 |
| NIEUW 05-05, vanaf heden is er de rubriek Flitspost in de linker kolom. De links hier leiden naar een nieuwe pagina waar korte artikels geplaatst worden |
 |
- Voorspellingen zeespiegelstijging kunnen in de prullenbak
- Snelle klimaatveranderingen zijn niet te voorspellen
- Mann's hockeystick faalt na nieuwe statistische analyse
- Waarom we aan lagere temperaturen moeten gaan wennen
- Geen global warming in Nederland volgens GISS data
- De strijd tussen het weer en global warming
- Zonnevariaties verklaren groot deel van de opwarming
- Entropie, de tweede hoofdwet van de thermodynamica - 1
- Poolijs smelt niet sneller door temperatuur van de atmosfeer
- Afname zonnevlekken leidt tot meer orkanen
- Hoe kan er een broeikaseffect bestaan op de maan
- Het wereldprobleem van de onwetende Al Gore
- Klimatologen zonder zelfrelativering willen erkenning
- Windpatronen hebben grote invloed op poolijsomvang
- Broeikaseffect speelt geen rol in de 'faint early sun paradox'
- Hoe de overheid wetenschap corrupt heeft gemaakt
- De waarheid achter de voorbeeldige Duitse windenergie
- Zware milieuvervuiling voor uw fictieve groene energie
- Een uitleg van de radiative forcing
- Bewijs voor warmere interglacialen uit ijsboorkernen
- IJsomvang Noordpool nadert een nieuw jaarlijks maximum
- Professor Jaworowski, global warming is een leugen
- Opwarming is mogelijke indicatie voor een nieuwe ijstijd
- Een simpele uitleg van het broeikaseffect is niet zinvol
- Wanneer komt de ondergang van Global Warming
- Mathematische methode sluit blijvende Global Warming uit
- Phil Jones: geen significante opwarming sinds 1995 !
- De propaganda en activistische achtergrond van het IPCC
- Feedback CO2 uit koolstofkringloop veel lager dan aangenomen
- De vertaalslag van wetenschappelijk materiaal door het IPCC
- Warmte opname van de oceaan neemt sinds 2005 af
- Pachauri en zijn IPCC verstrengeld in Glaciergate
- Een simpel lesje over broeikasgassen voor beginners
- Video Global Warming the other side
- De falsifieerbaarheid van de Global Warming hypothese
- De Large Hadron Collider, zwarte gaten en de oerknal
- De wereld is weer gered want Kopenhagen was een fiasco
- Krijgen we een NASA-gate na CRU Climategate?
- Ian Plimer over CRU climategate en ons historisch klimaat
- Hadley CRU fabriceerde hockey stick voor Nieuw Zeeland
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](http://www.klimaatfraude.info/images/temp_vs-co2.jpg)
- Evidence for 6-10 C warmer interglacials
- Koersverlegging in onderzoek naar aards broeikaseffect
- De staat van klimaatonderzoek 2009
- Waarom wankelt de AGW hypothese
- Klimaatveranderingen in het Holoceen
- Klimaat verkeert niet in een crisis
- Analyse van dreigende opwarming
- Kun je met modellen voorspellen?
- Staat van klimaatonderzoek 2008
- Staat van klimaatonderzoek
- Klimatologie en de flogistontheorie
- Groenlandse ijsmassa neemt nog elk jaar toe
- De oceaan als thermostaat
- CLOUD nadert opstartfase
- Cosmic Rays and Climate, Jasper Kirby
- Verklarende site, The Cloud Mystery
- Brief summary on cosmoclimatology
- Cosmic Rays and Earth's Climate
- Svensmark_2007 Cosmoclimatology
- CLOUD experiment
- CERN, Cosmic rays and climate movie
- CERN, Cosmic rays and climate sheets
- Cosmic meddling with the clouds
- Kosmische straling zorgt voor Ozon afname
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Galactic Cosmic Rays are Drivers of Climate
- CFC's, Cosmic Rays and Global Warming
Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5
- Don Easterbrook projections
- SC24 Where are the sunspots?
- Abdussamatov, The Sun Defines The Climate
- New Little Ice Age Instead of Global Warming
- The Past and Future of Climate
- Livingston & Penn, Sunspots vanish by 2015
- Next solar cycles spell danger
- While the sun sleeps
- Forecasting Solar Cycle 24 and beyond
- Abdussamatov, project Astrometria
- Deep freeze around 2055-2060
- Millennium-Scale Sunspot Reconstruction
- Predicting Solar Cycle 24 and beyond
- Climate Models and the Evidence
- Climate Change Driven by the Ocean
- How Governments Corrupt Science
- Climate Change and its Causes
- The Missing Hotspot
- Global Warming: A Lie Aimed At Destroying Civilization
- United States Senate Report on Climategate
- Why the Greenland and Antarctic Ice Sheets are Not Collapsing
- Climate Money
- Holocene and recent temperatures from proxies
- Surface Temperature Records
- Spinning the Climate
- Climategate Analysis
- Environmen tal Effects of Increased CO2
- The Sun Still Rules Our Climate
- The Global Warming Scam
- CO2: The Greatest Scientific Scandal
- UN & IPCC Cancer of Global Warming
- Creation of the hockey stick
- Hockey stick is tweetraps fraude
stuur dit doorDe ijskappen smelten twee maal zo langzaam als gedacht.
