Posted on: December 01, 2009
stuur dit door
Professor Ian Plimer deed ook zijn zegje over
climategate, maar nog veel interessanter was zijn prachtige uiteenzetting over de historische achtbaan van het klimaat en hoe we de huidige rimpeltjes in perpectief moeten zien en leren van het verleden.
Klimaat wordt veroorzaakt door diverse grotere en kleinere cyclische invloeden van velerlei aard met daarop weer andere toevallige invloeden gesuperponeerd, resulterend in regelmatige cyclische (sinusoidale) schommelingen met wisselende amplitude. En dat klimaat verandert continu en altijd!
Ian Plimer:
Misschien is het geruststellend om te geloven dat wetenschap een absolute discipline is, immuun voor rages, fanatici en fraude. Niet beïnvloed door extremisten, evangelisten, heil-zoekers en dwepers, maar dat het is niet. Ze is net zo kwetsbaar voor gevestigde belangen en vooroordelen van haar beoefenaars als elke ondernemingsvorm of politieke partij.
Ongemakkelijke waarheden worden onderdrukt en dubieuze bewijzen krijgen overmatige aandacht.
Nergens is dit meer verontrustend en duidelijk dan in de wetenschap van de klimaatverandering. Een onderzoeksgebied dat zo zwaar gepolitiseerd is geworden dat tegenover elkaar liggende groepen benoemd worden in termen van religie: gelovigen en niet-gelovigen.
Degenen die geloofden dat wetenschappers onophoudelijk zoeken naar de waarheid zullen geschokt zijn door het rumour aangewakkerd door een hacker die bezit nam van e-mails verzonden door het personeel van de universiteit van East Anglia.
Er wordt gezegd dat de e-mails, uitgewisseld door de leden van de universiteits Climate Research Unit (CRU) aantoonden dat statistieken waren gefingeerd door gebruik van 'trics' en dat materiaal dat niet paste bij de computermodellen voor klimaatverandering zoals deze geleverd worden aan het IPCC terzijde gelegd was.
In mijn boek
Heaven And Earth, zinspeelde ik op het bestaan van dit soort van activiteiten en werd hiervoor aan de schandpaal genageld door degenen die alles te winnen hebben bij het op gang houden van de klimaatveranderings vetpot. Want dat is wat het geworden is.
Sensationele theorieën worden gemaakt door wetenschappers die zich hebben ontwikkeld tot professionele alarmisten die invloed kunnen uitoefenen op het IPCC, en beloningen, onderzoek subsidies en roem oogsten. Het probleem is dat de enige manier voor deze kleine elite kliek van klimaat kameraden in de UK en VS om deze positie te beschermen (en het verkondigen van hun boodschap van kommer en kwel) is om de geologie, archeologie, geschiedenis, astronomie- en zonnewetenschap te negeren. Dit zijn dingen die niet kloppen.
De realiteit is dat de Aarde het allemaal al eerder heeft meegemaakt, ze heeft slechter meegemaakt maar ze is er nog steeds, resoluut hier en vandaag. De klimaatveranderingstheorie en de sombere prognoses die door de voorstanders gegeven worden zijn gewoon fout.
Kijk eens naar de feiten. De aarde is een warme en natte broeikasplaneet. Er heeft minder dan 20 procent van haar bestaansgeschiedenis ijs op het oppervlak gelegen, en in het geologische verleden zijn er zes grote ijstijden geweest.
Vijf van de ijstijden kenden een veel hoger atmosferische
CO2 concentratie dan nu. Dus kooldioxide kan vroegere klimaatveranderingen niet hebben veroorzaakt . Integendeel, de vroege aarde bevatte 100 keer meer koolstofdioxide in de atmosfeer dan nu - en toch is er geen onomkeerbaar broeikaseffect geweest, en geen tipping points of zure oceanen.
