 |
| NIEUW 05-05, vanaf heden is er de rubriek Flitspost in de linker kolom. De links hier leiden naar een nieuwe pagina waar korte artikels geplaatst worden |
 |
- De strijd tussen het weer en global warming
- Zonnevariaties verklaren groot deel van de opwarming
- Entropie, de tweede hoofdwet van de thermodynamica - 1
- Poolijs smelt niet sneller door temperatuur van de atmosfeer
- Afname zonnevlekken leidt tot meer orkanen
- Hoe kan er een broeikaseffect bestaan op de maan
- Het wereldprobleem van de onwetende Al Gore
- Klimatologen zonder zelfrelativering willen erkenning
- Windpatronen hebben grote invloed op poolijsomvang
- Broeikaseffect speelt geen rol in de 'faint early sun paradox'
- Hoe de overheid wetenschap corrupt heeft gemaakt
- De waarheid achter de voorbeeldige Duitse windenergie
- Zware milieuvervuiling voor uw fictieve groene energie
- Een uitleg van de radiative forcing
- Bewijs voor warmere interglacialen uit ijsboorkernen
- IJsomvang Noordpool nadert een nieuw jaarlijks maximum
- Professor Jaworowski, global warming is een leugen
- Opwarming is mogelijke indicatie voor een nieuwe ijstijd
- Een simpele uitleg van het broeikaseffect is niet zinvol
- Wanneer komt de ondergang van Global Warming
- Mathematische methode sluit blijvende Global Warming uit
- Phil Jones: geen significante opwarming sinds 1995 !
- De propaganda en activistische achtergrond van het IPCC
- Feedback CO2 uit koolstofkringloop veel lager dan aangenomen
- De vertaalslag van wetenschappelijk materiaal door het IPCC
- Warmte opname van de oceaan neemt sinds 2005 af
- Pachauri en zijn IPCC verstrengeld in Glaciergate
- Een simpel lesje over broeikasgassen voor beginners
- Video Global Warming the other side
- De falsifieerbaarheid van de Global Warming hypothese
- De Large Hadron Collider, zwarte gaten en de oerknal
- De wereld is weer gered want Kopenhagen was een fiasco
- Krijgen we een NASA-gate na CRU Climategate?
- Ian Plimer over CRU climategate en ons historisch klimaat
- Hadley CRU fabriceerde hockey stick voor Nieuw Zeeland
- Emails van klimaatonderzoekscentrum Hadley CRU gehacked
- Kunnen we vaker een Maunder minimum verwachten?
- Hi-tech klimaatonderzoek, CERN start CLOUD experiment
- Klimaatconferentie in Kopenhagen aanzet tot wereldregering?
- Groeitempo van bomen beïnvloed door kosmische straling
![Klik hier : Temperatuur versus [CO2]](http://www.klimaatfraude.info/images/temp_vs-co2.jpg)
- Evidence for 6-10 C warmer interglacials
- Koersverlegging in onderzoek naar aards broeikaseffect
- De staat van klimaatonderzoek 2009
- Waarom wankelt de AGW hypothese
- Klimaatveranderingen in het Holoceen
- Klimaat verkeert niet in een crisis
- Analyse van dreigende opwarming
- Kun je met modellen voorspellen?
- Staat van klimaatonderzoek 2008
- Staat van klimaatonderzoek
- Klimatologie en de flogistontheorie
- Groenlandse ijsmassa neemt nog elk jaar toe
- De oceaan als thermostaat
- CLOUD nadert opstartfase
- Cosmic Rays and Climate, Jasper Kirby
- Verklarende site, The Cloud Mystery
- Brief summary on cosmoclimatology
- Cosmic Rays and Earth's Climate
- Svensmark_2007 Cosmoclimatology
- CLOUD experiment
- CERN, Cosmic rays and climate movie
- CERN, Cosmic rays and climate sheets
- Cosmic meddling with the clouds
- Kosmische straling zorgt voor Ozon afname
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Correlation Cosmic Rays and Ozone Depletion
- Galactic Cosmic Rays are Drivers of Climate
- CFC's, Cosmic Rays and Global Warming
Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5
- Don Easterbrook projections
- SC24 Where are the sunspots?
