 |
| NIEUW 05-05, vanaf heden is er de rubriek Flitspost in de linker kolom. De links hier leiden naar een nieuwe pagina waar korte artikels geplaatst worden |
 |
- Voorspellingen zeespiegelstijging kunnen in de prullenbak
- Snelle klimaatveranderingen zijn niet te voorspellen
- Mann's hockeystick faalt na nieuwe statistische analyse
- Waarom we aan lagere temperaturen moeten gaan wennen
- Geen global warming in Nederland volgens GISS data
- De strijd tussen het weer en global warming
- Zonnevariaties verklaren groot deel van de opwarming
- Entropie, de tweede hoofdwet van de thermodynamica - 1
- Poolijs smelt niet sneller door temperatuur van de atmosfeer
- Afname zonnevlekken leidt tot meer orkanen
- Hoe kan er een broeikaseffect bestaan op de maan
- Het wereldprobleem van de onwetende Al Gore
- Klimatologen zonder zelfrelativering willen erkenning
- Windpatronen hebben grote invloed op poolijsomvang
- Broeikaseffect speelt geen rol in de 'faint early sun paradox'
- Hoe de overheid wetenschap corrupt heeft gemaakt
- De waarheid achter de voorbeeldige Duitse windenergie
- Zware milieuvervuiling voor uw fictieve groene energie
- Een uitleg van de radiative forcing
- Bewijs voor warmere interglacialen uit ijsboorkernen
- IJsomvang Noordpool nadert een nieuw jaarlijks maximum
- Professor Jaworowski, global warming is een leugen
- Opwarming is mogelijke indicatie voor een nieuwe ijstijd
- Een simpele uitleg van het broeikaseffect is niet zinvol
- Wanneer komt de ondergang van Global Warming
- Mathematische methode sluit blijvende Global Warming uit
- Phil Jones: geen significante opwarming sinds 1995 !
- De propaganda en activistische achtergrond van het IPCC
- Feedback CO2 uit koolstofkringloop veel lager dan aangenomen
- De vertaalslag van wetenschappelijk materiaal door het IPCC
- Warmte opname van de oceaan neemt sinds 2005 af
- Pachauri en zijn IPCC verstrengeld in Glaciergate
- Een simpel lesje over broeikasgassen voor beginners
- Video Global Warming the other side
- De falsifieerbaarheid van de Global Warming hypothese
- De Large Hadron Collider, zwarte gaten en de oerknal
- De wereld is weer gered want Kopenhagen was een fiasco
- Krijgen we een NASA-gate na CRU Climategate?
- Ian Plimer over CRU climategate en ons historisch klimaat
- Hadley CRU fabriceerde hockey stick voor Nieuw Zeeland
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](http://www.klimaatfraude.info/images/temp_vs-co2.jpg)
- Evidence for 6-10 C warmer interglacials
- Koersverlegging in onderzoek naar aards broeikaseffect
- De staat van klimaatonderzoek 2009
- Waarom wankelt de AGW hypothese
- Klimaatveranderingen in het Holoceen
- Klimaat verkeert niet in een crisis
- Analyse van dreigende opwarming
- Kun je met modellen voorspellen?
- Staat van klimaatonderzoek 2008
- Staat van klimaatonderzoek
- Klimatologie en de flogistontheorie
- Groenlandse ijsmassa neemt nog elk jaar toe
- De oceaan als thermostaat
- CLOUD nadert opstartfase
- Cosmic Rays and Climate, Jasper Kirby
- Verklarende site, The Cloud Mystery
- Brief summary on cosmoclimatology
- Cosmic Rays and Earth's Climate
- Svensmark_2007 Cosmoclimatology
- CLOUD experiment
- CERN, Cosmic rays and climate movie
- CERN, Cosmic rays and climate sheets
- Cosmic meddling with the clouds
- Kosmische straling zorgt voor Ozon afname
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Galactic Cosmic Rays are Drivers of Climate
- CFC's, Cosmic Rays and Global Warming
Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5
- Don Easterbrook projections
- SC24 Where are the sunspots?