De oorspronkelijke bron van de twee belangrijkste broeikasgassen, waterdamp en kooldioxide, waren vulkanen. Waterdamp is nu nog steeds het belangrijkste broeikasgas. Zodra de oceanen gevormd waren en er leven verscheen werd koolstof gerecycled tussen de oceanen, de atmosfeer, de grond, het leven en gesteenten. Koolstofdioxide is voedsel voor de planten en bomen, en niet een vervuilend gas.
Menselijke activiteiten produceren slechts drie procent van de CO2 uitstoot per jaar. Eén vulkanische oprisping kan die hoeveelheid in een dag uitspuwen. Kooldioxide heeft een zeer korte levensduur in de atmosfeer en wordt geabsorbeerd door natuurlijke processen die al miljarden jaren plaats vinden.
Bij de normale absorptiesnelheid kan het atmosferische CO2 gehalte niet verdubbelen, zelfs als we alle fossiele brandstoffen op aarde verbranden.
In de afgelopen tijden is CO2 langs natuurlijke weg geabsorbeerd in van alles van kalksteen riffen tot in de bodem, rotsen en levende dingen. Kalksteen bijvoorbeeld is een veel voorkomend gesteente en bevat 44 procent CO2.
Het oplossen van CO2 in de oceaan heeft nog nooit geleid tot verzuring. De constante chemische reacties tussen oceaanwater en de sedimenten en rotsen op de zeebodem hebben de oceanen altijd alkalisch (basisch) gehouden. Als we de gesteenten op de zeebodem kwijt zouden raken dan zouden de oceanen zuur kunnen worden, maar dat kun je dus wel vergeten!
We zitten nu nog steeds in een ijstijd die al 34 miljoen jaar geleden is begonnen, en met een klimaat aangedreven door onder andere de baan van de Aarde, de toestand van de Zon, oceanen en vulkanen. Het is essentieel om de tijdspanne in geologische zin te aanschouwen, het is een veel dikker boek dan de gedetailleerde pagina's waarop we ons volgens de onheilsprofeten zouden moeten concentreren.
Er zijn lange periodes van warmte geweest binnen de huidige ijstijd, maar de ijskappen smolten niet weg. Ze groeiden aan en namen weer af, net zoals de ijskappen nog steeds doen.
Oude klimaatomstandigheden kunnen worden onthuld door diep in het Antarctische ijs te boren naar monsters van iets wat duizenden jaren geleden sneeuw was. Deze laten klimaatcycli zien met temperatuurpieken die ten minste 800 jaar vóór lopen op de pieken in CO2.
Dus klimaatveranderings alarmisten die beweren dat CO2 klimaatverandering stuurt zetten de waarheid op zijn kop, de stijging van atmosferische kooldioxide gehalte volgt op temperatuur stijging.
Klimaat is cyclisch. De huidige cycli volgen een patroon van ongeveer 90.000 jaar van zeer variabele glaciale omstandigheden, gevolgd door ongeveer 10.000 jaar van getemperde interglaciale condities. Het huidige interglaciaal begon meer dan 12.000 jaar geleden. We zitten nu tegen een volgende glaciatie (ijstijd) aan.
Aan het einde van de laatste glaciatie schommelde de temperatuur wild. Op een gegeven moment was er een natuurlijke temperatuurstijging van 15 °C in 20 jaar tijd. Dat is pas global warming, maar de mensheid bloeide.
De piek van het huidige interglaciaal was 6000 jaar geleden, toen was de zeespiegel ongeveer twee centimeter hoger dan nu en de temperaturen waren 5 °C hoger. De snelheid en toename van de huidige temperatuursverandering is niet anders dan vroeger.
De
zeespiegel steeg met 2 cm per jaar tussen 12.000 en 6.000 jaar geleden (nog steeds deel van het huidige interglaciaal) een mate van verandering die veel groter is dan wat we nu waarnemen.
Tijdens de laatste glaciatie, zakte de bodem daar waar er ijs lag. Die bodem komt nu nog steeds omhoog, zo zijn bijvoorbeeld Schotland en Wales stijgende en het oosten van Engeland zinkt (ook Scandinavië komt omhoog en Nederland daalt). Tijdens de laatste glaciatie liepen mensen vanuit het Europees vaste land naar Engeland, van Rusland naar Alaska en van Papoea-Nieuw-Guinea naar Tasmanië. Het Kanaal was slechts een rivier.