#
Het afsmelten van de ijskappen van Groenland en West-Antarctica gaat ongeveer tweemaal zo langzaam als werd gedacht. Dit blijkt uit onderzoek van de TU Delft, SRON en het Jet Propulsion Laboratory. De wetenschappers publiceren hierover in het septembernummer van Nature Geoscience.
Het afsmelten van de ijskappen wordt sinds 2002 in kaart gebracht met metingen van de twee GRACE-satellieten. Deze detecteren vanuit de ruimte kleine veranderingen in het zwaartekrachtveld van de aarde. Deze veranderingen hangen samen met de precieze verdeling van de massa op aarde, waaronder ijs en water. Als ijs smelt en in zee terechtkomt, heeft dit dus invloed op het zwaartekrachtveld.
Op basis van dit principe kwamen eerdere schattingen voor de Groenlandse ijskap uit op 230 gigaton ijs per jaar dat smelt (dat is 230.000 miljard kilo). Dat resulteert vervolgens in een gemiddelde mondiale zeespiegelstijging van ongeveer 0,75 mm per jaar. Voor West-Antarctica bedroeg de schatting 132 gigaton per jaar.
Bij deze resultaten blijkt nu echter niet goed gecorrigeerd te zijn voor glacial isostatic adjustment, het fenomeen dat de aardkorst nog steeds opveert ten gevolge van het afsmelten van de grote ijskappen van de laatste grote IJstijd, zo’n 20.000 jaar geleden. Deze bewegingen van de aardkorst moet je meenemen in de berekeningen want deze verticale bewegingen veranderen de massaverdeling van de aarde en dus hebben ze ook invloed op het zwaartekrachtveld.
Onderzoekers van de TU Delft hebben de benodigde correctie nu, veel nauwkeuriger weten uit voeren. Ze deden dit met gecombineerde gegevens van de GRACE-missie, GPS-metingen op het land en oceaanbodemdruk-data. Hieruit blijkt bijvoorbeeld dat de bodem onder Groenland daalt, wat wellicht een aanwijzing kan zijn voor meer massa in het verleden.
Bert Vermeersen van de TU Delft: 'De correcties voor de deformaties van de aardkorst, hebben behoorlijke gevolgen voor de geschatte hoeveelheid ijs die jaarlijks smelt. We concluderen dat de smelt van de ijskappen op Groenland en West-Antarctica ongeveer twee maal zo langzaam gaat, als eerst werd gedacht.'
Ook de bijbehorende gemiddelde zeespiegelstijging door het smelten van de ijskappen, ligt lager.
Vooral voor Groenland vinden we een glacial isostatic adjustment model dat tamelijk sterk afwijkt van wat gewoonlijk wordt aangenomen. Maar er zijn momenteel te weinig data beschikbaar om dit onafhankelijk te verifiëren.
###Einde
Groenland en Antarctica stonden dus samen genoteerd voor 1,18 mm/jaar. Dit blijkt nu dus 0,39 mm/jaar te worden, oftewel 4 cm zeespiegelstijging voor de komende 100 jaar.
Tijd om de geldverslindende plannen van de Deltacommissie snel aan te passen.
Overigens stonden de ramingen voor Groenland al ter discussie, een studie die ik vorig jaar beschreef in De Groenlandse ijsmassa is groter en groeit nog steeds toonde aan dat er gewoon ijsgroei plaatsvindt.
categorie: ijs
Maar hoe geloofwaardig is dit beeld bij nadere beschouwing? Wel, we zullen zien dat dit in tegenspraak is met de werkelijke gegevens en fysisch gezien niet kan kloppen en eigenlijk zelfs een beschamende afgang voor de AGW klimatologie is.
Eerst kijken we naar een bekend overzicht (grafiek 1)
De afname begon zoals we zagen half Maart dus rond dag 80. We zien in de DMI grafiek dat de temperatuur van de atmosfeer dan gemiddeld echter slechts 244 Kelvin bedraagt, en dit is dus 29°C onder nul. De temperatuur is pas nu eind Juni net boven de 0 uit gekomen.
Maar dit is een fysische onmogelijkheid voor de AGW smelthypothese, hoe kan het ijs gaan smelten bij 29 graden onder nul? Er zit hier duidelijk iets goed fout in de AGW visie, dus wat gebeurt er nu werkelijk en hoe kan het ijs in Maart al gaan smelten.
