. Slechts 12.000 jaar geleden kwamen we uit een glaciaal met enkele graden lagere temperaturen en 34 miljoen jaar geleden was het net als 70% van de verstreken 4550 miljoen jaar 10 graden warmer dan nu.
Al deze omstandigheden en veranderingen van het klimaat hebben helemaal niets te maken met de term Global Warming en de hypothese kan ook totaal niets hiervan verklaren, maar de naamsverandering werd gemaakt om het signaal van de naderende dalende temperaturen te kunnen omzeilen (ik stel dat het begrip klimaatverandering hierbij verkracht is). Men heeft dus hiermee echter, zei het in woordgebruik de 'theorie' gewijzigd en het verschijsel dat Global Warming direct kan falsifiëren (tegenspreken), namelijk "afkoeling" opgenomen in een nieuwe theorie resulterend in een "alles is mogelijke pseudo-theorie" die dus nutteloos is.
De verandering van de omschrijving en de implicaties maakt de AGW hiermee direct volledig gefalsifieerd. Ook werd door de naamsverandering en de implicaties hiervan afkoeling gelijk gesteld aan opwarming! De thermodynamica zegt dat dit duidelijk een tegengesteld verschijnsel is.
2
Vervolgens kijken we naar de gebruikte computermodellen. Het is evident dat deze modellen de wiskundige beschrijving van de AGW theorie in eenduidige algoritmen moeten bevatten anders heeft het geen nut er aan te beginnen, maar hier gaat het meteen al fout want zoals gezegd het wiskundig bewijs is er niet. Bestaande klimaatmodellen worden daarom aangepast naar believen. De eerste resultaten waren natuurlijk bedroevend en vervolgens is men tot op heden bezig met een voortdurende trial and error methode waarbij de modellen continu worden aangepast om de werkelijkheid te benaderen (en tevens de werkelijkheid aan de modellen wordt aangepast door temperatuurmetingen te 'corrigeren').
Deze modellen en de werkwijze hebben dus totaal geen wetenschappelijke basis, de mislukte simulaties worden continu aangepast en zoals gezegd elke aanpassingen van een (model)theorie maakt hem gefalsifieerd. De trial and error methode is een proces dat continu falsifieerbaarheid tracht te ontlopen. Nochtans komen de modellen niet significant overeen met de werkelijkheid, laat staan dat ze de temperatuurfluctuaties na het laatste glaciaal kunnen verklaren.
Voordat men begon met modelleren was tevens al lang onomstotelijk vast komen te staan dat klimaatvoorspellingen net als het weer nooit betrouwbaar kunnen zijn vanwege de deterministische Chaos waaraan niet lineaire processen zoals die van de atmosfeer onderhevig zijn. Daarnaast zijn uiterst belangrijke klimaatbepalers zoals de oceanen, wolken(vorming) en zonnevariaties niet eens in de computerspeeltjes opgenomen. Waarom? De processen hierin worden lang niet volledig begrepen laat staan dat ze te modelleren zijn, want ook hier spelen Chaos en turbulentie een hoofdrol.
Een normaal mens zou het niet in zijn hoofd halen om met dergelijke incompetente computergewrochten voorspellingen te doen voor het jaar 2050, maar een degelijk gestudeerde klimaatwetenschapper staat voor niets!
Echter, deze model-methode met zijn AGW voorspellingen is aldus compleet gefalsifieerd.
3
De basis van het broeikaseffect dat AGW moet veroorzaaken is heel simpel vast gelegd, meer CO2 = hogere temperatuur en het is nagenoeg de enige factor die een rol speelt volgens het IPCC (90%). Dit wordt overduidelijk in de IPCC rapporten gesteld met grafische voorstellingen, elke ppm CO2 toename verhoogt de temperatuur versterkt door neveneffecten (feedbacks). De zon, oceanen en wolken spelen geen rol in temperatuurveranderingen volgens het IPCC (een ontwijking, omdat deze zaken ver buiten de mogelijkheden van de modellen liggen), vulkaanuitbarstingen mogen wel mee doen.
Houdt in de gaten dat bovenstaande de kern is van AGW, want diverse lieden proberen de boel nu te misleiden door te stellen dat er pauses in de opwarming mogelijk zijn van 10 of 20 jaar. Absoluut niet, de AGW hypothese staat dit niet toe alleen opwarming is mogelijk zolang de CO2 concentratie niet daalt.
De temperatuur is al sinds 1998 bezig met een dalende trend ondanks een gestage toename van CO2, dus AGW is gefalsifieerd.
4
Versnelde zeespiegelstijging wordt ook als vaststaand feit vermeld, hogere temperaturen zorgen voor thermische expansie van de oceanen en versneld afsmelten van ijs. Vele andere bekende oorzaken worden terzijde gelegd net als het feit dat de zeespiegel al 12.000 jaar stijgt.