Tijdens vorige interglacialen bloeiden de koraalriffen en ander leven. Elke keer dat de zeespiegel steeg breidden de koraal atollen zich uit. Dit mag een verrassing zijn voor degenen die gevoed worden door het dieet van de klimaatalarmisten, maar het is niets nieuws: Charles Darwin schreef er al over in 1842.
Er zijn klimaatveranderingen op kleinere schaal geweest tijdens het huidige interglaciaal. Sommige zijn cyclisch en worden gestuurd door zonne, oceaan, getijden en orbitale cycli. Andere, zoals door vulkanisme gedreven veranderingen zijn willekeurig.
Het leven bloeide tijdens de warmere tijden en moest lijden in koelere tijden. De oude grote beschavingen stortten in juist tijdens de koele perioden.
Het was zo warm tijdens de 600 jaar durende 'Romeinse Warme Periode' dat druiven in Engeland werden verbouwd totaan Hadrian's Wall in het noorden. De zeespiegel steeg niet en ook het poolijs verdween niet. Sommige alpen gletsjers verdwenen, om later weer te verschijnen.
De koude Donkere Middeleeuwen volgden, met honger, ziekten zoals de pest en een ongebreidelde massale ontvolking door sterfte.
Daarna volgde een 400 jarige warme periode. De Vikingen verbouwden gerst en tarwe, en fokten runderen en schapen in delen van Groenland die nu onbewoonbaar zijn. Tijdens deze 'Middeleeuwse Warme Periode' was er zoveel meer rijkdom dan voorheen gegenereerd door generaties van betrouwbare oogsten dat de grote kloosters, kathedralen en universiteiten werden gebouwd.
Toch steeg ook toen de zeespiegel niet en de ijskappen gingen niet verloren. En het belangrijkst is, mensen kunnen de Romeinse en Middeleeuwse warmte niet hebben veroorzaakt door CO2 uitstoot want er was geen industrie.
De Kleine IJstijd volgde. Wederom was er hongersnood, ziekte en ontvolking. Markten werden op het ijs van de Theems gehouden tot 1820. De Kleine IJstijd eindigde in 1850. Het is dus geen wonder dat de temperatuur is toegenomen in de afgelopen 150 jaar, dit is wat er altijd gebeurt na een koude periode het is een cyclus.
De temperatuurstijging was niet constant. Er was opwarming van 1860 tot 1880, afkoeling van 1880 tot 1910, opwarming van 1910 tot 1940, afkoeling van 1940 tot 1976, opwarming van 1976 tot 1998 en afkoeling vanaf 1998 tot heden.
Elke opwarming verliep in hetzelfde tempo. Er was pas tijdens de opwarming 1976 tot 1998 sprake van CO2 toename , alle andere genoemde opwarmingen en afkoelingen vertonen geen relatie met kooldioxide.
Dat is de realiteit, dit is het verhaal van onze steeds veranderende planeet afgeleid uit waarnemingen, metingen en experimenten.
Waarom is dit verhaal in tegenspraak met wat we steeds horen? Omdat sensatie veel lucratiever is. Er is een klimaatramp aangeleverd voor een angstige publiek, door wetenschappers die had alles hebben te winnen door ons angst aan te jagen.
Zij verspreiden een ideologie die een blind fundamentalisme is, niet gerelateerd aan de wetenschappelijke feiten. Politici bouwen nieuwe bureaucratieën en doen zich voor als milieu-redders zonder dat ze met de consequenties van hun daden geconfronteerd hoeven te worden. Er moeten koppen rollen, en intussen zal onze planeet doen wat het altijd gedaan heeft: veranderen.
Ga naar hoofdpagina Klimaatfraude
<< Previous Post || Next Post >>
categorie:
Uncategorized,
klimatologie