- Abdussamatov, The Sun Defines The Climate
- New Little Ice Age Instead of Global Warming
- The Past and Future of Climate
- Livingston & Penn, Sunspots vanish by 2015
- Next solar cycles spell danger
- While the sun sleeps
- Forecasting Solar Cycle 24 and beyond
- Abdussamatov, project Astrometria
- Deep freeze around 2055-2060
- Millennium-Scale Sunspot Reconstruction
- Predicting Solar Cycle 24 and beyond
- Climate Models and the Evidence
- Climate Change Driven by the Ocean
- How Governments Corrupt Science
- Climate Change and its Causes
- The Missing Hotspot
- Global Warming: A Lie Aimed At Destroying Civilization
- United States Senate Report on Climategate
- Why the Greenland and Antarctic Ice Sheets are Not Collapsing
- Climate Money
- Holocene and recent temperatures from proxies
- Surface Temperature Records
- Spinning the Climate
- Climategate Analysis
- Environmen tal Effects of Increased CO2
- The Sun Still Rules Our Climate
- The Global Warming Scam
- CO2: The Greatest Scientific Scandal
- UN & IPCC Cancer of Global Warming
- Creation of the hockey stick
- Hockey stick is tweetraps fraude
Posted on: February 18, 2010
Een nieuwe wiskundige benadering (cointegratie) van de relatie tussen broeikasgassen en temperatuur en zonnestraling sluit blijvende global warming uit.
stuur dit doorPolynomial Cointegration Tests of the Anthropogenic Theory of Global Warming
Michael Beenstock and Yaniv Reingewertz, Department of Economics, The Hebrew University, Mount Scopus, Israel.
We use statistical methods designed for nonstationary time series to test the anthropogenic theory of global warming (AGW). This theory predicts that an increase in atmospheric greenhouse gas concentrations increases global temperature permanently. Specifically, the methodology of polynomial cointegration is used to test AGW when global temperature and solar irradiance are stationary in 1st differences, whereas greenhouse gas forcings (CO2, CH4 and N2O) are stationary in 2nd differences. We show that although greenhouse gas forcings share a common stochastic trend, this trend is empirically independent of the stochastic trend in temperature and solar irradiance. Therefore, greenhouse gas forcings, global temperature and solar irradiance are not polynomially cointegrated, and AGW is refuted. Although we reject AGW, we find that greenhouse gas forcings have a temporary effect on global temperature. Because the greenhouse effect is temporary rather than permanent, predictions of significant global warming in the 21st century by IPCC are not supported by the data.
Men heeft uit de differentiaalvergelijkingen van de statistische waarden gevonden dat de functie van de temperatuur en die van de zonnestraling bij de eerste afgeleide stationair worden , maar dat de functie van de diverse broeikasversterkingen pas bij de tweede afgeleide stationair wordt. Dit betekent dat er een duidelijk verschillend gedrag bestaat, waartussen meestal geen correlatie bestaat. Om dit te bevestigen heeft men gekeken of er cointegratie tussen beide bestaat, die blijkt er niet te zijn en dus is er geen relatie tussen broeikasgassen en temperatuur.
Although we do not find permanent effects of greenhouse gas forcings on global temperature, we find that they have temporary, or short-term, effects. This means that an increase in CO2 emissions only has a temporary warming effect. We show that previous investigators have confused the temporary with the permanent. This means, crucially, that a doubling of greenhouse gas forcings does not permanently increase global temperature. The policy implications of this temporary greenhouse effect are obviously much less serious than had the effect been permanent.
Broeikasgassen hebben slechts een tijdelijk effect op de temperatuur, andere negatieve feedbacks zorgen er voor dat het broeikaseffect teniet wordt gedaan (waterdamp?). Eerdere onderzoekers hebben tijdelijke opwarming onterecht voor blijvend aangezien. Een verdubbeling van CO2 zal niet tot blijvende temperatuurverhoging leiden.
Decomposing the Causes of Global Warming in the 20th Century
Between 1880 and 2000 global temperature rose by 0.54 degrees Celsius of which 0.48 occurred since 1940. Equation (2) attributes 0.4 of this to solar irradiance and the balance to greenhouse gas forcings. Table 4 shows, however, that since 1940
greenhouse gas forcing have made a larger contribution to global warming than before, and solar irradiance a smaller one. This creates the misleading impression that the level of greenhouse gas forcings have been the main cause of global warming in the 20th
century. However, our results clearly indicate that it is not the level of greenhouse gas forcings that matters, but the change in the level. During 1880-1940 the level of greenhouse gas forcing increased, but the change in the level decreased. This is why
Table 4 implies that greenhouse gas forcings reduced global temperature before 1940. During the second half of the 20th century greenhouse gas forcings accelerated due in particular to increased carbon emissions. Our model predicts that this effect will be
temporary unless these forcing continue to accelerate. Since carbon emissions depend on the level of global economic activity, this continued acceleration would unreasonably imply faster economic growth in the 21st century than in the 20th. Our results also imply
that cutting carbon emissions will only induce a short-term reduction in global temperature, leaving no long run effect.
