Posted on: March 17, 2009
stuur dit door
In deze video haalt de Europese ruimtevaartorganisatie ESA het belang aan van onderzoek naar
kosmische invloed op klimaatverandering.
De zonnewind vormt een beschermend magnetisch veld (heliosfeer) tot buiten de planeetbanen, die kosmische straling van o.a.
Supernovae reduceert. Maar de sterkte van de zonnewind varieert met de activiteit van de zon.
De
kosmische stralingsdeeltjes botsen met de atmosfeer, resulterend in ionisatie en wolkenvorming. Dus meer CR geeft meer wolken die zonlicht reflecteren en de temperatuur op aarde reduceren.
Cluster II bestaat uit 4 satellieten die de magnetosfeer van de aarde bestuderen in reactie met kosmische straling.
SOHO bestudeert het zonne-oppervlak m.b.t. zonnestormen, de zonnewind en röntgen en UV-straling.
Op het einde zien we Henrik Svensmark auteur van
Kosmisch Klimaat, bij de experimentele nevelkamer.
Svensmark benadrukt dat het niveau van kosmische straling tijdens de
Kleine IJstijd duidelijk hoger was dan tegenwoordig (deze data is gemakkelijk te herleiden uit diverse proxies van b.v. koolstof-14 en beryllium-10).
Ga naar deze
link voor een uitgebreide uitleg van Svensmarks onderzoek!
Ga naar hoofdpagina Klimaatfraude
<< Previous Post || Next Post >>
categorie:
Uncategorized,
kosmoklimatologie