Posted on: May 24, 2012
stuur dit door
Bob Tisdale schrijft over een blunder van
Gavin Schmidt (RealClimate, NASA, GISS) aangaande de projecties voor oceaanwarmte. De voorlaatste update zag er als volgt uit.
Een grote afwijking van GISS ten opzichte van de zwarte lijn van global (NODC) OHC 0-750m, zijnde de gemeten waarden. De GISS projecties vliegen hier door het plafond.
De laatste update ziet er echter heel anders uit.
De hele zaak is in elkaar geklapt. De reden hiervan is dat Schmidt de data van James Hansen interpreteerde als een energiehoeveelheid die alleen op het oceaanoppervlak betrekking had, terwijl deze in feite betrekking heeft op het totale aardoppervlak. Hierdoor kreeg zijn grafiek een afwijking van maar liefst 46%.
De oceaanwarmte blijkt dus niet te versnellen maar af te vlakken. Er lijkt dan nog wel een plotselinge stijging te hebben plaats gevonden in 2003, maar dit is vervuiling door koppeling van verschillende databronnen. In 2003 is men namelijk overgegaan op het hypermoderne
ARGO systeem bestaande uit 3000 zelfstandig opererende sondes. Deze grootschalige dataverzamelaars zijn onverenigbaar met de oude emmertjes water methode.
Als de grote stijging in 2003 werkelijkheid zou zijn, dan zouden we deze uitzonderlijke sprong ook moeten zien in de zeespiegelstijging, door de expansie van het zeewater.
En die is er dus niet.
<< Previous Post || Next Post >>
categorie:
Uncategorized