Tussen 1880 en 2000 is de temperatuur 0,54 °C gestegen, hiervan komt 0,40 °C door de zon en slechts 0,14 °C (tijdelijk) door broeikasgassen. Het is niet de CO2 concentratie die een rol speelt maar de CO2 concentratieverandering over een tijdsbestek. Het terugdringen van de CO2 uitstoot heeft slechts een tijdelijk effect op de temperatuur, er is geen blijvend effect op de lange termijn.
Conclusion
We have shown that greenhouse gas forcings do not polynomially cointegrate with global temperature and solar irradiance. Therefore, previous claims that carbon emissions permanently increase global temperature are false. Although we find no
permanent effect of greenhouse gas forcings on global temperature, there appears to be a temporary, or short-term, effect. We show that this temporary effect can easily be mistaken for a permanent one. Polynomial cointegration tests show that the putative
permanent effect is induced by the spurious regression phenomenon. Because the effect is temporary, recent global warming should be interpreted as a short-term response to increased carbon emissions, which is expected to be reversed in the future.
CO2 heeft geen relatie met temperatuur en zonnestraling, en daarom is het niet waar dat CO2 de temperatuur blijvend verhoogd. Vanwege het tijdelijke effect moet Global Warming gezien worden als een tijdelijk reactie die in de toekomst zal omkeren.
Als technisch chemicus doet het mij denken aan de reversibel processen die je tegenkomt in de thermodynamica en scheikundige evenwichtsreacties met meerdere reactanten. Beide worden gedreven door het natuurlijk streven naar maximale entropie welke voortkomt uit de tweede hoofdwet van de thermodynamica, en de reden is waardoor ik niet geloof in de verklaring van de werking van het broeikaseffect. Het is een schending van de tweede hoofdwet, met de werking van een perpetuum mobile hetgeen niet kan bestaan.
Belangrijk is dat sinds de ontdekking van deze wet met de introductie van de stoommachine, en het onderzoeken van de oorzaak en gevolgen er van (Watt, Carnot, Clausius, Maxwell, Kelvin, Boltzmann) er nimmer een schending is waargenomen. Sterker nog, deze wet is de oorzaak die richting geeft aan de natuurwetten.
De wet is zo fundamenteel dat bovenstaand onderzoek niet eens nodig is om de broeikashypothese te begraven, de tweede hoofdwet sluit het uit en dan heeft het simpelweg geen bestaansrecht.
Kijk even naar een eenvoudige uitdrukking van de wet (dit is slechts één aspect): 'Warmte kan alleen van een voorwerp van hoge temperatuur naar een voorwerp met een lagere temperatuur stromen'. De diepere oorzaak (statistische mechanica) en de vele implicaties van de tweede hoofdwet die bij vrijwel alle fysische en chemische processen een rol speelt vergen een dieper inzicht, verwacht een schrijven van mij hierover in de toekomst. Maar laat ik alvast verklappen dat entropie het universum in zijn greep heeft sinds de oerknal.
Wat ik duidelijk wil maken is dit. Broeikasgassen kunnen elektromagnetische straling (infrarood) opnemen en afstaan, en in potentie kan er omzetting in warmte plaats vinden. Maar hoe de totale energiestroom van het aardoppervlak door de atmosfeer zich gedraagt wordt uitsluitend en alleen bepaald door de tweede hoofdwet, en dan toegepast op het totaal aan processen die er in de atmosfeer spelen ofwel het totale systeem. Dit betekent dat een negatieve entropie van één proces gecompenseerd moet worden door entropie toename van een of meerdere ander processen, dit is fundamenteel en daar valt niet aan te ontkomen (de netto entropie neemt altijd toe).
Binnen het netto warmtetransport van aardoppervlak naar de ruimte mag de wet niet geschonden worden. Dus een potentiële verstoring door het broeikaseffect zal hoe dan ook gecompenseerd moeten worden, en naar het zich nu laat aanzien is verlaging van de concentratie waterdamp een belangrijke kandidaat.
En dat is wat bovenstaand mathematisch onderzoek laat zien, een verstoring van de balans wordt weer gecompenseerd.
In afwachting van verdere publicatie lijkt het er op dat de klimaatexperts behoorlijk hebben liggen slapen op hun gesubsidieerde kussens. Het is een behoorlijke aanslag op de geloofwaardigheid en kunde van de klimatologen als economen moeten aantonen dat hun verhaal niet deugt.
Cointegratie is ontwikkeld door de economische wetenschap en is bekroond met meerdere Nobel prijzen.
Hier een link naar een tweede stuk van Beenstock waarin te lezen valt dat klimatologen toch al sinds 1997 cointegratie toepassen. De vraag is dus of zij hun werk niet goed gedaan hebben, of de resultaten liever niet naar buiten brengen.
En nog een persbericht.
categorie: AGW, CO2, Uncategorized, broeikaseffect, modellen, temperatuur, thermodynamica