Chinese onderzoekers bekeken de claim van het IPCC dat klimaatprojecties gebaseerd op klimaatmodellen "geloofwaardige kwantitatieve schattingen voor toekomstig klimaat" leveren.
Maar de onderzoekers vonden foute uitkomsten tussen de modellen en de observaties, die een schaduw werpen over de betrouwbaarheid van modelprojecties voor een toekomstig klimaat. Het falen van de modellen werd duidelijk na het herhaaldelijk simuleren met globale temperaturen uit het verleden.
Men stelde vast dat de modellen de langjarige variabiliteit (door de oceaan) uit het verleden niet kunnen reproduceren, en dat door deze tekortkoming de opwarming voor de komende 40 jaar te hoog wordt geschat. Door de invloed van de Atlantische oscillatie (AMO) kan de temperatuur niet oplopen vanaf 2020 tot 2040, zodat de werkelijke opwarming tussen 2011 en 2050 veel lager kan zijn dan de projecties.
De conclusie van de onderzoekers is niet mals: Blijkbaar ontbreekt in de IPCC modellen de fysica die nodig is om zelfs maar de basiskenmerken van het klimaat te kunnen reproduceren, waardoor we ons sterk af moeten vragen welke dieper verborgen natuur er verder aan ontbreekt.
<< Previous Post || Next Post >>