Posted on: February 10, 2009
stuur dit door
Als aanvulling op eerdere
posts waarin ik aan heb gegeven dat de wereld rekening moet gaan houden met dalende temperaturen volgt hier een samenvatting van een artikel geschreven door de Nederlandse
Prof. dr. C de Jager;
Zonne-variabiliteit wordt aangedreven door de interne dynamo hetgeen een non-lineair systeem is. Wij hebben een fysisch-statistische methode voor verwachtte zonne-activiteit ontwikkeld dat hier rekening mee houdt.
De methode is bebaseerd op algemeen bekende bewegings kenmerken van de dynamo en recente ontdekte eigenschappen van zonne-variabiliteit over langere termijn.
Regelmatigheden in oscillaties over de laatste duizend jaar maken het mogelijk om deze verwachting te maken.
We zien dat de zon van een zg. Groot Maximum over gaat in een andere fase. Deze overgang is begonnen in 2000 en eindigt naar verwachting rond het maximum van zonne-cyclus nr. 24 in 2014.
Hierna zal een periode met lagere zonne-activiteit beginnen. Die periode zal overeenkomen met oscillaties zoals die optraden tussen 1730 en 1923. De eerste kan zelfs zo sterk negatief worden als rond 1810, en in dat geval kan een Groot Minimum ontstaan zoals het Dalton-minimum.
Deze lage activiteit wordt verwacht op zijn minst één
Gleissberg cyclus te duren (60-100 jaar)!
--------------------------------------------------------------------------------------
Zie een overzicht van zonnevlekken vanaf 1600
De periode vanaf 1600 tot 1750 laat een lange periode van vrijwel afwezigheid van zonnevlekken zien (Maunder minimum) en een volgende rond 1800 (Dalton minimum). Deze periode is wat men nu de "kleine ijstijd' noemt, een periode met zeer strenge winters.
Ga naar hoofdpagina Klimaatfraude
<< Previous Post || Next Post >>
categorie:
Uncategorized,
zon