- Abdussamatov, The Sun Defines The Climate
- New Little Ice Age Instead of Global Warming
- The Past and Future of Climate
- Livingston & Penn, Sunspots vanish by 2015
- Next solar cycles spell danger
- While the sun sleeps
- Forecasting Solar Cycle 24 and beyond
- Abdussamatov, project Astrometria
- Deep freeze around 2055-2060
- Millennium-Scale Sunspot Reconstruction
- Predicting Solar Cycle 24 and beyond
- Climate Models and the Evidence
- Climate Change Driven by the Ocean
- How Governments Corrupt Science
- Climate Change and its Causes
- The Missing Hotspot
- Global Warming: A Lie Aimed At Destroying Civilization
- United States Senate Report on Climategate
- Why the Greenland and Antarctic Ice Sheets are Not Collapsing
- Climate Money
- Holocene and recent temperatures from proxies
- Surface Temperature Records
- Spinning the Climate
- Climategate Analysis
- Environmen tal Effects of Increased CO2
- The Sun Still Rules Our Climate
- The Global Warming Scam
- CO2: The Greatest Scientific Scandal
- UN & IPCC Cancer of Global Warming
- Creation of the hockey stick
- Hockey stick is tweetraps fraude
Posted on: August 04, 2010
In navolging van de verwachting van NOAA dat we de komende maanden flink in gemiddelde temperatuur gaan dalen, vond ik op de site van IOD eenzelfde verwachting van fors lagere temperaturen voor de periode van December tot Februari. Dat wil zeggen blauwtinten zijn lager dan het gemiddelde voor die periode.
stuur dit door
Zoals ik vorige week vermelde (De strijd tussen het weer en global warming) zijn er diverse factoren die nu onvermijdelijk zullen leiden tot lagere temperaturen, het is alleen afwachten hoeveel lager.
- El Nino is afgelopen en we krijgen weer een El Nina
- De PDO keert terug van de warme naar zijn 30 jaar koele fase
- De zon komt nog steeds niet goed op gang met cyclus 24
- De komende zonnecycli lijken steeds meer als die tijdens het Maunder minimum te worden
El Nino
El Nino is snel aan het aftakelen sinds begin 2010 zoals eerder hier beschreven. De laatste update laat een ferme daling van Nino3.4 zien, en dat de globale oceaantemperatuur hier met enige vertraging achteraan holt.
Deze daling van de zeewatertemperatuur heeft altijd gevolgen voor de wereldwijde temperatuur. De pieken zijn duidelijk terug te vinden in de UAH grafiek, de temperatuurtopper 1998 was duidelijk een El NIno effect alsook 2009 - 2010. En we zien hier dat de atmosfeer inderdaad sinds de laatste maanden ook aan een snelle daling bezig is.
de PDO
Maar een veel belangrijker omslag die in de oceaan plaats heeft gevonden en die langduring van invloed zal blijven, is de reversal van de PDO (Pacific Decadal Oscillation). De PDO heeft een cyclus van 60 jaar, en de overwegend warme fase heeft de temperaturen de afgelopen 30 jaar mede omhoog gestuwd. Deze warmte is onterecht toegeschreven aan global warming.
Dat is ook de voornaamste reden dat we nu allerlei onderzoeken met onnatuurlijke voorspellingen zien die ik besproken heb in De strijd tussen het weer en global warming. De alarmisten zullen zich in allerlei bochten gaan wringen om deze afkoeling warm te praten.
De PDO zal de komende 30 jaar voor een koelend effect op de atmosfeer zorgen.
Tijdens de koele fase van de PDO moesten we ons eind jaren '70 volgens de klimatologen voor gaan bereiden op de volgende ijstijd: 1974, NYT 1974, Scientists Ask Why World Climate Is Changing; Major Cooling May Be Ahead, Time magazine 1975, John Holdren in 1971, nu de Science Czar van Obama en vurig AGW aanhanger, hier een hele lijst van koud klimaatalarmisme, en de video clips in mijn Klimatologen voorzien nieuwe ijstijd binnen 200 jaar waarin Stephen Schneider optreedt en later ook ineens global warmer wordt.
Hieronder een overzicht van correlatie tussen de PDO en globale temperatuur.
De zon
En dan de zon, de verwachting in 2004 was dat SC23 door SC24 zou worden opgevolgd in 2007. Uiteindelijk werd het pas 2009 en met deze verschuiving werd ook de verwachtte intensiteit van SC24 flink naar beneden bijgesteld. Het maximum ging van 140 sunspots naar 80, en dit wordt waarschijnlijk nog lager.