Belangrijk is om te zien en onthouden dat de temperatuur op meetpunthoogte nooit hoger komt dan 1 a 2 graden boven nul en ze duikt half Augustus alweer onder 0, dus slechts gedurende twee maanden is de temperatuur op twee meter hoogte een graadje boven nul (vlak boven het ijs niet zoals we zullen zien).
En dit moet 9 miljoen vierkante kilometer ijs doen smelten? En dan hebben we het nog niet eens over het gigantische ijsvolume.
Om nader te beschouwen hoe het zit met de temperaturen bij het ijs kijken we naar een temperatuurprofiel dat als zodanig gemeten is door de onderzoeksgroep te Barrow in Alaska.
We zien op de x-as de gemeten temperatuur in °C en langs de y-as vervolgens zeewater vanaf 2,5 meter diep, de ijslaag en de lucht er boven tot een halve meter hoogte. (grafiek 3)
We zien hier duidelijk welke factor de temperatuur bepaalt van zowel de atmosfeer als de grenslaag water, namelijk het vriespunt van het ijs (aangezien het zout zeewater betreft is de evenwichtstemperatuur aan de onderkant ca. -1,8°C i.p.v. 0).
Het ijs zelf houdt de luchtlaag er vlak boven continu op 0 graden zoals we al in de DMI grafiek zagen (daar iets hoger vanwege meetpunt op 2 m hoogte). De atmosfeer krijgt geen kans van betekenis om het ijs te verwarmen, en we gaan nu bekijken waarom dit zo is.
Het water aan de onderkant kan het ijs in zekere zin wel doen smelten vanwege zijn veel grotere massa, warmtecapaciteit en geleidbaarheid dan die van lucht. De mate van afsmelten is verder afhankelijk van stroming.
Maar waarom controleert het ijs de temperatuur, de reden is dat ijs bij verandering naar de vloeibare fase niet van temperatuur verandert en dat voor deze faseverandering heel veel energie vereist is. Om één liter ijs te laten smelten is net zoveel energie nodig om water van nul graden te verwarmen tot 80 graden Celsius, dus bijna net zoveel energie om het tot het kookpunt te brengen.
Als de atmosfeer één liter ijs zou willen laten smelten is er maar liefst 260.000 liter lucht nodig van 1ºC die daarbij dan af zou koelen tot 0ºC. Daarna heeft deze enorme luchtmassa dan ook geen effect meer, alleen continue gigantische (warme) luchtverplaatsingen zouden het smeltproces weer enigzins op gang kunnen brengen.
Maar dit is nu juist het probleem, bedenk dat warmere lucht lichter is dan de koude lucht die vlak boven het ijs hangt en dus kan warmere lucht het ijs niet bereiken zonder dat deze koude grenslaag door extra krachten (turbulentie) geholpen wordt. Er is hier geen natuurlijke convectie mogelijk zoals bij het verdampingsproces van oceaanwater waarbij waterdamp automatisch stijgt door de dichtheidsverschillen door de atmosfeer.
Nu is het omgekeerde het geval, de zwaartekracht belemmert het warmtetransport via warmere lichtere lucht naar het ijs.
Het maakt in dit opzicht dus ook niet uit hoe warm de atmosfeer verder boven de grenslaag is. Een hogere temperatuur van de omringende atmosfeer heeft geen effect op het ijs. De enige mogelijkheid is nog dat de luchtlagen warmte via geleiding kunnen uitwisselen, maar lucht is nu juist een uiterst belabberde geleider en eerder een isolator (denk aan de thermopane ramen).
En zo komen we tot een belangrijke conclusie die lijnrecht tegenover de AGW filosofie staat: de atmosfeer (koude lucht) boven het poolijs is een isolator die het smelten van ijs door de atmosfeer tegen gaat, mondiaal hogere temperaturen kunnen geen invloed uitoefenen op het poolijs.
Dit is de reden dat we boven de tachtigste breedtegraad de gehele zomer een atmosfeertemperatuur zien die nagenoeg nul graden is, slechts horizontale luchtaanvoer kan de isolatielaag verstoren waarna ook deze snel tot nul afkoelt (1 op 260.000).
Na verloop van tijd vormen zich plassen smeltwater op het ijs, deze laag water is nog een extra weerstand tegen een eventuele invloed van de atmosfeer. Het bovenste laagje van het smeltwater kan door de zon verder opgewarmd worden en zelfs zorgen voor een hogere temperatuur van de er boven liggende atmosfeer.
Het smeltwater in contact met de ijslaag blijft nul graden.
Een proces wat ook onder droge omstandigheden nog plaats kan vinden is sublimatie van ijs, waarbij het direct overgaat naar de gasvormige fase. Hierdoor wordt veel energie aan de lucht onttrokken, per liter ijs is bijvoorbeeld meer dan 2 miljoen liter lucht van 1°C nodig.
