 |
| NIEUW 05-05, vanaf heden is er de rubriek Flitspost in de linker kolom. De links hier leiden naar een nieuwe pagina waar korte artikels geplaatst worden |
 |
- De strijd tussen het weer en global warming
- Zonnevariaties verklaren groot deel van de opwarming
- Entropie, de tweede hoofdwet van de thermodynamica - 1
- Poolijs smelt niet sneller door temperatuur van de atmosfeer
- Afname zonnevlekken leidt tot meer orkanen
- Hoe kan er een broeikaseffect bestaan op de maan
- Het wereldprobleem van de onwetende Al Gore
- Klimatologen zonder zelfrelativering willen erkenning
- Windpatronen hebben grote invloed op poolijsomvang
- Broeikaseffect speelt geen rol in de 'faint early sun paradox'
- Hoe de overheid wetenschap corrupt heeft gemaakt
- De waarheid achter de voorbeeldige Duitse windenergie
- Zware milieuvervuiling voor uw fictieve groene energie
- Een uitleg van de radiative forcing
- Bewijs voor warmere interglacialen uit ijsboorkernen
- IJsomvang Noordpool nadert een nieuw jaarlijks maximum
- Professor Jaworowski, global warming is een leugen
- Opwarming is mogelijke indicatie voor een nieuwe ijstijd
- Een simpele uitleg van het broeikaseffect is niet zinvol
- Wanneer komt de ondergang van Global Warming
- Mathematische methode sluit blijvende Global Warming uit
- Phil Jones: geen significante opwarming sinds 1995 !
- De propaganda en activistische achtergrond van het IPCC
- Feedback CO2 uit koolstofkringloop veel lager dan aangenomen
- De vertaalslag van wetenschappelijk materiaal door het IPCC
- Warmte opname van de oceaan neemt sinds 2005 af
- Pachauri en zijn IPCC verstrengeld in Glaciergate
- Een simpel lesje over broeikasgassen voor beginners
- Video Global Warming the other side
- De falsifieerbaarheid van de Global Warming hypothese
- De Large Hadron Collider, zwarte gaten en de oerknal
- De wereld is weer gered want Kopenhagen was een fiasco
- Krijgen we een NASA-gate na CRU Climategate?
- Ian Plimer over CRU climategate en ons historisch klimaat
- Hadley CRU fabriceerde hockey stick voor Nieuw Zeeland
- Emails van klimaatonderzoekscentrum Hadley CRU gehacked
- Kunnen we vaker een Maunder minimum verwachten?
- Hi-tech klimaatonderzoek, CERN start CLOUD experiment
- Klimaatconferentie in Kopenhagen aanzet tot wereldregering?
- Groeitempo van bomen beïnvloed door kosmische straling
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](http://www.klimaatfraude.info/images/temp_vs-co2.jpg)
- Evidence for 6-10 C warmer interglacials
- Koersverlegging in onderzoek naar aards broeikaseffect
- De staat van klimaatonderzoek 2009
- Waarom wankelt de AGW hypothese
- Klimaatveranderingen in het Holoceen
- Klimaat verkeert niet in een crisis
- Analyse van dreigende opwarming
- Kun je met modellen voorspellen?
- Staat van klimaatonderzoek 2008
- Staat van klimaatonderzoek
- Klimatologie en de flogistontheorie
- Groenlandse ijsmassa neemt nog elk jaar toe
- De oceaan als thermostaat
- CLOUD nadert opstartfase
- Cosmic Rays and Climate, Jasper Kirby
- Verklarende site, The Cloud Mystery
- Brief summary on cosmoclimatology
- Cosmic Rays and Earth's Climate
- Svensmark_2007 Cosmoclimatology
- CLOUD experiment
- CERN, Cosmic rays and climate movie
- CERN, Cosmic rays and climate sheets
- Cosmic meddling with the clouds
- Kosmische straling zorgt voor Ozon afname
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Galactic Cosmic Rays are Drivers of Climate
- CFC's, Cosmic Rays and Global Warming
Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5
- Don Easterbrook projections
- SC24 Where are the sunspots?
