Posted on: June 30, 2009
stuur dit door
Onderstaand onderzoek werd deze week gepubliceerd in het tijdschrift Geosphere;
Volgens een nieuwe theorie gaf een reeks van cataclysmische vulkaanuitbarstingen onze planeet zijn huidige polaire ijskappen, en duwde het normale klimaat in een vries-dooi cyclus van ijstijden die tot op heden voortduurt.
Hoewel velen menen dat het poolijs als permanent moet worden gezien, heeft dit ijs op aarde een relatief kort verleden.
Tot ongeveer 34 miljoen jaar geleden was onze planeet veel warmer dan nu het geval is; de Noordpool was een grote moeras (alligators heersten in noord Canada dat 25 graden Celsius warmer was dan nu!), Antarctica's bergen waren heuvels met slechts een paar kleine gletsjers. Er bestonden geen natuurverschijnselen zoals ijskappen.
Op niet volledig bekende wijze koelde het aardse klimaat vrij plotseling af. IJs vormde zich permanent op de polen en begon op te trekken naar de evenaar.
Steven Cather van het New Mexico Institute of Mining and Technology en een team van onderzoekers denken nu dat ze weten waarom. Zij stellen dat een reeks van grootschalige vulkanische uitbarstingen die zich uitstrekten over bijna het geheel van het huidige Mexico, evenals delen van New Mexico, Arizona, Colorado en Idaho enorme hoeveelheden as in de atmosfeer spuwden.
"Al dat stof in de atmosfeer gaat het zonlicht dan blokkeren" zegt Cather. "Maar er is geen bewijs dat het meer dan een paar jaar per uitbarsting duurde, misschien een paar decennia.
Maar het gebeurde veelvuldig. De Silicic Large Igneous Province (SLIP) barstte uit in honderden explosies tussen 50 en 15 miljoen jaar geleden. Elke uitbarsting was gigantisch, Mount Pinatubo die de aarde globaal afkoelde met 0,5 graad Celsius was hiermee vergeleken een dwerg.

Het team schat dat de uitbarstingen in totaal 400.000 kubieke kilometer as de atmosfeer in spuwden, genoeg materiaal om de Kaspische Zee vijf keer mee te vullen.
Het cumulatieve effect op het klimaat was enorm, en de eens zo warme planeet veranderde in de ijskoude aarde die wij nu kennen.
En hoewel de directe effecten van de uitbarstingen nu uitgevaagd zijn, zorgen de feedback van ijskappen, wind patronen en veranderingen in de aardbaan er voor dat we nog steeds in de glaciale cyclus van ijstijden vast zijn blijven zitten.
---------------------------------------------------------------- einde
Aangaande de feedback van de ijskappen wordt er op gedoeld dat deze meer straling direct terug kaatsen naar de ruimte dan water of landmassa zou doen (zie
albedo), zodat er zonder ijs van nature een hogere temperatuur zou ontstaan.
In hoeverre deze theorie correct is zal m.i. nog moeten blijken maar duidelijk blijkt uit het verhaal echter wederom dat de normaal gemiddelde temperatuur op aarde veel hoger is dan nu (
10°C globaal met tot 25°C hoger op de polen) zoals bij geologen al sinds de vorige eeuw bekend.
De aarde wordt voornamelijk door het albedo van de ijskappen naar een lagere temperatuur gedwongen door continue verhoogde reflectie van het zonlicht.
Deze ijskappen zijn door verstoringen ontstaan en horen er normaal niet te zijn.
Indien iemand meent opwarming van het klimaat te zien kan hij dus rustig concluderen dat het natuurlijk evenwicht zich tracht te herstellen, en hoeft geen toevlucht te worden gezocht in een fantasie als de broeikastheorie!
Ga naar hoofdpagina Klimaatfraude
<< Previous Post || Next Post >>
categorie:
Uncategorized,
feedbacks,
paleoklimatologie