Laten we eerst even wat gegevens verzamelen (tabel 1)
| zeewater | lucht | ijs | ||
| dichtheid (0 °C) | 1026 | 1,293 | 917 | kg/m³ |
| soortelijke warmte | 3930 | 1000 | 2200 | J/kg.K |
| warmtegeleidingscoëfficiënt | 0,61 | 0,024 | 2,1 | W/m.K |
| smeltwarmte | 334000 | J/kg | ||
| sublimatiewarmte | 2830000 | J/kg | ||
| totaal oppervlak max. | 14,0*10^6 | km² | ||
| totale massa | 1,4*10^21 | 5,2*10^18 | 2,6*10^16 | kg |
| totale energie | 1,6*10^27 | 9,7*10^23 | -8,7*10^21 | J |
Laten we nu eens kijken welke invloed het zeewater eventueel op het ijs kan uitoefenen in verhouding tot de atmosfeer.
We zien dat de de soortelijke warmte van zeewater 4 maal zo groot is als die van lucht, maar aangezien lucht een veel lagere dichtheid heeft is het verschil in energie inhoud per liter zeewater 3930/1000*1026/1,293 = 3100 maal zo groot.
De warmtegeleidbaarheidscoëfficiënt die aangeeft hoe goed het warmte geleidt is voor zeewater 25 maal zo hoog als die voor lucht, en daarnaast bezit de oceaan ook nog 1600 maal zoveel (warmte)energie als de totale atmosfeer.
Het is duidelijk dat het water enkele magnituden meer invloed op het ijs kan uitoefenen dan de lucht. De energieflux van de lucht is verwaarloosbaar t.o.v. die van het water.
Maar ook het zeewater is niet de factor die het smelten in gang zet, want de reden dat poolijs in de zomer smelt is zonne energie. In de eerste grafiek zagen we dat het ijs half Maart begint af te nemen, en dit is inderdaad het moment dat de zon er op komt. Zoals bekend is het op de pool de gehele winter donker, in Maart komt de zon op en blijft dag en nacht schijnen tot eind September. Dit is dan ook het moment dat we zien dat het smelten weer stopt.
Ijs neemt namelijk 30 tot 50 % van de zonne energie op, en dat is nu de energie die het ijs laat smelten. De cruciale factor bij het smeltproces is dat zonne energie iets kan wat andere de warmtebronnen niet kunnen, en dat is het ijs penetreren tot enkele meters diep. En dit is nu de reden dat aan het begin van het smeltseizoen het ijs al opwarmt tot het smeltpunt terwijl de atmosfeer nog in diepvriestoestand verkeert, dit hebben we in het begin bij grafiek 2 al gezien. De ijsomvang neemt al af terwijl de gemeten atmosfeertemperatuur nog min 29 graden is.
De warmte(energie) van water of lucht kan het ijs door geleiding slechts aan het buitenste oppervlaktelaagje benaderen, en wordt dan ook nog eens gehinderd door een grenslaagje dat net zoals het ijs nul graden is. En er moet een temperatuurgradient aanwezig zijn om warmte te kunnen transporteren (Q=k*A*ΔT, dus een temperatuurverschil tussen de beide media).
De stralingsenergie van de zon verwarmt de complete ijslaagdikte in één keer helemaal, en een temperatuurverschil met de omgeving is niet van belang en speelt geen rol. Straling is energieverplaatsing die alleen afhankelijk is van de bron, in dit geval de 5500°C van de buitenkant van de zon (Q=σ*A*T4).
In de winter blijft het ijs aan de onderkant in evenwicht met het zeewater (-1,8°C), aan de bovenkant kan het tot -40°C afkoelen door uitstraling van energie naar de ruimte tijdens de lange duisternis. Dan komt in Maart de zon op en warmt het ijs op tot 0°C waarna het gaat smelten terwijl de atmosfeer nog ver onder nul zit. En kijk eens wat er dan dus gebeurt, het ijs warmt de atmosfeer op van -29 naar 0. We hebben dan wel een systeem waarin natuurlijke convectie mogelijk is, koudere luchtlagen boven het ijs zakken naar de warmere lichtere laag op het ijs en worden opgewarmd.
Er vind dus in deze fase van Maart tot Juni opwarming van de atmosfeer plaats door het smelten van het ijs. Maar het betekent dus zelfs dat als er meer ijs ligt de opwarming van de atmosfeer ook sneller gaat, en uiteraard door meer zonneschijn/minder bewolking.
Als de atmosfeer in Juni door het ijs opgewarmd is tot nul, stopt dit proces en blijft het op deze temperatuur om reden die we eerder besproken hebben.
Wat over blijft van de AGW smelthypothese is niets, we constateren dat de fysica voor het grootste gedeelte van het smeltseizoen juist het tegenovergestelde vertelt. Voor het overige deel is er slechts een status quo, waarbij het opgewarmd smeltwater is dat dan de atmosfeer enigzins op kan warmen.
Het is dus altijd zo dat het eerder het ijsoppervlak is dat de atmosfeer opwarmt dan andersom.