SC24 komt nu nog steeds niet echt vlot. Na de start bleef het aantal zonnevlekken vanaf begin 2010 wat schommelen zonder omhoog te gaan, en ligt nu zo'n 20 punten achter op het schema. Dit zal NASA binnenkort nopen tot het weer verder verlagen van het verwachtte maximum.
de zonnecycli
Het is interessant om te kijken op de site van de 'layman's sunspot count'. Hier worden de zonnevlekken geteld op de manier zoals dit door de eeuwen heen gedaan is. Moderne technieken zijn nu in staat om meer kleinere vlekken te zien dan voorheen met een kijker het geval was, en zorgen voor een hogere telling in de hedendaagse opnames.
We zien hier het volgende:
Het niveau en verloop van SC24 lijkt veel op dat van SC5 die begon in 1798, en dat was het begin van een aantal opeenvolgende cycli met zeer lage activiteit. Dit betreft het Dalton minimum, een periode met lage zonneactiviteit tijdens de kleine ijstijd.
Dat SC24 lijkt op SC5 is niet onverwacht daar het past in het patroon van bekende langere cycli van de zon, in dit geval de de Vries cycle van 200 a 210 jaar. Maar als we nu nog eens 200 jaar terug gaan komen we terecht in begin 1600, het koudste deel van de kleine ijstijd.
Kijk hieronder voor het verloop van de solar cycles en daaronder de temperatuur.
De laag actieve cycli werden toen vanaf 1645 gevolgd door een periode van 70 jaar waarin er zo goed als geen zonnevlekken te zien waren (het Maunder minimum), en kijk naar het bijbehorende temperatuurverloop.
De vraag is of dit komende decennia ook mogelijk is?
Prof. de Jager stelt "dat de 21st eeuw gekenmerkt zal worden door een langdurige periode van zeer geringe zonsactiviteit. We verwachten ook dat de 11-jaarlijkse periode, die dit jaar begonnen is zich te ontwikkelen, een verlaat en laag maximum aan zonsactiviteit zal tonen, de prelude op de komende periode van minieme zonsactiviteit."
In 'The Forthcoming Grand Minimum of Solar Activity' van de Jager en Duhau zien we het volgende.
Na een lange actieve periode (Grand Maximum) die de laatste helft van de vorige eeuw heerste wordt nu een Grand Minimum verwacht van ruim honderd jaar, een langdurig zeer laag actieve zon.
Tot 2013 zit de zon nog in de transitie fase, het model gebaseerd op oscillaties in de zonnedynamo en de geomagnetische aa index laat zien dat een Grand Minimum voor de deur staat met als gevolg een lange periode met relatieve global cooling.
Na 1600 was er een Grand Minimum van 1620 tot 1724, normale osccillaties van 1724 tot 1924 en een Grand Maximum van 1924 tot 2009.
De huidige situatie kan vergeleken worden met die rond 1620 waarbij het Maunder minimum volgde op steeds zwakker wordende zonnecycli.
links
Wat gaat de zon nu doen met ons klimaat
De bevindingen en projecties van prof. Don Easterbrook
categorie: oceaan, temperatuur, zon
Posted on: February 01, 2010
Onderstaande grafiek van het NODC bijgewerkt tot Januari laat zien dat de warmte opname in de bovenste 700 meter van de oceaan aan het afnemen is sinds 2005.
Vergelijk dit eens met de volgende grafiek waarin tot 2009 de NODC trend en de voorspelling van GISS uit de hand Jim Hansen te zien zijn.
De GISS voorspelling zit er dus meer dan de helft naast en dat in slechts 6 jaar, onvoorstelbaar slecht en ontoelaatbaar voor een instantie die denkt tot het jaar 2100 vooruit te kunnen voorspellen.
De NODC trend werd t.e.m. 2009 nog vrijwel vlak weergegeven. Dat deze thans dalende is komt omdat NODC de data vanaf 2007 heeft gecorrigeerd, vanwege geconstateerde systeem fouten met ARGO (Levites et al. , 2009).
In 2003 zien we in de bovenste grafiek ook nog een behoorlijke sprong omhoog. Dit is het jaar dat het moderne ARGO meetsysteem met 3000 boeien in gebruik werd genomen.
Het is waarschijnlijk het koppelen met deze nieuwe gegevens die de vreemde sprong teweeg brengt, dergelijke oprispingen zien we bijna altijd in de klimaatgegevens opduiken als gegevens van moderne meetinstrumenten worden toegevoegd aan bestaande.