Metingen laten echter zien dat de zeespiegel ondanks de al duizenden jaren lange stijging de laatste drie jaar juist niet meer toe neemt maar afvlakt. AGW gefalsifieerd.
Laten we nog even kort wat andere beweringen na lopen:
- de oceanen warmen op (gefalsifieerd)
- orkanen worden krachtiger en nemen toe (gefalsifieerd)
- ijs op Groenland smelt sneller (gefalsifieerd)
- ijs op Antarctica smelt sneller (gefalsifieerd)
- ijs op Noordpool smelt sneller (gefalsifieerd)
- oceanen worden zuur (niet met huidige kennis vast te stellen, gefalsifieerd)
- er is een hotspot op 10 km hoogte (is er niet, gefalsifieerd)
- de opwarming is ongeëvenaard (dit is onmogelijk na te gaan, gefalsifieerd)
- Global Warming is global (het warmt niet overal op, gefalsifieerd)
- het kan natter of droger worden (slechts één is toegestaan, gefalsifieerd)
Tja, en dan te bedenken dat wetenschappers als Einstein en Feynman terecht stellen dat één gefalsifieerd feit al het einde van een theorie betekent. Het moge duidelijk zijn dat zij die klimaatwetenschappers worden genoemd in werkelijkheid niet meer dan AGW gelovigen of profeten zijn, een echte wetenschapper had hier al lang afstand van genomen.
Dan schijnt er nog de beroemde consensus onder wetenschappers te bestaan. Uit het voorgaande mag blijken dat er geen consensus in de wetenschap hoort te bestaan, een theorie is slechts in gebruik totdat ze gefalsifieerd is. Als wetenschap vast staat is er geen aanleiding meer tot enig verder onderzoek, en geloofden we nu nog steeds dat de zon rond de aarde draait.
Consensus is een politieke doelstelling en dooddoener, het veelvuldig gebruik van de term geeft wel duidelijk aan wie een grote vinger in de AGW zwendel heeft.
links
pseudoscience
in praise of the sceptics
wikipedia
categorie: AGW, broeikaseffect, falsifieering, fysica, modellen
Posted on: October 31, 2008
Boston - Wetenschappers van het MIT hebben een bijna gelijktijdige wereldwijde toename in methaanniveaus geregistreerd. Dit is de eerste toename in tien jaar, en wat de wetenschapers verbijstert is dat deze gegevens de theorieën tegenspreken die menen te verklaren dat de mens de voornaamste bron van toename voor dit broeikasgas is. Het duurt namelijk een vol jaar voor gassen gegenereerd in het industriële noordelijk halfrond het zuidelijk halfrond bereiken. Maar nu het niveau wereldwijd gelijktijdig gestegen is, wordt nu gedacht dat dit een onderdeel is van een natuurlijke cyclus van moeder natuur - en niet het rechtstreeks resultaat van een bijdrage door de mens.Methaan - machtige broeikasgas
De twee auteurs van een het stuk in Geophysical Review Letters van deze week, Matthew Rigby en Ronald Prinn verklaren dat tengevolge van de toename enkele miljoenen tonnen nieuw methaan in de atmosfeer aanwezig is.
Methaan vormt ongeveer een-vijfde deel van de broeikasgassen in de atmosfeer, maar het effect hiervan is 25 keer krachtiger dan dat van CO2. Methaan wordt afgebroken in de atmosfeer door de vrije radicale hydroxyl (OH) groep, een natuurlijk verlopend proces. Dit atmosferische reinigingsmiddel blijkt zichzelf te regelen en wordt verantwoordelijk gehouden voor lager gemeten methaanniveau in de atmosfeer in de agelopen tien jaar ondanks toevoeging door menselijke activiteiten.
Meer studie
Prinn zegt, "De volgende stap zal zijn het bestuderen [van deze veranderingen] met een atmosferisch omloopmodel. Het hoofddoel is de onderlinge rollen van toenemende methaanuitstoot versus afname in de atmosfeer vast te stellen. Schijnbaar hebben wij een mix van de beide, maar wij willen weten hoeveel van beide verantwoordelijk is voor de totale toename."
Een ding is duidelijk; wetenschap begint nu pas een idee te krijgen over vraagstuk van mondiale temperatuurverandering. Bevindingen als deze vertellen ons dat het veel te vroeg is om met zekerheid te kunnen zeggen dat de mens verantwoordelijk is voor dingen die door de politiek als "alarmerende veranderingen" worden verkondigd. Wij kunnen net zo goed door een natuurlijke cyclus van warmere en koudere tijden gaan - een cyclus die door diverse wetenschappelijke analyses van de Aarde al honderden duizenden jaren blijken te bestaan.
categorie: broeikaseffect