Tijdens de periode dat de atmosfeertemperatuur wel boven nul ligt moet je het proces als volgt voorstellen. De zon stuurt een enorme hoeveelheid energie dwars door de gehele ijsmassa, dit komt niet als meetbare warmte vrij omdat gebruikt wordt om het ijs te doen smelten en tijdens smelten blijven het ijs en het smeltwater op nul graden en dit dwingt de er boven liggende atmosfeer om ook nul graden te blijven.
De energiestroom van de zon die veel groter is dan de andere energiestromen buiten de ijsmassa domineert het proces en legt de temperatuur vast.
Om het smeltproces op zich beter te kunnen begrijpen moeten we kijken naar de entropieverandering die (zoals bij elk proces) het stuurmechanisme is. Zie ook hier.
We kijken nog even naar een grafiek van Barrow (grafiek 4)
Aldus de eindconclusie : de zon bepaalt hoeveel ijs er smelt op de Noorpool.
Dit is direct en indirect, naast de directe zonnestraling speelt ook mee hoe ver het ijspak afdrijft naar het zuiden en hoe gebroken ijsschotsen zich opstapelen onder invloed van stroming en wind die indirect ook door de zon geinduceerd worden.
Arctic summer
categorie: ijs, thermodynamica
Kijk eerst eens naar de omvang van het ijs gedurende de laatste weken.
Vorig jaar om deze tijd was er even een hoogste omvang in de meetgeschiedenis van IARC-JAXA, maar nu zien we al ruim drie weken lang dat de omvang van het Noordpoolijs de hoogst gemeten omvang heeft.
Op zich niet wereldschokkend, zij het dat de AGW hypothese en zijn aanhangers al jaren verkondigen dat het poolijs steeds verder (en zelfs sneller) zal wegsmelten en binnen enkele jaren compleet zal verdwijnen.
2007-03-16 : Arctic sea ice may have reached a tipping point that could trigger a cascade of climate change.
2007-12-12 : Arctic summers ice-free 'by 2013'.
2008-03-01 : Expert: Arctic polar cap may disappear this summer
Na een dieptepunt in 2007 (met een oppervlak van toch nog 100 keer die van Nederland) sloegen de stoppen bij vele alarmisten door en wordt tot op heden door wisselende betweters een ijsvrije zomer mogelijk al vanaf 2013 voorspeld.
De realiteit is echter dat de omvang na 2007 tot heden steeds verder toeneemt, en is inmiddels nagenoeg het gemiddelde van 1979-2000 bereikt.
Een recent onderzoek belicht nu de versterkte afname van 2000 tot 2007, zie ScienceDaily:
In de afgelopen jaren hebben satellieten grote variatie in de ijsomvang op de Noorpool laten zien. Er is een behoorlijke afname over de laatste 30 jaar, met name in recente jaren.
Veel experts denken dat binnen enkele tientallen jaren de Noorpool ijsvrij zal zijn, het IPCC denkt dat dit misschien aan het einde van deze eeuw kan gebeuren. Maar hoeveel van de recente afname komt door klimaatverandering en hoeveel door andere factoren?
Een aantal jaren geleden vonden onderzoekers de "Arctische klimaat paradox". Sinds 1980 was er ijsafname te zien, dit verklaarde men met klimaatverandering en veranderingen in luchtdruk en luchtstromingen boven de pool. Men dacht dat de positieve fase van de Arctic Oscillation (AO) de voornaamste reden van de ijsafname was.
De AO wordt beinvloed door drie luchtdruksystemen boven de Azoren, IJsland en Noordelijke Grote Oceaan. Vanaf 2000 zit de AO in zijn negatieve fase en werd verwacht dat de ijsafname zou verminderen, maar toch nam het verder af.
Dit betekende dat er iets anders een rol moest spelen. Noorse onderzoekers ontdekten een grote verandering in het weerpatroon op de Noordpool die omstreeks 2000 begon, overeenkomend met de verandering in ijsafname. Ze begonnen nu de circulatiepatronen boven de Noordpool nader te onderzoeken.
Men vond dat deze patronen de snelle ijsafname na 2000 grotendeels verklaarde. Windrichting hangt af van de posities van grote hoge- en lagedrukgebieden. Maanden met erg lage ijsomvang en hoge temperaturen bleken overeen te komen met belangrijke variaties in windrichting.
Tot 2000 had de AO de grootste invloed op het winterijs, maar de verandering na 2000 hield in dat het weer en de wind door hoge- en lagedrukgebieden in Noord Rusland werden bepaald. De AO had veel minder invloed.
De verandering van windrichting zorgde ervoor dat de ijsmassa van de Noorpool weg geduwd werd in de richting van Groenland. Tegelijkertijd vormt zich ook minder nieuw ijs op de Noordpool als de wind door de Russische druksystemen bepaald wordt.
De onderzoekers concluderen dat men op moet passen om de ijsomvang te gebruiken als een maat voor de toestand van het klimaat. De ijsomvang is in hoge mate afhankelijk van de heersende windrichting, en kortstondige veranderingen zijn geen indicatie voor klimaatverandering op de Noordpool.