We zagen het ook bij CO2 metingen en atmosferische metingen gebeuren. Een onverklaarbaar fenomeen, data van verschillende bronnen aan elkaar lassen is nooit zonder problemen maar waarom verkrijgt men in klimaatland dan altijd hogere waarden?
Wat bepaalt nu eigenlijk de energie die in de oceaan wordt opgenomen? Dat is de zon, van het invallend zonlicht op het wateroppervlak wordt 3% weerkaatst en 97% reikt tot 100 meter deep en wordt omgezet in warmte. Tweederde van deze energie zorgt aan het oppervlak voor verdamping.
Dat verhoogde broeikasstraling door CO2 de oceaan opwarmt is een domme AGW-fabel, de langgolvige infrarood straling van de atmosfeer heeft een veel lagere energie en komt niet dieper dan een fractie van een milimeter. Dit is nog minder dan de grenslaag waar verdamping plaats vindt, en dat is het enige wat de infrarood straling dan ook kan doen; water verdampen.
Daar waar het wateroppervlak koeler is dan de bovenliggende atmosfeer kan de atmosfeer door warmtegeleiding de oppervlaktelaag van het water opwarmen, maar ook dit zal leiden tot waterverdamping en niet tot opwarming.
De bovenste 700 meter van de oceaan bezit al 50 maal zoveel massa als in de gehele atmosfeer. De specifieke warmte van water is 4 maal die van lucht, dus bezit deze laag water 200 maal zoveel warmte capaciteit als de atmosfeer (totale oceaan 1200 maal). Het is de oceaan die de atmosfeer verwarmt door verdamping en niet andersom.
We zien nu het effect van de afnemende zonneactiviteit, de zon voegt minder warmte toe aan de oceaan.
Links
How the oceans get warm
categorie: oceaan, straling, temperatuur
Posted on: April 11, 2009
Het is niet juist om opwarming alleen toe te schrijven aan CO2 volgens een analyse van amerikaanse klimaatonderzoekers. Variaties in temperatuur en droogte hebben duidelijke natuurlijke oorzaken.Wijzigingen in oceaanstromingen hebben voor een groot gedeelte van de opwarming gezorgd in de afgelopen decennia en ook voor bijna alle droogte perioden volgens het gerenomeerde amerikaanse NOAA weersinstituut.
De meeste klimatologen kijken tegenwoordig alleen nog maar naar CO2 en hebben geen oor meer voor suggesties m.b.t. natuurlijke oorzaken die ze meteen als niet wetenschappelijk terzijde schuiven aldus NOAA.
West Canada is twee graden warmer geworden maar Oost Canada in het geheel niet, dit komt door windpatronen die verband houden met oceaanstromingen in de Stille Oceaan.
Broeikasgassen kunnen voor opwarming zorgen, maar de vraag is hoeveel dan en waarom is het dan niet overal gelijk?
Het moet benadrukt worden dat we het klimaat niet zo goed begrijpen als we graag denken, betrouwbare metingen zijn er pas vanaf 1948 en satelliet metingen eind jaren '70.
Beleidsmakers moeten weten of natuurlijke veranderingen of vervuiling de oorzaak is van lokale situaties zoals de droogte in California en Texas.
Diverse regionen laten verschillende patronen zien, sommige in het Westen van de U.S. warmen op maar het Zuidwesten en Canada niet.
Oceanen hebben een enorme warmte-inhoud (4 miljoen keer zoveel als de totale atmosfeer!) en staan warmte en waterdamp af aan de atmosfeer die landinwaarts stroomt. Dit is waar het onderzoek zich op focust.
Sommige temperatuurveranderingen in Noord Amerika van de laatste 50 jaar zijn veroorzaakt door wijzigingen in de oceaanstromingen blijkt uit het onderzoek. De natuurlijke invloed is behoorlijk en heeft wellicht de helft van alle opwarming van Noord Amerika veroorzaakt.
Het onderzoek vond verder:
» een temperatuurstijging van 0,9 °C in de laatste 56 jaar.
» twee graden verschil tussen Oost en West. Dit verschil is niet wat we zouden verwachten als alleen CO2 de oorzaak zou zijn, dan zouden beide twee graden moeten stijgen.
» variaties in Noord Amerika worden hoogstwaarschijnlijk beïnvloed door de zeewatertemperatuur via atmosferische circulaties, vooral in de winter.