- Abdussamatov, The Sun Defines The Climate
- New Little Ice Age Instead of Global Warming
- The Past and Future of Climate
- Livingston & Penn, Sunspots vanish by 2015
- Next solar cycles spell danger
- While the sun sleeps
- Forecasting Solar Cycle 24 and beyond
- Abdussamatov, project Astrometria
- Deep freeze around 2055-2060
- Millennium-Scale Sunspot Reconstruction
- Predicting Solar Cycle 24 and beyond
- Climate Models and the Evidence
- Climate Change Driven by the Ocean
- How Governments Corrupt Science
- Climate Change and its Causes
- The Missing Hotspot
- Global Warming: A Lie Aimed At Destroying Civilization
- United States Senate Report on Climategate
- Why the Greenland and Antarctic Ice Sheets are Not Collapsing
- Climate Money
- Holocene and recent temperatures from proxies
- Surface Temperature Records
- Spinning the Climate
- Climategate Analysis
- Environmen tal Effects of Increased CO2
- The Sun Still Rules Our Climate
- The Global Warming Scam
- CO2: The Greatest Scientific Scandal
- UN & IPCC Cancer of Global Warming
- Creation of the hockey stick
- Hockey stick is tweetraps fraude
Posted on: December 31, 2009
Onlangs heeft de LHC de meest krachtige botsingen in een deeltjesversneller ooit opgeleverd. Uiteindelijk zal de energie nog vijftien maal hoger moeten worden opgevoerd en de intensiteit van de protonenbundels een miljoen keer om uit de restanten na botsingen tussen protonen het zogenaamde Higgs-boson te vinden.
stuur dit door
Ten eerste wordt er al enige tijd geschreven over het mogelijke ontstaan van een soort micro zwart gat door de botsingen in de LHC die de hele aarde gaat verzwelgen, er is zelfs een proces gevoerd tegen de opstart van de LHC.
In realiteit is het zo dat sommige deeltjes vanuit de kosmische straling met miljoenen malen hogere energie botsen met onze atmosfeer, en effectief is de botsingsenergie dan nog tientallen malen hoger dan die in de LHC. Dit betekent dat in de bovenste luchtlagen dus ook micro zwarte gaten gevormd moeten worden die de aarde al lang geleden verzwolgen zouden moeten hebben.
Micro zwarte gaten zullen echter als ze al gevormd worden in een miniscule fractie van een seconde verdampen en totaal verdwijnen onder het uitzenden van zogenaamde Hawking straling. De massa aan protonen in de LHC = 2.5 x 10^-14 gram zou bij vorming van een zwart gat verdampen in 10^-66 seconden, en dit houdt in dat het fysisch niet kan bestaan omdat dit kleiner is dan de elementaire Planck-tijd van 5 x 10^-44 s. Een korter tijdsbestek heeft geen fysische betekenis.
Zelfs een kosmisch zwart gat van 100 ton zal binnen een seconde verdampen.
Een micro zwart gat zou miljarden malen kleiner zijn dan een normaal proton, en atomen zijn nog eens 100.000 keer groter dan het proton. Het probleem is dat een micro zwart gat gewoon te klein en te licht is om zich te gedragen zoals de echte kosmische zwarte gaten.
Fysici hebben berekend dat in het theoretische geval dat Hawking straling niet plaats zou vinden, een micro zwart gat na 3 miljard jaar (dan is er lang geen leven meer mogelijk op aarde) tot maximaal de omvang van een voetbal zou kunnen groeien.
Een zwart gat ontstaat namelijk uit een grote ster die aan het eind van zijn leven al het fusiemateriaal heeft opgebruikt (totaan ijzer). Hij moet echter wel zwaar genoeg zijn om daarna een zwart gat te kunnen worden en dat betekent minimaal 5 maal zwaarder dan onze zon (de Chandrasekhar-limiet) die dus nooit een zwart gat zal worden (deze zal een 'witte dwerg' worden). Deze gigantische massa zal door zijn zwaartekracht ineen storten tot een oneindig klein volume waarbij alle atomen worden 'gekraakt'. Er ontstaat een zogenaamde singulariteit met een oneindige dichtheid, met dus navenante zwaartekracht waar zelfs licht niet aan kan ontsnappen. Als daarna geen nieuwe massa in het gat valt kan deze door Hawking straling lichter worden (dit duurt echter langer dan het heelal oud is), maar als nieuwe materie toe stroomt zal dit hem nog krachtiger maken.