Ook moet men voorzichtig zijn om ijsafname te interpreteren als indicatie voor een ijsvrije Noorpool over 10 - 20 jaar.
##################
Opvallend is toch dat de continue toename van de omvang na 2007 niet genoemd wordt, maar het is duidelijk dat de voorspellingen van de alarmisten zonder kennis van zaken uit de grote duim gezogen is.
Bovenstaand onderzoek toont aan dat de versterkte ijsafname tot 2007 een oorzaak anders dan de gedoodverfde opwarming kent, en de toename vanaf 2007 gaat nog steeds tegen de AGW hypothese in.
categorie: ijs, media
Bovendien zien we dat de omvang nu het hoogst is van alle voorgaande metingen. Dus kunnen we in alarmistische stijl nu gaan roepen dat het Noorpoolijs groter in omvang is dan ooit, ook al wordt er met deze satelliet nog maar 5 jaar gemeten. Dit is namelijk precies wat het AGW kamp deed in 2007 door te beweren dat dit het laagste niveau ooit was, ondanks dat men totaal niets heeft om mee te vergelijken van voor het jaar 2000.
De media kopte deze nonsens zonder enig voorbehoud en het werd al snel gevolgd door de compleet absurde voorspellingen van een ijsvrije zomer in 2008. Helaas voor deze doemdenkers is vanaf dat moment juist een stijgende lijn ingezet, en in 2008 was er in werkelijkheid een minimum ijsoppervlak ter grootte van ca. 100 keer Nederland.
Bovendien zegt de zomerse ijsomvang nagenoeg niets over AGW opwarming. Ten eerste is de omvang in de zomer afhakelijk van hoe ver de ijsmassa naar het zuiden afdrijft door windpatronen, en dit was in 2007 inderdaad verder dan andere jaren volgens NASA.
Ten tweede is de invloed van de temperatuur van het zeewater enkele magnituden groter dan die van de atmosfeer, en zoals we weten wordt de temperatuur van het zeewater bepaald door de zon.
Verwacht niet in de reguliere media iets over het nieuwe maximum te horen.
categorie: ijs
Het onderzoek is gepubliceerd in Geophysical Research Letters door Marco Tedesco, een onderzoeker verbonden aan het Joint Center for Earth Systems Technology, onderdeel van NASA.
NASA heeft in 2007 en 2008 grote ijs afsmeltingen gemeld, maar als we nu naar de grafiek kijken blijken deze jaren ook al onder de standaard afwijking te liggen! Er is een duidelijk dalende trend vanaf 2004 te zien.
Vreemd genoeg is ditmaal het onderzoek van Marc Tedesco niet door NASA zelf naar buiten gebracht! Nee, ook NASA doet volop mee in de eenzijdige belichting.
Laat het duidelijk zijn dat de totale ijsmassa op Antarctica nog steeds toeneemt:
Dit is geen verassing als we naar het temperatuurverloop kijken:
Aangezien vast is gesteld dat ook de ijsmassa op Groenland nog steeds toeneemt, kunnen we weer rustig gaan slapen. Er komt geen buiten proportionele zeespiegelstijging, de laatste gegevens laten zelfs een totale afvlakking zien.
categorie: ijs
Na het minimum van 2007 zien we een stijging in 2008 gevolgd door een nog grotere stijging dit jaar. Dit lijkt in overeenkomst met de afkoeling van de oceanen in de laatste 4 jaren gemeten door ARGO, het smelten heeft namelijk weinig te maken met de atmosfeer maar des te meer met het omringende water.
In de media werd dit alles zorgvuldig vermeden door onheilspellend te schrijven dat het ijs de 'op twee na laagste' omvang had bereikt, terwijl men natuurlijk ook de 'op vijf na hoogste' had kunnen zeggen aangezien we toch over slechts acht jaar satellietmeting praten.
Tussen half April en half Mei dit jaar hadden de diverse media nog kunnen melden dat het Noordpoolijs de grootst gemeten omvang (satelliet data) van het decennium had bereikt, dit record werd echter volledig genegeerd.
In het volgende diagram kunnen we zien hoe goed de diverse experts het minimum voor September voorspeld hadden. Dit is gedaan in Augustus op basis van de data van Juli.
Dat ziet er dus niet goed uit. We zagen dat het minimum ongeveer 5.25 miljoen km² was, en niet één van de 14 experts komt op dit niveau of hoger. Het merendeel verwachte zelfs dat het oppervlak minder dan vorig jaar zou bedragen. Zie hier de waarde van dergelijke voorspellingen, slechts twee maanden in de toekomst.
Men mag toch verwachten dat de gemiddelde voorspelde waarde van 14 experts toch enigszins in de buurt komt van de realiteit, 15% te laag is gewoon absurd. Het is duidelijk dat groepsdenken in dogma's hier de objectiviteit heeft aangetast.