» het is onwaarschijnlijk dat toegenomen droogte veroorzaakt is door Global Warming, de schuld ligt bij verandering van oceaanstromen. De huidige droogte in Texas bijvoorbeeld worden veroorzaakt door de La Nina, een oceaanstroming die periodiek optreedt net zoals El Nino. Deze blokkeert vochtige lucht richting vasteland.
categorie: oceaan
Posted on: April 08, 2009
In de winter van 2007-2008 is de Warme Golfstroom sterker geworden in vergelijking met 2000-2006 volgens een artikel in Nature Geoscience.De verbaasde onderzoekers vroegen zich eerder af of opwarming de golfstroom afzwakte.
Koud water met hogere dichtheid (s.m.) in de Noord Atlantische oceaan zink naar beneden rond Groenland. Het pomp als het ware water in het onderste deel van de Thermohaliene Circulatie (het grote oceaantransport). Door dit weg stromende water wordt warm oppervlaktewater vanuit de tropen naar het noorden aangetrokken langs de bovenste stroom van de Thermohaliene Circulatie.
Dit proces helpt CO2 dat door oppervlakte water wordt opgenomen te transporteren naar diepere waterlagen (CO2 opname in koud water is groter). Het transporteert dus warm water richting Europa waardoor s'winters de atmosfeer door de oceaan warmer wordt gehouden, waardoor de temperaturen hier hoger blijven dan ze zonder de golfstroom zouden zijn (vergelijk dit bijvoorbeeld met Noord Amerika).
Het research team het Woods Hole Oceanographic Institution bestudeerden gegevens van een netwerk van meetstations in boeien rond Groenland van het Argo netwerk. De boeien (onderdeel van 3000 stuks) meten tot 2 km diep temperatuur en zoutgehalte van het water en sturen de data naar een satelliet.
Warm water in de Noord Atlantische Oceaan staat warmte af aan de lucht, koelt af en zinkt.
Door opwarming van de atmosfeer eind vorige eeuw was de stroom dalende koud water afgenomen, maar in de winter van 2007-2008 zonk het water voor het eerst sinds 1999 tot meer dan 1000 meter diep. Vanaf deze diepte wordt het meegenomen door de Thermohaliene Circulatie.
Het is volgens de onderzoekers te complex om toekomstige veranderingen in de stromingen te voorspellen.
De toename van de stroom koud water is zeker versterkt door de lagere lucht-temperaturen t.o.v. de voorgaande 7 jaren. Dit houd verband met de zg. Noord Atlantische Oscillatie (NAO), een wisselende cyclus in de atmosfeer met hoge en lage-drukgebieden. Nu waaide daardoor koude lucht uit Canada over de oceaan.
Analyse van satellietdata en boeien laat zien dat een grote hoeveelheid pakijs en zoet water tijdens de zomer van 2007 in de Labrador Zee terecht is gekomen. Dit bevroor weer in de winter waardoor het ijs verder van de kust kwam te liggen. Hierdoor kon koude lucht verder zuidelijk over het koude ijs trekken in plaats van over warmer oceaanwater, zodat het met lagere temperatuur bij de Labrador zee aan kwam. Het water kon daardoor meer afkoelen en dieper zinken.
Hiermee zorgde de grote hoeveelheid smelwater in de Labrador Zee voor meer afbraak van het ijs op de Noordpool hetgeen zorgde voor de sterke afname van poolijs in 2007.
Dus de afname van poolijs die meestal aan klimaat opwarming wordt toegeschreven helpt mogelijk de golfstroom op gang en het afvoeren van CO2 in de atmosfeer.
Hiermee lijkt een nieuwe negatieve terugkoppeling in het klimaatsysteem gevonden te zijn die temperatuurverhoging reduceert. Al Gore beweerde in zijn film dat de golfstroom zal stoppen, maar het tegenovergestelde lijkt dus te gebeuren.
Alle computer modellen nemen oceaanstromingen niet mee (veel te gecompliceerd) en ook geen temperaturen van het zeewater noch van de atmosfeer er boven, en dit bestrijkt zoals we weten maar liefst 70% van het aardoppervlak. Er is dus wel data maar dit wordt terzijde geschoven.
We worden geacht te geloven dat de globale temperatuur bepaald kan worden uit metingen op slechts ca. 10% van het aardoppervlak waarvan alle op het vaste land en bijna allemaal gelegen in stedelijk gebied onderhevig aan UHI hetgeen afwijkingen to +11°C kan betekenen.
categorie: klimatologie, oceaan