 |
| NIEUW 05-05, vanaf heden is er de rubriek Flitspost in de linker kolom. De links hier leiden naar een nieuwe pagina waar korte artikels geplaatst worden |
 |
- De strijd tussen het weer en global warming
- Zonnevariaties verklaren groot deel van de opwarming
- Entropie, de tweede hoofdwet van de thermodynamica - 1
- Poolijs smelt niet sneller door temperatuur van de atmosfeer
- Afname zonnevlekken leidt tot meer orkanen
- Hoe kan er een broeikaseffect bestaan op de maan
- Het wereldprobleem van de onwetende Al Gore
- Klimatologen zonder zelfrelativering willen erkenning
- Windpatronen hebben grote invloed op poolijsomvang
- Broeikaseffect speelt geen rol in de 'faint early sun paradox'
- Hoe de overheid wetenschap corrupt heeft gemaakt
- De waarheid achter de voorbeeldige Duitse windenergie
- Zware milieuvervuiling voor uw fictieve groene energie
- Een uitleg van de radiative forcing
- Bewijs voor warmere interglacialen uit ijsboorkernen
- IJsomvang Noordpool nadert een nieuw jaarlijks maximum
- Professor Jaworowski, global warming is een leugen
- Opwarming is mogelijke indicatie voor een nieuwe ijstijd
- Een simpele uitleg van het broeikaseffect is niet zinvol
- Wanneer komt de ondergang van Global Warming
- Mathematische methode sluit blijvende Global Warming uit
- Phil Jones: geen significante opwarming sinds 1995 !
- De propaganda en activistische achtergrond van het IPCC
- Feedback CO2 uit koolstofkringloop veel lager dan aangenomen
- De vertaalslag van wetenschappelijk materiaal door het IPCC
- Warmte opname van de oceaan neemt sinds 2005 af
- Pachauri en zijn IPCC verstrengeld in Glaciergate
- Een simpel lesje over broeikasgassen voor beginners
- Video Global Warming the other side
- De falsifieerbaarheid van de Global Warming hypothese
- De Large Hadron Collider, zwarte gaten en de oerknal
- De wereld is weer gered want Kopenhagen was een fiasco
- Krijgen we een NASA-gate na CRU Climategate?
- Ian Plimer over CRU climategate en ons historisch klimaat
- Hadley CRU fabriceerde hockey stick voor Nieuw Zeeland
- Emails van klimaatonderzoekscentrum Hadley CRU gehacked
- Kunnen we vaker een Maunder minimum verwachten?
- Hi-tech klimaatonderzoek, CERN start CLOUD experiment
- Klimaatconferentie in Kopenhagen aanzet tot wereldregering?
- Groeitempo van bomen beïnvloed door kosmische straling
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](http://www.klimaatfraude.info/images/temp_vs-co2.jpg)
- Evidence for 6-10 C warmer interglacials
- Koersverlegging in onderzoek naar aards broeikaseffect
- De staat van klimaatonderzoek 2009
- Waarom wankelt de AGW hypothese
- Klimaatveranderingen in het Holoceen
- Klimaat verkeert niet in een crisis
- Analyse van dreigende opwarming
- Kun je met modellen voorspellen?
- Staat van klimaatonderzoek 2008
- Staat van klimaatonderzoek
- Klimatologie en de flogistontheorie
- Groenlandse ijsmassa neemt nog elk jaar toe
- De oceaan als thermostaat
- CLOUD nadert opstartfase
- Cosmic Rays and Climate, Jasper Kirby
- Verklarende site, The Cloud Mystery
- Brief summary on cosmoclimatology
- Cosmic Rays and Earth's Climate
- Svensmark_2007 Cosmoclimatology
- CLOUD experiment
- CERN, Cosmic rays and climate movie
- CERN, Cosmic rays and climate sheets
- Cosmic meddling with the clouds
- Kosmische straling zorgt voor Ozon afname
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Galactic Cosmic Rays are Drivers of Climate
- CFC's, Cosmic Rays and Global Warming
Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5
- Don Easterbrook projections
- SC24 Where are the sunspots?
- Abdussamatov, The Sun Defines The Climate
- New Little Ice Age Instead of Global Warming
- The Past and Future of Climate
- Livingston & Penn, Sunspots vanish by 2015
- Next solar cycles spell danger
- While the sun sleeps
- Forecasting Solar Cycle 24 and beyond
- Abdussamatov, project Astrometria
- Deep freeze around 2055-2060
- Millennium-Scale Sunspot Reconstruction
- Predicting Solar Cycle 24 and beyond
- Climate Models and the Evidence
- Climate Change Driven by the Ocean
- How Governments Corrupt Science
- Climate Change and its Causes
- The Missing Hotspot
- Global Warming: A Lie Aimed At Destroying Civilization
- United States Senate Report on Climategate
- Why the Greenland and Antarctic Ice Sheets are Not Collapsing
- Climate Money
- Holocene and recent temperatures from proxies
- Surface Temperature Records
- Spinning the Climate
- Climategate Analysis
- Environmen tal Effects of Increased CO2
- The Sun Still Rules Our Climate
- The Global Warming Scam
- CO2: The Greatest Scientific Scandal
- UN & IPCC Cancer of Global Warming
- Creation of the hockey stick
- Hockey stick is tweetraps fraude
Posted on: January 31, 2009
In zijn boek 'Kosmisch Klimaat' bechrijft Henrik Svensmark zijn theorie over het verband tussen kosmische straling en de vorming van lage bewolking die het weer en klimaat beinvloeden.
stuur dit doorDe theorie verklaart hoe ijstijden en warme periodes elkaar af hebben gewisseld, maar Svensmark heeft ook empirisch bewijs verzameld middels laboratorium proeven.