Om een idee te geven hoe het kan dat stermaterie die eerst uit gewone atomen bestond tot zo'n kleine omvang kan ineenstorten moeten we het volgende beschouwen. De atomen in de materie die wij in alles om ons heen zien, en waarvan bijvoorbeeld het bureaublad waar u nu aan zit uit hard en ogenschijnlijk dicht materiaal bestaat is in werkelijkheid voor het merendeel gigantisch leeg.
Stel voor dat in het geval van het Waterstofatoom het proton de zon is, dan strekt de baan van het enkele elektron (dat 1800 keer kleiner is) zich uit tot tien miljard kilometer dat is ver voorbij de baan van Pluto. Alles daar tussen in alle drie dimensies is leeg. Een atoom is (als we deze als deeltje beschouwen) dus een gigantische leegte. Bij de vorming van een zwart gat kun je voorstellen dat al deze leegtes worden samengeperst tot slechts een fractie van wat het voorheen was.
Vanuit de Kwantummechanica weten we dat we in dit geval de atoom-materie vanaf hier beter voor kunnen stellen als niets anders dan stralingsgolven (energie, E=mc²), en is het louter energie dat in het zwarte gat tot een oneindig klein volume geperst wordt.
Dit is dus hoe een echt zwart gat ontstaat, resulterend in een gigantische massa in een miniem volume met een gigantische zwaartekracht. Een micro zwart gat zou nul omvang, nagenoeg nul massa en dus nul zwaartekracht hebben en is dus behalve de naamgeving in niets te vergelijken met kosmische zwarte gaten.
Ten tweede zie ik telkens weer dat wetenschapsjournalisten schrijven dat de LHC de oerknal gaat na bootsen. Dit is absolute onzin, de oerknal ontstond uit een singulariteit die in niets te vergelijken is met twee botsende protonen. Sterker nog, tijdens de oerknal bestonden er geen protonen, die werden later (hoewel binnen de eerste seconde) gevormd.
Het is zo dat de kennis die men opdoet met de LHC weer gebruikt kan worden in het onderzoek naar het ontstaan van het heelal, zoals wat voor deeltjes waren er in welke stadia en wat is donkere materie. Sinds enkele decennia is er veel meer samenwerking tussen deeljes- en astrofysica omdat het onderzoek van het kleine en het grote van elkaars kennis kunnen profiteren. Zodoende kunnen de resultaten van de LHC astrofysici vooruit helpen om de omstandigheden steeds verder terug in de tijd naar de Oerknal te ontrafelen, maar stellen dat de LHC de oerknal na bootst is media science die helaas veel mensen een verkeerd idee geeft.
Het Voornaamste doel van de LHC is dus het vinden van het Higgs-boson. Fysici hebben al decennia een Standaardmodel waar de tot nu toe ontdekte materie-deeltjes op logische wijze gegroepeerd zijn.
Het Higgs-boson zou deeltjes massa moeten geven, en is nog niet aangetoond omdat het waarschijnlijk zelf een veel grotere massa heeft dan ander deeltjes en oudere deeltjesversnellers niet genoeg energie kunnen genereren om het te kunnen creëren. De LHC moet dit wel kunnen.
Daarnaast hoopt men meer te weten te komen over de aard van donkere materie die in het heelal aanwezig moet zijn om de baanbeweging van sterren in sterrenstelsels te kunnen verklaren.
Uiteindelijk blijven we dan nog steeds zitten met de vraag hoe het zit met de vierde universele kracht, de zwaartekracht. Het blijft onbekend wat de oorsprong van deze kracht is, en aangezien de relativiteitstheorie en kwantummechanica elkaar op dit punt bijten zal een verdere unificatie hier niet werken en zal een nieuw pad gezocht moeten worden (kandidaten zouden de Stringtheorie en M-theorie moeten zijn).
categorie: Uncategorized, fysica, kosmos, media