Laten we nog even kijken naar enkele andere voorspellingen:
- Dec. 2007, Noordpool ijsvrij in 2013. (tja, bomen knuffelaars)
- Juni 2008, Wetenschappers waarschuwen voor totaal ijsvrije Noordpool dit jaar.
- Juni 2008, Noorpool wordt ijsvrij dit jaar. Van het totaal ongeloofwaardig geworden National Geographic, jammer.
Dan stond op 5 September jongstleden terwijl het ijs alweer aangroeide Ban Ki-moon van de VN (IPCC) op de Noordpool nog keihard te beweren dat per jaar 100 miljard ton ijs weg smelt door Global Warming, en dat deze daardoor in 2030 ijsvrij zal zijn. Hij weet blijkbaar dus niet dat er in de winter weer (meer) nieuw ijs gevormd wordt.
categorie: ijs
Enkele kernpunten:
High-resolution regional climate modeling shows total annual precipitation on the Greenland ice sheet for 1958–2007 to be up to 24% and surface mass balance up to 63% higher than previously thought.
The total modelled precipitation (1958–2007 average) is 743 Gt/year (434 kg/m².year), 7 to 24% more mass than recent model-based estimates.
On northeast facing slopes, snowfall locally peaks at over 4000 kg/m².year, up to 60% higher than values resolved previously.
The modelled total amount of liquid water available for runoff (melt and rain) is 450 Gt/year. 45% of the available water is refrozen, significantly more than predicted by offline refreezing models. As a result, the range of reported total runoff values is smaller (232 to 307 Gt/year)
de rode lijn is totale ijstoename per jaar
Subtracting total runoff (248 Gt/y) and evaporation/sublimation (26 Gt/y) from total snowfall (697 Gt/y) and rainfall (46 Gt/ y) yields a total ice sheet SMB of 469 ± 41 Gt/yr (annual average for 1958–2007). This value is 32 to 63% larger than recent model based estimates for the same period. The uncertainty of ~9%.
The classic trend pattern that is expected in a warmer climate is evident, with increased snowfall in the interior, where increased temperatures are still below freezing, and enhanced runoff from the ablation zone?
Through the albedo effect, the low winter accumulation in 2006–2007 combined with high nearsurface air temperatures led to record melting in the summer of 2007, culminating in the lowest SMB value (178 Gt/y) since 1958. The relatively cold 2006–2007 winter enhanced springtime refreezing, limiting 2007 runoff to a value below the 2003 record. Increased winter accumulation led to a modest recovery of surface mass balance in 2008.
Conclusions
Our findings show that considerably more mass accumulates on the Greenland ice sheet than previously thought, adjusting upwards earlier estimates by as much as 63%. Since 1990, the Greenland ice sheet has decreased rapidly?, mainly caused by increased melting and runoff.
De grote openbaring in dit onderzoek: 469 miljard ton ijs komt er op Groenland elk jaar bij!! Er is in het geheel geen sprake van het wegsmelten van Groenlands ijs, het wordt juist elk jaar weer meer. Sinds het jaar 1979 waar in veel AGW temperatuurstatistieken wordt gestart en Global Warming volgens de alarmisten Groenlands ijs in gevaarlijk tempo doet verdwijnen, is in werkelijkheid de aanwas 23450 miljard ton geweest. In geen enkel van deze 50 jaren is er ook maar één geweest waar er een afname is opgetreden.
Het hele verhaal is uiteraard in een dusdanige vorm gegoten dat AGW toch ergens zijn onheilspellende werk verricht.
Zo staat er dat de opwarming zichtbaar is doordat er meer sneeuw valt en langs de rand er meer ijs smelt. Maar kijk, tot 1994 is er geen stijgende trend in de neerslag zichtbaar (blauwe lijn) en 1995 is zelfs opvallend laag. 1996 is duidelijk hoger (met ook een record ijstoename), maar het warmste jaar 1998 is niet opvallend hoog en van 2003 tot 2007 is er een scherpe daling.
Enige toename van afsmelten in de zomer is pas in 1998 te zien (1992 nog laagte record) en dit zet door tot heden, maar de globale temperatuur heeft juist een dalende trend ingezet na 1998.
Dan staat er in de conclusie dat de ijsmassabalans sinds 1990 snel is afgenomen. Dit is dus pure AGW indoctrinatie, alhoewel het totaal ijs jaar op jaar toeneemt tracht men dit feit ondergeschikt te maken, door de conclusie slechts te betrekken op de jaarlijkse schommelingen.
Als ik echter kijk naar deze balans zie ik echter direct een toename na 1990 met zelfs nog een record toename in 1996. Pas in 2006-2007 is er een significante daling, maar een dergelijk niveau zagen we ook al in 1966. Dus ook hier is niets bijzonders aan de hand, en hadden we toch nog een plus van 178 miljard ton ijs en dit komt overeen met een laagdikte van 10 cm.