De resultaten waren dusdanig dat enkele tientallen wetenschappers werken aan het grootschalige CLOUD onderzoek in het CERN onderzoekscentrum voor hoge energie fysica waar ook de Large Hadron Collider opgestart wordt.
De hoeveelheid kosmische straling die de stratosfeer van de aarde ontvangt verandert naargelang de sterkte van de zonnewind. Een minder actieve zon betekent meer kosmische straling en meer lage bewolking waardoor meer zonlicht weerkaatst wordt en de temperatuur op aarde daalt. Dit is naar het verleden toe zichtbaar te maken daar ook de vorming van Koolstof-14 en Beryllium-10 hierdoor varieert.
Â
Dit kunnen microscopische stofdeeltjes (zeezout) of Zwaveloxiden in de lucht zijn maar ook elektronen die voorkomen uit de botsingen van de kosmische straling met de atomen in de lucht.
Dus de kosmos (buiten de zon) heeft invloed op weer en klimaat zoals ik in deze post kort aanhaalde.
Op langere termijn is deze invloed nog groter als het zonnestelsel zich buiten het vlak van de melkweg beweegt en daardoor nog veel meer straling ontvangt. Een cyclus van 65 miljoen jaar.
Een recente publicatie in Geophysical Research Letters over een nieuw ontdekte relatie laat zien dat er nog meer kosmische invloeden bestaan:
--------------------------------------------------------
Gegevens van een detector voor kosmische straling in een ijzermijn in de US laten een opmerkelijke verband zien tussen de hoeveelheid straling en de temperatuur van de stratosfeer. Voor het eerst is door wetenschappers aangetoond dat dit verband gebruikt kan worden om zeer plotselinge weersveranderingen in de stratosfeer te lokaliseren die in de winter op het noordelijk halfrond plaats vinden.
Deze verschijnselen hebben een groot effect op de winterse temperatuur en Ozon boven de polen. De mogelijkheid om dit te lokaliseren en de frequentie er van te begrijpen is cruciale informatie voor de huidige klimaat en weer-modellen en om voorspellingen te verbeteren.
De onderzoekers analyseerden 4 jaren aan meetresultaten. Een significante relatie tussen de gemeten hoeveelheid straling en temperatuur werd duidelijk: mesonen uit kosmische straling vervallen tot muonen. Als de temperatuur van de atmosfeer toeneemt zal deze uitzetten zodat minder mesonen vernietigd worden door botsingen met de moleculen in de lucht zodat er meer langs natuurlijke weg zullen vervallen tot muonen.
Wat de wetenschappers verbaasde was de periodieke plotselinge toename van muonen in de winter maanden. Deze sprongen vinden in slechts een paar dagen plaats.
Onderzoek liet zien dat deze samen vielen met snelle pieken in de temperatuur van de stratosfeer met soms 40°C en die al bekend stonden als Sudden Stratospheric Warming. Dit gebeurt gemiddeld om de dag op onvoorspelbare tijdstippen.
Voorheen werd dit gemeten met weerbalonnen en satellieten maar nu kan met de stralingsdata tot 50 jaar terug het temperatuur verloop bekijken.
-------------------------------------------------------- einde
De huidige klimaatmodellen van het IPCC houden met bovenstaande zaken totaal geen rekening, zelfs de intensiteit van de zon en gerelateerde factoren worden als 'niet van invloed' afgedaan terwijl veel onderzoeken dit als duidelijk negatieve feedbacks aan wijzen.
Het onderzoek van Svensmark wordt dood gezwegen.
Het IPCC kan negatieve feedbacks niet gebruiken. Omdat CO2 alleen lang niet voldoende is om invloed te hebben op de temperatuur heeft men allerlei positieve feedbacks in de modellen gestopt om (achteraf) op de gewenste waarden uit te komen.
Maar afwezigheid van negatieve feedback zou betekenen dat het aardse klimaat hoogst instabiel is, en een eenmaal in gang gezette opwarming altijd onvermijdelijk voort blijft schrijden. Dit is te vergelijken met een bal boven aan een heuvel, zodra de bal gaat rollen blijft hij door gaan.
Dit is dus duidelijk niet het geval op aarde. Temperatuur schommelingen naar boven en beneden wisselen elkaar om de 30 jaar af, en verder naar het verleden zien we nog meer variaties die verband houden met de zonneactiviteit met diverse cycli totaan 1500 jaar.
Het is als een bal in een kom, laat hem ergens los en hij rolt omlaag langs het laagste punt en weer omhoog enz.
De evolutie van de laatste 500 miljoen jaar had nooit plaats kunnen vinden indien een dergelijk instabiel klimaat zou bestaan.
categorie: Uncategorized, kosmoklimatologie