Dus als u volgende keer op Discovery, NGC etc. weer een onbezonnen klimatoloog of eco-verbeteraar levensgevaarlijke capriolen ziet uithalen om de temperatuur te meten in een snel stromende moulin van smeltwater en dit vergezeld met diverse alarmerende kreten, weet u wat dit in werkelijkheid inhoudt ...... good for the show.
update 05/06/2010
In sommige externe links naar deze post wordt beweerd dat ik het rapport onjuist heb weergegeven omdat de rode lijn betekent dat er een afname van de ijsomvang is.
Dat krijg je als mensen hun oordeel vooraf al klaar hebben en niet lezen wat er staat en/of de Engelse taal niet beheersen.
De tekst en de grafiek zeggen duidelijk 'surface mass balance'. De lijnen geven geen totalen weer van de gehele ijsmassa maar slechts de variaties in massa per jaar. Dit is ook duidelijk te zien als je leest dat overal Gt/year staat en genoemde waarden in de grafiek ziet.
En als je even op google zoekt en geen moeite hebt om desnoods tonnen om te rekenen naar kubieke kilometers en massa om kan zetten naar volume is te zien dat laatst genoemde waarde op de rode lijn van 250 Gigaton die volgens sommige betweters de totale ijsmassa van Groenland is, zult vinden dat de totale massa in werkelijkheid 2700000 Gigaton is. Maar waarschijnlijk is dit voor de criticasters een te moeilijke opgave.categorie: ijs
Het betreft veelal satelliet waarnemingen die pas vanaf de jaren tachtig en later in werking zijn getreden.
Maar toch, we kijken hier naar de data van IARC_JAXA die gestart is in Juni 2002 en we zien dat op dit moment de gemeten ijsomvang groter is dan alle andere jaren in deze periode (rode lijn).
Denk nog even aan de beweringen vorig jaar zomer in de media dat al het Noordpoolijs verdwenen zou zijn, in feite is de omvang toen nog groter gebleven dan het jaar daarvoor en op het dieptepunt was dit nog altijd bijna 5 miljoen vierkante kilometer. Hier past Nederland ruim honderd keer in.
Maar volgens velen zal het dit jaar toch echt helemaal ijsvrij worden???
Maar dames en heren onwetende klimaatalarmisten, smeltend Noordpoolijs heeft niets te maken met de temperatuur van de atmosfeer. De warmte inhoud van de atmosfeer is veel te klein om de vereiste energie hiervoor te leveren, en bovendien is de wamtegeleidingscoëfficiënt ook nog eens 24 keer zo klein als die van water.
Het afsmelten wordt veroorzaakt door het temperatuurverschil met het zeewater, en derhalve zijn wijzigingen in de oceaanstromingen rond de Noordpool hiervoor verantwoordelijk. Zonnestraling kan tot honderd meter diep het oceaanwater opwarmen, maar de Infraroodstraling van de atmosfeer komt niet verder dan een milimeter diep, dus een factor 100.000 verschil. Dus wat is de energiebron die de oceaan temperaturen en stromingen drijft, de zon.
Dus onthoud :Het broeikaseffect kan de oceanen niet opwarmen en dus poolijs niet laten smelten!!
Hoe is de situatie op de Zuidpool? Hier was onlangs een stuk ijs afgebroken dat volgens de media een gigantisch stuk van het Antartisch ijs zou zijn, maar in termen van oppervlak betreft dit echter een ijsklontje om in termen van volume maar te zwijgen.
Bovenstaande grafiek die alleen betrekking heeft op het aandeel zee-ijs laat zien dat dit momenteel ruim een miljoen vierkante kilometer groter is dan gemiddeld en ook snel toeneemt. Zie ook hoe dit al vanaf 2007 behoorlijk oploopt in vergelijking met voorgaande jaren totaan het begin in 1979.
En kijk, ook hier zagen we vorig jaar al meer zee-ijs dan ooit gemeten.
Voor wat betreft het ijs dat op het vasteland van Antarctica ligt (90% van totaal), dit neemt altijd toe omdat de temperatuur hier op 3 kilometer hoogte altijd ver onder het vriespunt ligt. Het enige verlies zit in ijs dat onder de enorme druk van kilometers dik naar de buitenrand wordt geperst en hier in zee naderhand afbreekt en dus niet smelt.
Een natuurlijk proces dat al miljoenen jaren gaande is, en in de onwetende media bestempeld wordt als smeltend poolijs.
Zeespiegelstijging door smeltend ijs kunnen we voorlopig dus ook wegstrepen, als men nu bij de Deltacommissie zijn volle verstand ook gaat leren gebruiken zal dit een hoop onzinnige inspanning en geld uitsparen.
Wat bij sommigen ook niet bekend is; ijs dat in het water drijft zorgt niet voor stijging van het waterniveau bij smelting. De massa is al continu in evenwicht met het water volgens de wet van Archimedes.
categorie: ijs
categorie: ijs
categorie: ijs